തറവാട്ടിലെ നിധി – 4 55

മീര പറഞ്ഞുകൊണ്ടു ലളിത ചേച്ചിയുടെ അടുത്തായി ചാരി നിന്നു.. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു ചെന്ന് കുഴച്ചു വെച്ച മാവിന്റെ മുകളിൽ നിന്നും തുണി മാറ്റി, അത് ചെറിയ ഉരളകളായി ഉരുട്ടാൻ തുടങ്ങി… ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ മീരയെന്റെ അരികിലേക്കു വന്ന് ഞാൻ ചേയുന്നത് പോലെ മാവെടുത്തു ഉണ്ടായാക്കാൻ തുടങ്ങി… അറിയാതെ പോലുമെന്റെ കൈയിലവളുടെ കൈ മുട്ടാതെ പ്രത്യേകം ശ്രെദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ അരികിലായി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഖതേക്കു ഞാൻ ഇടകണ്ണിട്ടു ഒന്ന് നോക്കി.. തലയിൽ നിന്നും ഒലിചിറങ്ങിയ ഒരു തുള്ളി വെള്ളം അവളുടെ നെറ്റിയിലൂടെ കണ്ണ്പോളയുടെ തൊട്ടു മുകളിൽ വരെ വന്നു നിന്നു.. അതിനെ കൈതണ്ട കൊണ്ടു തട്ടി കളയാനവൾ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ കൈയിലിരുന്ന മൈദായുടെ കുറച്ചു പൊടി അവളുടെ നെറ്റിയിലായി പെറ്റി.. ഉഷാമ്മയും ലളിത ചേച്ചിയും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ മൈദ മൂടിയ ഈറൻ തുണി കൊണ്ടതു തുടച്ചു കൊടുക്കാരുന്നു എന്ന് ഞാനോർത്തു.. എന്റെ ആഗ്രഹം ദേവി കേട്ടതുപോലെ അകത്തു നിന്നും മീനാക്ഷിയുടെ വിളി കേട്ടപ്പോൾ ലളിത ചേച്ചി അവിടേക്കു പോയി.. ദൈവം പാതി ചെയ്തിരിക്കുന്നു, ഇനി മനുഷ്യന്റെ പാതി ഞാൻ വേണം ചെയ്യാൻ.

“ഉഷാമ്മേ… ഇതു മാറ്റി വെക്കാനൊരു പാത്രം തരുമോ..”

ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചതുപോലെ ചോദ്യം കേട്ട ഉടനെ ഉഷാമ്മ ഒരു പാത്രമെടുത്തു അത് കഴുകാനായി പുറത്തേക്കു പോയി..

ഞാൻ പെട്ടന്നു തന്നെ നനഞ്ഞ വെള്ള തുണി അവളുടെ നെറ്റിയിലേക്ക് നീട്ടി… ഉരുട്ടികൊണ്ടിടുന്ന ഉരുള അവൾ നിലത്തേക്കു ഇട്ടിട്ടു പെട്ടന്നു തന്നെ എന്റെ കൈയിൽ കയറി വട്ടം പിടിച്ചു..

“മുഖത്തു മാവിരിക്കുന്നു…”

രോക്ഷാകുലയായ അവളുടെ കണ്ണിൽ നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു.. അവളുടെ മറ്റെ കൈകൊണ്ടു മുഖത്തു ഒന്ന് തപ്പി നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്ത്യമാണെന്നു മനസ്സിലായപ്പോൾ എന്റെ കൈയിലെ പിടി വിട്ട് നനഞ്ഞ തുണി വാങ്ങി അവൾ തന്നെ മുഖം തുടച്ചു.. പക്ഷെയിപ്പോൾ എന്റെ കൈ ചുറ്റും അവൾ പിടിച്ചടത്തു മാവായിരുന്നു… അതു തൂത്തു കളയാനായി തുണി അവൾ എനിക്കു നേരെ നീട്ടി… ഞാനതു വാങ്ങി കൈ തുടയ്ക്കുമ്പോളെന്റെ പരാക്രമത്തിനു ബലിയാടായി നിലത്തു കിടക്കുന്ന ആ ഉരുളയെ ഞാനൊന്നു നോക്കി…

അന്ന് പിന്നൊന്നും മീരയോടു സംസാരിക്കാനുള്ള ധൈര്യമെനികില്ലായിരുന്നു… അത്താഴം കഴിഞ്ഞു കിടക്കാനായി നടക്കുമ്പോൾ അമ്മു മോളേയും അവളുടെ തോളിൽ കൈകളിട്ടു നിൽക്കുന്ന മീരയേയും കണ്ടു..

“നല്ല പൊറോട്ട ആരുന്നു കൊച്ചച്ചാ…”

അമ്മു മോളെന്നെ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു…

“കൊഴപ്പമ്മില്ലന്നെ ഒള്ളു…”

അമ്മുവിന്റെ തലയിൽ വിരലുകൊണ്ട് ചിത്രം വരച്ചു കൊണ്ടു തല താഴ്ത്തി മീര മൊഴിഞ്ഞു…

“മീര ചേച്ചിക്കു അസൂയയാ കൊച്ചച്ച…. ചേച്ചിക്കു എന്നും ഒരു കപ്പളക്കാ തോരൻ മാത്രം വെക്കാൻ അറിയാം..”

അമ്മു പറഞ്ഞപ്പോൾ മീര അവളുടെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചു ചെറുതായി ഒന്ന് തിരുമ്മി..

“ആ കപ്പളക്കാ തോരൻ നിന്റെ മീര ചേച്ചി വെക്കുന്നതാണോ…. ഞാൻ ചോദിക്കണമെന്ന് ഓർത്തതാ… അതിന്റെ കൂട്ട് എനിക്കൂടെ ഒന്ന് പറഞ്ഞു തരണേ..”

ഞാൻ അമ്മു മോളെ നോക്കി പറഞ്ഞപ്പോൾ മീരയുടെ മുഖത്തു ചെറിയൊരു ജാഡ കലർന്ന പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.. ആദ്യമായി ആണ് ഇവളെയിങ്ങനെ ചിരിച്ചു കാണുന്നത് എന്ന് ഞാനോർത്തു… ചിരിക്കുമ്പോൾ വിരിയുന്നയാ നുണക്കുഴി ഒന്ന് കാണാനായി എന്തു രസമാണ്..

“കൊച്ചച്ചന് അതിന്റെ കൂട്ട് പഠിച്ചിട്ടു എന്തിനാ…”

“അതോ… അതെ അമ്മു മോളെ… കൊച്ചിയിലെ വീട്ടിൽ മുഴുവൻ എലി ശല്യമാ… ആ കപ്പളക്കാ തോരൻ കൊണ്ടുപോയി ഇട്ടു കൊടുത്താൽ എല്ലാം ചത്തു പൊക്കോളും..”

ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ മീര ചിരിക്കുന്ന അമ്മു മോളുടെ തലയിൽ ഒരു തട്ടു കൊടുത്തിട്ടു തിരിഞ്ഞു നടന്നു..

തുടരും….