“ഏട്ടാ…” അവൾ കാതരമായി വിളിച്ചു.
“ഹാ.” നേരിയ തളർച്ചകൊണ്ട് ഞാൻ സോഫയിലേക്ക് ചാരി. ഈ ഒരുനിമിഷം സത്യമോ അതോ മിഥ്യയോ എന്ന് മനസിലാക്കാൻ മടിക്കുന്ന നേരം, മൃദുല എണീറ്റ് എന്റെ അടുത്തിരുന്നു.
“സുഖിച്ചോ?” എന്റെ ചെവിയിൽ പതിയെ അവൾ ചോദിച്ചു.
“ഹം….”
“ഞാൻ പോട്ടെ! എന്റെ പൊന്നുമോൻ ഇവിടെ കിടന്നുറങ്ങിക്കോ.”
കുറെ നാളായതുകൊണ്ട് ആവണം ദേഹം മുഴുവനും പടരുന്ന പെങ്ങളുടെ നാവിന്റെ സുഖം, ഞാൻ ശെരിക്കും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ചു. ആ നിമിഷം തന്നെ ഞാനുറങ്ങിപോയിരുന്നു, പിറ്റേന്നു ചിന്നമ്മുവിന്റെ കണിയായിരുന്നു. കയ്യിൽ ഏലവും ചുക്കും ചേർത്ത കാപ്പിയുമായി അവളെൻറെ മുന്നിലേക്ക് വന്നതും ഞാൻ എണീറ്റു.
“എന്ന സാർ, ഇപ്പൊ എല്ലാം റൊമ്പ ലേറ്റ് ആ എന്തിരികിരീങ്ക, എന്ന വിഷയം?”
“ഒന്നുമില്ല.”
“എനിക്കെല്ലാം തെറിയും. സരി സരി നടക്കട്ടും!” അവളെന്നെ ആക്കിയപോലെയൊരു ചിരിയും സമ്മാനിച്ച് നടന്നു. നിലത്തുള്ള തറയിൽ എന്റെ പാൽത്തുള്ളികൾ കുറച്ചവിടെയും ഇവിടെയും ഉണങ്ങിയത് ഞാന്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. ശെടാ ഇതവൾ കണ്ടു കാണുമോയിനി?. ആ കണ്ടെങ്കിൽ കാണട്ടെ! പുല്ല്.
കുളിയും കഴിഞ്ഞങ്ങനെ തോട്ടത്തിൽ പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ മീരയും മൃദുലയും എന്റെയൊപ്പം വരാമെന്നു പറഞ്ഞു. ചിന്നമ്മു അടുക്കളയിലെ ജോലിയിൽ വ്യാപ്രിത ആയിരുന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി എനിക്കൂമ്പി തന്നത് തന്നെയായിരുന്നു ഓരോ നിമിഷവും ഞാൻ മൃദുലയെ നോക്കുമ്പോ അവളും പയ്യെ വാ പൊത്തി കള്ള ചിരി സമ്മാനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മീരയത് ശ്രദ്ധിച്ചതുമില്ല.
അവരെ ഒരു റബ്ബർ തോട്ടത്തിനു അരികിലുള്ള ചായ്പിൽ നിർത്തിയശേഷം പണിക്കാരോട് സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ നടന്നു. പുതിയ കുറെ കുരുമുളക് തൈകൾ പിടിപ്പിച്ചിരുന്നു, അതെല്ലാം തന്നെ വളർന്നു വന്നിട്ടുണ്ട്. നല്ല സമയം തന്നെ, മുൻപ് വെച്ചത് അത്രയ്ക്ക് വളർന്നില്ല, മൂന്നാലു മാസം കഴിഞ്ഞതും വാടിപോയിരുന്നു. ഇതുകൊള്ളാം.
വാഴ കുറെയെണ്ണം കുലച്ചിട്ടുമുണ്ട്. അത് സതീശൻ ചന്തയിൽ ഏൽപ്പിച്ചോളും, അവനു പിക്കപ്പ് എന്ന വണ്ടി ഈയിടെയാണ് ഞാൻ വാങ്ങിച്ചു കൊടുത്തത്, എനിക്കാ വണ്ടി ഓടിക്കാൻ അത്രയിഷ്ടമില്ല.
