“അതെയച്ച…..ഞാനിപ്പോ ആലോചിക്കുന്നത് കൊറച്ചു യുട്യൂബ് ഒക്കെ നോക്കി ആദ്യം സ്വയം പഠിക്കാമെന്ന അതിന്റെ കൂടെ തന്നെ കോളേജിലും പോവാം…അതെല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണമെനിക്ക് അനിമേഷനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും നല്ല കോഴ്സ് എടുത്തു ചെയ്യാൻ….”
മനസ്സിലപ്പോളേക്കും തോന്നിയൊരു പ്ലാൻ ഞാനവർക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു….രണ്ടിന്റെയും ഇരുത്തം കണ്ടാലറിയാം ഏകദേശം സമ്മതമാണെന്ന്…..
“നിന്റെയാഗ്രഹമിപ്പോ അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അതന്നെ നടക്കട്ടെ….അല്ലെ ദേവി…”
അച്ഛനമ്മയോട് അഭിപ്രായം ചോദിച്ചു…അല്ലേലും അവരങ്ങനെയാണ് പണ്ടുമുതലേ…എന്റെ എന്തു കാര്യങ്ങളിലുമവർ ഒരുമിച്ചേ തീരുമാനമെടുക്കു…
അലമ്പുകളിച്ചു നടന്ന ഞാനെന്റെ ഭാവി പ്ലാനുകളെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോ സന്തോഷം തോന്നിയയമ്മ മറ്റൊന്നും പറയാതെ എന്റെ കവിളിലൊന്ന് തഴുകിയ ശേഷം എണീറ്റു പോയി….അമ്മയെങ്ങനെയാണ്…അധികമായി സ്നേഹമോ വാത്സല്യമോ തോന്നിയ ഒന്നെങ്കിൽ കവിളിൽ തലോടും അല്ലെങ്കിൽ മുടിയിലൂടെ വിരലുകയറ്റിയൊന്നു തഴുകി പോകും
അമ്മയുടെയാ പോക്കും നോക്കി ഞാനുമച്ഛനും ചിരിയോടെയിരുന്നു….
പിന്നീടൊരു നാലുമണി കഴിഞ്ഞതും എന്റെ ചങ്കു കൂട്ടുകാരനായ അജയന്റെ വിളിവന്നു
“അളിയാ ചായ കുടിക്കാൻ പോയാലോ…?
ഫോണെടുത്ത പാടെ ഹലോ പോലും പറയാതെയാണവനതു പറഞ്ഞത്
”ചായയോ….ചായ വേണേൽ നീ വീട്ടിലേക്ക് വാടാ…“
ഫോണും ചെവിയിൽ പിടിച്ചു ഞാനതു പറഞ്ഞു
”അങ്ങനല്ല കുട്ടാ…..ആ തെരേസ കോളേജിനടുത്തൊരുഗ്രൻ സ്പോട്ട് ഉണ്ട്….നല്ലടിച്ച ചായയും പത്തിരിയും കോഴി മുതൽ പോത്തു വരെ കിട്ടുമെന്ന അറിഞ്ഞേ..“
അവനെന്നെയൊന്ന് ഇളക്കാനായി പറഞ്ഞു…പക്ഷെ കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്ത പാതിയിളകിയ ഞാൻ വണ്ടിയുടെ ചാവിയും തപ്പിയെടുത്തു മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി
”കുട്ടാ നീയിതെവിടെ പോവാ…?
ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ടു വന്നയമ്മ ചോദിച്ചു
“അജയൻ വിളിച്ചായിരുന്നമ്മേ…ഒന്നവിടെ വരെപോയി നോക്കട്ടെ…”
“സന്ധ്യക്ക് മുൻപേയിങ് വന്നേക്കണേ..”
അതും പറഞ്ഞമ്മ ഞാൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാക്കുന്നത് നോക്കിയിരുന്നു
അച്ഛൻ പുതിയ ബുള്ളറ്റ് ക്ലാസ്സിക് എടുത്തപ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടിയതായിരുന്നി പഴയ പൾസർ 150….ഞാൻ പൊന്നുപോലെ നോക്കുന്നത് കൊണ്ടിന്നുമത് പുത്തൻ പോലെയായിരിക്കുന്നത്
അമ്മക്കൊരു റ്റാറ്റയും കൊടുത്തു ഞാനാ വണ്ടിയുമായി റോഡിലേക്കിറങ്ങി….അജയന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എറിപോയാ പത്തു മിനുറ്റ് മാത്രമേ ദൂരം കാണൂ…ഞാൻ ചെന്നതേ അവനിറങ്ങി വന്നു പിറകിൽ കയറി
“നീ പതിവില്ലാതെ കുളിച്ചൊരുങ്ങിയിട്ടാണല്ലോ…ന്താണ് മോനെ ഉദ്ദേശം…ചായ കുടിക്കാൻ തന്നെയല്ലേ…”
കുളിച്ചൊരുങ്ങി പുത്തൻ ഷർട്ടും പാന്റും മുഖത്തൊരു ടിൻ പൗഡറും പൂശിയിറങ്ങിയ അജയനെ നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു
“അല്ലെളിയാ…ചായ കുടിക്കാൻ വേണ്ടി തന്ന…പക്ഷെ കോളേജിന്റെ അടുത്തെന്നൊക്കെ പറയുമ്പോ അഡ്മിഷനെടുക്കാനൊക്കെ വരുന്ന പെണ്പിള്ളേര് കാണില്ലേ…അതിനിടയിലേക്ക് നിന്നെപ്പോലെയീ നരച്ച ബനിയനും നിക്കറിമിട്ട് കേറിച്ചെല്ലാനൊക്കുമോ…”
എനിക്കിട്ടൊന്ന് താങ്ങിക്കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു…സത്യം പറയാലോ എനിക്കതങ്ങു പിടിച്ചില്ല….
“പിന്നെ പിന്നേയ്….അവളുമാര് വരുന്നത് നിന്നെ കാണാൻ ആയിരിക്കുമല്ലോ…ഒന്ന് പോയേഡേർക്ക…ഒന്നുവില്ലേലും ഞാന്റെയീ കണ്ണുകൊണ്ട് പിടിച്ചു നിക്കുമെടാ…”
“വോ….പൂച്ചകണ്ണുള്ളതിന്റെ കുന്തളിപ്പ്…”
അവനെന്നെ പുച്ഛിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“ആടാ…നീ കണ്ടോ…ഞാനീ കണ്ണുകൊണ്ടവിടൊരു താജ്മഹല് പണിയും…”
അവനെയും നോക്കിയൊരു വെകിടചിരിയും ചിരിച്ചുകൊണ്ടാ ചായ കടയുടെ മുൻപിലേക്ക് ബൈക്ക് നിർത്തി
അതികം വലിപ്പമില്ലാത്തൊരു കട…പുതിയതായി തുടങ്ങിയതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളെല്ലാം അവിടകമാനം കാണാം…പോരാഞ്ഞിട്ട് അല്പം തിരക്കുള്ളൊരു അന്തരീക്ഷവും