ശ്യാം സാറും അരവിന്ദ് സാറും അവരുടെ രണ്ടാമത്തെ പെഗ്ഗ് തീർക്കുമ്പോയേക്കും ഞാൻ എന്റെ അഞ്ചാമത്തെ പെഗ്ഗ് തുടങ്ങിയിരുന്നു, കുറച്ചു സമയം കടന്നു പോയപ്പോൾ എനിക്ക് പണി കിട്ടിത്തുടങ്ങി, അതെ, ഞാൻ കഴിച്ച മദ്യം എന്റെ സിരകളിൽ പ്രവർത്തനം തുടങ്ങിയിരുന്നു, അതിന്റെ ഫലമെന്നോണം എന്റെ കാഴ്ചയുടെയും കേൾവിയുടെയും വ്യക്തതയ്ക് മങ്ങൽ വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.
അത്രയും നേരം അവരുടെ സംസാരത്തിൽ സജീവമായി പങ്കെടുത്ത ഞാൻ, ഇപ്പോൾ അവിടെ ഒരു കേൾവികാരൻ മാത്രമായി മാറി, അവര് എന്നോട് ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്കും അഭിപ്രായങ്ങൾക്കും ഞാൻ ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ അതെ എന്ന് മാത്രം ഉത്തരം കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു, ഞാൻ നല്ല മൂഡിലായി എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയത് കൊണ്ടാവാം പിന്നീട് അവർ എൻറെ നേർക്കു നോക്കാതെ അവരുടെ ചർച്ച തുടർന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
സത്യം പറഞ്ഞാൽ, ഇപ്പോൾ മദ്യത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെ ഉന്മാദത്തിൽ നിലയ്ക്കുന്ന ഞാൻ , എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇവരുടെ ഈ സംസാരം അവസാനിപ്പിച്ചു എനിക്കൊന്നു ഉറങ്ങി കിട്ടിയാൽ മതി എന്ന ഒരു അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു, കൂടിയ അളവിൽ മദ്യം കഴിച്ചത് കാരണം, എനിക്ക് തല കറങ്ങുന്നതോടൊപ്പം ഛർദിക്കാനുള്ള ഓക്കാനവും വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഇത്രയും വലിയ ഒരു വ്യക്തിയുടെ വീട്ടിൽ ആദ്യമായി വന്നിട്ട്, അതും എന്റെ ഭാര്യ അയാളുടെ മടിയിൽ കിടന്നു അയാളുടെ കൈ ക്രിയകൾ ഏറ്റു പുളഞ്ഞു കളിക്കുമ്പോൾ, തീരെ ഉത്തരവാദിത്തം ഇല്ലാത്ത ഒരു ഭർത്താവിനെ പോലെ അവിടെ ആ അതെ ഇരുപ്പിൽ ഉറക്കത്തിലേക്കു വീഴാൻ എനിക്ക് അങ്ങേയറ്റം ലജ്ജ തോന്നിയിരുന്നു, പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യാൻ , ഞാൻ എത്ര കണ്ടു ശ്രമിച്ചിട്ടും, ആ വീര്യം കൂടിയ മദ്യത്തിന്റെ ലഹരി എന്റെ എല്ലാ ശ്രമങ്ങളെയും പരാജയപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് എന്നെ മെല്ലെ മെല്ലെ ഒരു ചെറു മഴക്കമെന്ന സുഖകരമായ പ്രക്രിയയിലേക്കു തള്ളി വിട്ടു !!
ഞാൻ എത്ര നേരത്തോളം അവിടെ ഇരിന്നുറങ്ങി എന്ന ഒരു കണക്കും എനിക്കറിയില്ല, പക്ഷെ ശ്യാം സാറ് യാത്ര പറയാൻ എന്നെ കുലുക്കി വിളിക്കുന്നത് ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ എന്ന പോൽ ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ട്, കണ്ണ് തുറക്കണം, സ്വബോധത്തിലേക്കു തിരിച്ചു വരണം എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സ് കൊണ്ട് അതിയായ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, മദ്യ ലഹരിയിൽ തളർന്ന എന്റെ ശരീരം എന്നെ അതിനു അനുവദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല
എന്നെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും എഴുന്നേല്പിക്കാനുള്ള ശ്യാം സാറിൻറെ ശ്രമങ്ങൾക്കിടയിൽ എന്റെ ഉപബോധ മനസ്സ് അല്പം ഉണർന്നിരുന്നു, അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ഇരുന്ന് ഉറങ്ങുന്നത് അങ്ങെയറ്റം ആഭാസമാണെന്നുള്ള വസ്തുത എന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തെ കുത്തി നോവിക്കുന്ന തരത്തിൽ എന്റെ തലച്ചോറ് മനസ്സിനെ അറിയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു, അതിന്റെ അനന്തര ഫലം എന്നോണം, ഏകദേശം അര മണിക്കൂറോളം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഞാൻ എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ക്ഷീണവും, മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയും മറികടന്നു കൊണ്ട് മെല്ലെ എന്റെ കണ്ണുകളെ തുറന്നു പിടിച്ചു.
കണ്ണ് തുറന്നെങ്കിലും, കാഴ്ചയുടെ മങ്ങൽ മാറി വ്യക്തത വരാനും, സ്ഥലകാല ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടാനും എനിക്ക് വീണ്ടും കുറച്ചു സമയം വേണ്ടി വന്നു,
അല്പം ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയപ്പോൾ, മുമ്പുള്ള കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓർത്തെടുക്കാൻ സാധിച്ചു, അതോടൊപ്പം ഞാൻ ഇപ്പോൾ അവിടെ തനിച്ചാണ് ഇരിക്കുന്നത് എന്ന ബോധ്യവും എനിക്ക് വന്നു, ശ്യാം സാറ് വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോയിക്കാണും, പക്ഷെ ജസ്നയും അരവിന്ദ് സാറും എവിടെ?? ഞാൻ ചുറ്റിലും കണ്ണോടിച്ചു, എന്റെ മുമ്പിലിരിക്കുന്ന കോഫി ടേബിളിൽ നേരത്തെ ഉണ്ടായിരുന്ന മദ്യക്കുപ്പിയും ഗ്ലാസും ഒന്നും ഇണ്ടായിരുന്നില്ല , അതെല്ലാം ആരോ എടുത്തു മാറ്റി അവിടമാകെ വൃത്തിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്, എന്നെ ആകാംക്ഷയിൽ എത്തിച്ച മറ്റൊരു കാഴ്ച , ജസ്നയും അരവിന്ദ് സാറും നേരത്തെ ഇരുന്നിരുന്ന സോഫയുടെ അടുത്തായി തറയിൽ ജസ്നയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട നിലയിൽ കിടപ്പുണ്ട്, അവൾ ഇട്ടു കൊണ്ട് വന്ന മിനി ഉടുപ്പും , ബ്രായും , പാന്ടിയുമടക്കം എല്ലാം ആ തറയിൽ ഇണ്ടായിരുന്നു!!