“ആവിശ്യം നമ്മുടെയല്ലേ…. പോലീസുകാരുടെ അല്ലല്ലോ…”
അച്ഛമ്മ വീണ്ടുമൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു…
“നമ്മൾ എവിടെയാണെന്ന് വെച്ച് പോയി തിരക്കാനാ…. മുരളി അളിയൻ തന്നെ പതുക്കെ തിരിച്ചു വന്നോളും…”
ബാലൻ ചെറിയച്ഛൻ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു…
“അവന് ഇവിടെ സമ്മാധാനം കൊടുത്ത് കാണില്ല… അതാ അവൻ മനസ്സ് ശരിയാക്കാൻ ഇങ്ങനൊരു കടുംകൈ ചെയ്തെ…”
അച്ഛമ്മ ഒളി കണ്ണിട്ട് ഉഷാമ്മയെ നോക്കി പറഞ്ഞു…
“ഞാൻ പോയി കണ്ടുപിടിച്ചു കൊണ്ടുവരാം….”
ഉഷാമ്മ പെട്ടന്നു തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു…
“നീ പോയിട്ട് എന്ത് ചെയ്യാനാ ഉഷേ…”
സന്ധ്യാ വല്യമ്മ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…
“ഞാൻ കാശിക്ക് പോയി തിരക്കാം…. ഞാൻ വിളിച്ചാൽ മുരളിയേട്ടൻ വരും…”
ഉഷാമ്മ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി പറഞ്ഞു…
“അതിന് നിനക്ക് കാശി എവിടെയാണ് എന്നേലും അറിയാമോ ഉഷാ… ഒന്ന് മിണ്ടാതെയിരി…”
വല്യമ്മ വീണ്ടും എതിർത്തു…
“ഞാൻ കൂടെ പോവാം…”
ഞാൻ അത് പറഞ്ഞത് ആലോചിച്ചു തന്നെയായിരുന്നു…. ഇപ്പോഴും ഇടയ്ക്ക് നോട്ടം കൊണ്ട് മീരയെന്നെ കൊളുത്തി വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അവളുടെ അടുത്തു നിന്നും എനിക്ക് കുറച്ചു ദിവസം മാറി നിൽക്കണമായിരുന്നു….
“അതിന് ശ്രീക്കു കാശി എവിടെയാണെന്ന് അറിയാമോ…”
രാജൻ വല്യച്ഛൻ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഇല മടക്കുമ്പോൾ തിരക്കി…
“ഉത്തർ പ്രദേശിലല്ലേ…. ഞാൻ താജ്മഹാൽ കാണാൻ അവിടെ അടുത്ത് വരെ അമ്മയുടെ കൂടെ പോയിട്ടുണ്ട്…”
ഞാൻ നിസ്സാര മട്ടിൽ പറഞ്ഞു… അതിന് ആരും എതിർപ്പ് പറഞ്ഞില്ലാ… അന്ന് രാത്രി ഉഷാമ്മ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു…
“മോനെ ശ്രീ…. ഞാൻ കാരണം നിനക്കും ബുദ്ധിമുട്ട് ആയല്ലേ…”
“ഇല്ലാ ഉഷാമ്മേ…. ഞാനും തറവാട്ടിൽ തന്നെ ഇരുന്ന് മടുത്തു….”