അങ്ങനെ തിരികെ അവരെയും കൂട്ടി നടക്കുമ്പോ മീര ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞു.
“അങ്കിളിന്റെ ഫാർമിംഗ് ശെരിയ്കും അടിപൊളിയാണ് ട്ടോ. വക്കീൽ പണിയിലും നല്ലത് ഇതുതന്നെയാണ്.!! ഹിഹി.”
“ഇവിടെ നിങ്ങൾ രണ്ടു പേർക്ക് മാത്രമേ, അതറിയാനും പാടൂ.”
“ഞാൻ പോയി പറയട്ടെ CI നോട്.”
“പോയി പറ! ഹിഹി.”
ഞങ്ങൾ അന്ന് വൈകീട്ടും പതിവുപോലെ, ഷട്ടിൽ കളിക്കാൻ നേരം, ഓപ്പോസിറ്റ് വീട്ടിൽ നിന്നും CI യുടെ പേർഷ്യൻ പൂച്ച നമ്മുടെ കോംബൗണ്ടിലേക്ക് ഓടി വന്നു. അതിടക്ക് വരാറുണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ മൈൻഡ് ചെയ്യാറില്ല. അവന്റെ കാമുകിയാണ് നമ്മുടെ ചിന്നമ്മു ന്റെ പൂച്ച. അതാണ് കാര്യം, പക്ഷെ ഇന്നോരത്ഭുതം പോലെ, അതിനെ തേടി അവന്റെ ഭാര്യ ഞങ്ങളുടെ വല്യ ഗേറ്റും തുറന്നു വന്നു. ഞാനവളെ ഇടക്ക് കാണാറുണ്ട്. ഊക്കൻ ചരക്കാണ് കഷി, സണ്ണിയുടെ നാട്ടുകാരിയുമാണ്. അവനു അവളെ പ്രാന്താണ്, എനിക്ക് അതിനോട് അത്ര താല്പര്യമില്ല. മാത്രമല്ല അവളെരെയും ഒന്ന് നോക്കാനോ ചിരിക്കാനോ നിൽക്കാറില്ല. വീട്ടിൽ നിന്നും അങ്ങനെ പുറത്തിറങ്ങാറും ഇല്ല. ഇന്നെന്താണോ ആവൊ.
അവൾ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടിട്ടും ഞങ്ങൾ ആ കളി തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു, അവളൊരു നിമിഷം ചുറ്റും നോക്കിയ ശേഷം എന്റെ പേരു അവൾ വിളിച്ചു. “മിഥുൻ!!!”
“ഹാലോ മാഡം.”
“കാൾ മി സ്മിത.” സ്മിത തലയുയർത്തിപ്പിടിച്ചു, അവളുടെ കണ്ണുകളെ മറക്കുന്ന കറുത്ത കൂളിംഗ് ലൂടെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ഞങ്ങളെ നോക്കി അങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
“എസ് സ്മിത.” ഹോ എന്തൊരു മുതൽ, ഞാൻ മനസിലോർത്തു.
“ഞങ്ങളുടെ പൂച്ച ഇങ്ങോട്ട് വന്നായിരുന്നോ?”
മീരയും മൃദുലയും എന്നെ തന്നെ നോക്കി ചിരിയ്ക്കണപോലെ ചേർന്നു നിന്നതും, എന്റെ കൂടെ ഒരേ ടീമിൽ കളിക്കുന്ന സണ്ണി. എന്റെ മുന്നിൽ കേറി നിന്ന് അവളോട് പറഞ്ഞു. “അത് മാഡത്തിന്റെ ആണല്ലേ. നൈസ് ഇപ്പൊ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് ഓടിപോണത് കണ്ടു, അല്ലെ.” എന്നെ നോക്കിയൊന്നു തിരിഞ്ഞതും, ഞാൻ ചിന്നമ്മുവിനെ വിളിച്ചു. “ചിന്നമ്മു….” “ഇതോ വറെൻ…” മറുപടി ഉടനെയെത്തി.