തറവാട്ടിലെ നിധി – 4 55

“മോളെ… ഇന്ന് രാത്രി ശ്രീയുടെ വകയാണ് അത്താഴം…. പൊറോട്ട..”

“അച്ഛമ്മ വെല്ലോം കണ്ടു വന്നാൽ വെറുതെ നമ്മളെ വഴക്കു പറയും… കൊച്ചുമോനെകൊണ്ടു അടുക്കള ജോലി ചെയ്യിപ്പിച്ചന്നും പറഞ്ഞു..”

പുറത്തേക്കു നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ അവൾ മൊഴിഞ്ഞു… അവൾ വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ അകത്തേക്കു നടന്നു കയറിയ മീനാക്ഷി അവളെ നോക്കി ഒരു പരിഹാസ ചിരി തൂകി… അത് ഞാൻ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാവുമോ… അങ്ങനെയെങ്കിൽ മീരയുടെ മുഖഭാവം എന്തായിരുനിരിക്കണം… മീനാക്ഷി മീര ഇറങ്ങി വന്ന വഴിയെ അകത്തേക്കു പോയി.. ഈയൊരു നിമിഷം മീരയെ കാണാൻ വേണ്ടി ആണോ ഭഗവതി ഞാൻ കഷ്ടപെട്ടു പൊറോട്ട ഉണ്ടാക്കാൻ വന്നത്… കുറച്ചു നിമിഷം കഴിഞ്ഞു മീര വീണ്ടും അകത്തേക്കു കയറി വന്നപ്പോളാണ് എനിക്കു സമാധാനമായതു, പക്ഷെ എങ്ങനെ അവളുമായി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങണമെന്ന് അറിയില്ലാരുന്നു, അതും ഉഷാമ്മയും ലളിത ചേച്ചിയും നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ..

“ശ്രീയിതുവരെ നമ്മുടെ കുടുംബ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയിട്ടില്ലല്ലേ…”

ഉഷാമ്മ തിരക്കി…

“ഇല്ലമ്മാ… കുറേ ദൂരമുണ്ടോ…”

ഞാൻ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു..

“മീരേ… നിങ്ങളു അമ്പലത്തിൽ അടുത്ത തവണ പോകുമ്പോൾ ശ്രീയെ കൂടെ കൂട്ടാണെ..”

ഉഷാമ്മ അവളോടു പറയുമ്പോൾ മുഖത്തു ചെറിയൊരു മന്ദഹാസമുണ്ടോ….

“ഇവിടുന്നു വല്യ ദൂരമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ… തന്നെ പോയാൽ പോരേ…”

മീര മറുപടി പറഞ്ഞപ്പോൾ ലളിത ചേച്ചി അവളെ രൂക്ഷമായി ഒന്നു നോക്കി..

“അമ്മ ഉണ്ട കണ്ണുരുട്ടി നോക്കേണ്ട… അടുത്ത തവണ പോകുമ്പോൾ വിളിച്ചോളാം..“

നീരസത്തോടെ അവൾ ലളിത ചേച്ചിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു… ഞാൻ മനസ്സ് കൊണ്ടു ഉഷാമ്മക്കും ലളിത ചേച്ചിക്കും നന്ദി പറഞ്ഞു..

ലളിത ചേച്ചി വീണ്ടും കൈകൊണ്ടു എന്തോ ആംഗ്യം കാണിച്ചു എന്നോടു വേറെ എന്തോ ചോദിച്ചു.. ഞാൻ വീണ്ടും സംശയത്തോടെ ഉഷാമ്മയെ നോക്കിയെങ്കിലും അവർക്കുമത് മനസ്സിലായില്ലെന്നു തോനുന്നു..

“കഴിഞ്ഞ ദിവസം വന്ന ആ കൊച്ചിനെ എന്താ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ എന്നാ ചോദിച്ചേ..”

മീരയെന്റെ മുഖത്തു നോക്കാതെ തർജ്ജിമ ചെയ്തു തന്നു..