“ഞാൻ പോവാമെന്ന് പറഞ്ഞത് ഇവിടെ വല്യ അളിയനും ബാലനുമൊന്നും നിന്റെ അച്ഛൻ ഉടനെ വരണമെന്നില്ല…. കൂടുതൽ സമയം വൈകിയാൽ അവര് തിരുമറി കാണിച്ച് തറവാട് മുഴുവൻ വിഴുങ്ങും… മോന് ശരിക്കും പോവാനുള്ള വഴിയൊക്കെ അറിയാമോ…“
”ആ…. അറിയാം..“
ഞാനത് പറഞ്ഞെങ്കിലും എനിക്ക് ശരിക്കും ആഗ്രവരെ പോകാനുള്ള വഴിയെ അറിയത്തൊള്ളാരുന്നു… അവിടെ നിന്നും കാശിക്ക് എത്ര ദൂരമുണ്ടെന്ന് പോലും അറിയില്ലാരുന്നു…
”അത് നന്നായി…. നമുക്ക് അടുത്ത ദിവസം തന്നെ പുറപ്പെടാം…“
”ശരി ഉഷാമ്മേ…“
എന്റെ തലയിൽ ഒന്ന് തലോടി അവർ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി നടന്നു… രാത്രിയിൽ മുഴുവൻ ഞാൻ യാത്രയുടെ കാര്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു ഓർത്ത് കിടന്നത്…. പക്ഷെ എന്തൊക്കെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടായാലും തറവാട്ടിൽ നിന്നും മാറണമെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു….
പറഞ്ഞ് ഉറപ്പിച്ചത് പോലെ അടുത്ത ദിവസം ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി…
രണ്ട് പെട്ടികളുമായി ഇറങ്ങിയ ഞങ്ങളെ ബാലൻ ചെറിയച്ഛൻ ഞങ്ങളെ കാറിന് കൊണ്ടുപോയി ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പിൽ വിട്ടു… ഞങ്ങൾ അവിടുന്ന് ഒരു ബസ്സിൽ കയറി ഇരുപത് നിമിഷത്തിൽ കണ്ണൂരിൽ എത്തി… അവിടുന്ന് മംഗലാപുരത്തിലേക്ക് പോവേണ്ട കെ സ് ആർ ടി സി ബസ്സ് കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഞെട്ടി…. തിങ്ങി നിറഞ്ഞ് ആളുകൾ…
ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും അതിലേക്ക് കയറി നടുക്കായി പോയി നിന്നു… എന്റെ തൊട്ടു മുന്നിലായിയാണ് ഉഷാമ്മ നിന്നത്… ആളുകൾ തിക്കിയെന്നെ അവരോട് ചേർത്ത് നിറുത്തി… ഒരു സാരിയുടുത്ത് നിൽക്കുന്ന ഉഷാമ്മയുടെ പുറകിൽ ചേർന്ന് നിന്നപ്പോളെന്റെ അരകെട്ട് അവരുടെ മുഴുത്ത നിതംബത്തിനോട് ചേർന്നു നിന്നു… ഉഷാമ്മയുടെ മുടിയിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന എണ്ണയുടെ മണമെന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പടർന്നു…
എന്റെ ജവാൻ ഉണരാൻ ഇത് തന്നെ ധാരാളമായിരുന്നു… അവൻ ഉയർന്നു നിന്ന് ചുംബിക്കുന്നത് ഉഷാമ്മയുടെ കൊഴുത്ത് മയമുള്ള മാംസഗോളങ്ങളിലാണ്…. ഒരു കൈ കൊണ്ട് സാരിയുടെ തുമ്പ് പിടിച്ചിരുന്ന ഉഷാമ്മ രണ്ടാമത്തെ കൈ കൊണ്ട് ബസ്സിന് മുകളിലെ കമ്പിയിൽ പിടിക്കാൻ നന്നേ കഷ്ടപ്പെട്ടു… ബസ്സ് ഒരോ വളവ് തിരിയുമ്പോളും ഉഷാമ്മ വെയിച്ചു പോവുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
“നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലേ ഉഷാമ്മേ….”
ഞാനവരുടെ ചെവിയുടെ അടുത്ത് മുഖം ചേർത്തു ചോദിച്ചു…
“കൈ ഉയർത്തി പിടിച്ചു വേദനിക്കുന്നു ശ്രീ…. ഒന്ന് ഇരിക്കാൻ പറ്റിയിരുനെങ്കിൽ…. എന്തൊരു തിരക്കാണോ ഇത്…”