“അതെന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് പോലൊരു പെണ്ണല്ലാ…”

ഞാൻ ലളിത ചേച്ചിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു..

“ആട്ടെ… ശ്രീയുടെ മനസ്സിൽ എങ്ങെനെയുള്ള പെണ്ണാ..”

ഉഷാമ്മ തിരക്കി… ഇതൊരു അവസരമാണെന്ന് എനിക്കു പെട്ടന്നു തോന്നി..

“അങ്ങനെയൊക്കെ ചോദിച്ചാൽ… എനിക്കു ഈ മീരയെ പോലെ.. പക്ഷെ അത്ര അഹങ്കാരമില്ലാത്തൊരു പെണ്ണാ ഇഷ്ടം..”

ഞാൻ ചെറിയ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു..

“എങ്കിൽ നീ നമ്മുടെ മീരയെ തന്നെ അങ്ങു കെട്ടിക്കോ… അതാകുമ്പോൾ ഞാൻ ഗയാരണ്ടീ..”

ഉഷാമ്മ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു..

“പിന്നെ…. എന്നെ കെട്ടാൻ ഇങ്ങു വന്നാൽ മതി…”

മീര പെട്ടന്നു തന്നെ ചാടി പറഞ്ഞു..

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഉഷാമ്മേ… ഇത്ര അഹങ്കാരമില്ലാത്ത എന്ന്..”

ഞാനതു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉഷാമ്മയും ലളിത ചേച്ചിയും ചിരിച്ചു.. മീരയുടെ മുഖം കൂടുതൽ കനം വെച്ചു..

“മാവ് എടുക്കാറായോ മോനേ…”

ചിരി നിർത്തി ഉഷാമ്മ ഞാൻ മൂടിയിട്ട മാവിലേക്കു ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു..

“ഇല്ല… അര മണിക്കൂർ വെക്കണമെന്നാണ് പാചക ഗുരു പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുള്ളത്…”

ഞാൻ ഉഷാമ്മയോടു പറഞ്ഞു…

“അതാരാണാവോ… ഒരു തരികിട പാചക ഗുരു…”

പുച്ഛം കലർത്തി മീര ചോദിച്ചു…

“അമ്മ…”

എന്റെ മറുപടി കേട്ടപാടെ അവളുടെ മുഖം വിവർണ്ണമായി … എന്തോ പറയാൻ വന്നെങ്കിലും അത് വിഴുങ്ങി അവൾ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു… മാപ്പ് പറയാൻ പോലും അഹങ്കാരം പെണ്ണിനെ അനുവദികുന്നില്ലല്ലോ എന്നായിരുന്നു എന്റെ ചിന്ത…. ലളിത ചേച്ചി അടുപ്പിന്റെ പാതകത്തിനു മുന്നിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന് മീരയുടെ തോളിലൊരു അടി കൊടുത്തു…

“ഞാനറിഞ്ഞോ… ”

എന്നു മാത്രം ഉരുവിട്ട് അവൾ തോൾ തിരുമ്മി..

“മീരേ… നമ്മുടെ കണ്ടത്തിൽ പന്ത് കളിക്കാൻ വരുന്ന പിള്ളേരെയൊക്കെ നിനക്ക് പരിചയമുള്ളതല്ലേ… അവരുടെ കൂടെ ശ്രീയെ കൂടെ കളിക്കാൻ കൂട്ടാൻ നിനക്ക് ഒന്നു പറഞ്ഞൂടെ കുട്ടി… അവൻ ഇവിടെ ഇരുന്നു മുഷിഞ്ഞു കാണും..”

ഉഷാമ്മ വിഷയം മാറ്റാനായി പറഞ്ഞു…

“ചെന്നു ചോദിച്ചാൽ അവരു കൂട്ടില്ലേ… അതിന് എന്റെ വകാലത്തു വേണോ വല്യമ്മേ….”