തറവാട്ടിലെ നിധി – 8 23അടിപൊളി 

ഞാൻ ഒരോ കാലിനും മാറി മാറി ഭാരം കൊടുത്തു നിന്നു… ഇത് കണ്ടിട്ടെന്നോണം ഉഷാമ്മ എഴുനേറ്റു എന്നെ അവിടെ പിടിച്ചിരുത്തി… എന്നിട്ട് കഷ്ടപെട്ടു നിൽക്കുന്ന ഉഷാമ്മയെ ഞാൻ കുറച്ചു നേരം നോക്കി ഇരുന്നു…

“ഉഷാമ്മേ…”

ഞാനവരെ തോണ്ടി വിളിച്ചു…

“എന്താ ശ്രീ…”

“ഉഷാമ്മയെന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നോ….”

“അത് വേണ്ട ശ്രീ….”

“സാരമില്ല ഇരുന്നോ… എത്ര നേരമാ ഇങ്ങനെ മാറിമാറി നിന്ന് പോവുന്നത്…”

മടിച്ചു നിന്ന ഉഷാമ്മയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു ഞാൻ മടിയിലേക്ക് ഇരുത്തി… ഞാൻ നിനച്ചതിലും ഭാരമുണ്ടായിരുന്നു ഉഷാമ്മക്ക്… വലിയ പഞ്ഞി കെട്ടുകൾ പോലുള്ള കുണ്ടിയെന്റെ മടിയിലേക്ക് അമർത്തി ഉഷാമ്മ ഇരുന്നു… അവരുടെ ഭാരം കൊണ്ടെന്റെ കമ്പി കുണ്ണ ഞെരുങ്ങി.. ആദ്യം നല്ല സുഖം തോന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോളെന്റെ കാല് വേദനിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു…

“മടുത്തോ ശ്രീ…”

“ഇല്ല…”

ഞാനൊരു കള്ളത്തരം കൂടെ ഉഷാമ്മയോട് പറഞ്ഞു… ആദ്യം മെത്തയുടെ കാര്യവും ഇപ്പോൾ ഇതും… കാമമെന്ന വികാരമെന്നെ കാർന്നു തിന്നുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു… കുറച്ചു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞാണ് എനിക്ക് എതിരായുള്ള സീറ്റ്‌ കാലിയായി ഉഷാമ്മ അവിടേക്കു മാറി ഇരുന്നത്…

ട്രെയിനിൽ തന്നെയിരുന്നു അതിലൂടെ കൊണ്ടുവന്ന് വിറ്റിരുന്ന ദോശയും വടയും വാങ്ങി ഞങ്ങൾ കഴിച്ചു… ഇടയ്ക്ക് ഏതോ ഒരാളുടെ തറപ്പിച്ചുള്ള നോട്ടം ഉഷാമ്മയെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ ഞാനയാളെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കി… അയാൾ തിരിഞ്ഞു വേറെ സീറ്റിന്റെ അരികിലേക്ക് പോയി.. ഞാൻ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഉഷാമ്മയെന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

“എന്തിനാ ഉഷാമ്മ ചിരിക്കുന്നെ…”

“ഓ വെറുതെ… ശ്രീയോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കണമെന്ന് കുറച്ചു ദിവസമായി ഓർക്കുന്നു…”

“എന്ത് കാര്യം….”

“അത് മോന് നമ്മുടെ മീരയെ ഇഷ്ടമാണോ…”

“അത്….”

“ഞാനല്ലേ ചോദിക്കുന്നത് സത്ത്യം പറയണം…”

“ഉഷാമ്മക്ക് അതെങ്ങനെ…”

“അതൊക്കെ മോൻ അവളെ നോക്കുന്നത് കണ്ടാൽ മനസ്സിലാവും… ഞാൻ ആദ്യം ഓർത്തത് ശ്രീ മീനാക്ഷിയെയാണ് നോക്കുന്നത് എന്നാണ്… പിന്നെ മനസ്സിലായി…”

“ഞാൻ അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ചല്ല…”

“അയ്യേ… ശ്രീയുടെ മുഖമൊക്കെ നാണം കൊണ്ട് ചുമ്മന്നല്ലോ… അത് ഇരിക്കട്ടെ മീരക്ക് ഇഷ്ടമാണോ…”

“അല്ല…”

“പറയാൻ പറ്റില്ല ശ്രീ… മീരക്ക് മനസ്സിലുള്ളതൊന്നും പുറത്തു കാണിക്കാത്ത സ്വഭാവമാണ്…”

“അല്ല ഉഷാമ്മ… ഉറപ്പാ… അവൾക്കു ദേഷ്യമാ…”

“അതെന്താ…”

“എനിക്കറിയില്ല….”

“പിന്നെ നിന്റെ തോന്നല്ലാ മോനെ…. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് മീരക്കും മോനെ ഇഷ്ടമാണെന്ന…”

“അതെന്താ…”

“എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നി… അത്ര തന്നെ…”

“ആ…. ആ തോന്നൽ വെറുതെയാ…”

ഞാനത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉഷാമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നോക്കി… ഉഷമ്മക്ക് അറിയില്ലലോ ഞാനിപ്പോൾ നാട് വിട്ടു പോവാൻ കാരണം തന്നെ മീരയുടെ ഒരു അടി ആണെന്ന്… കഷ്ട്ടം… അടുത്ത ദിവസം രാവിലെയാണ് ഞങ്ങൾ ബോംബയിൽ എത്തിയത്… ഒരു മുറിയെടുത്തു കിടന്നിട്ടെ ബാക്കി യാത്ര ഉള്ളെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു… ഉഷാമ്മ ട്രെയിനിലിരുന്ന് രാത്രി നല്ലതുപോലെ ഉറങ്ങിയിരുന്നു…

ഞാൻ മുഴുവൻ നേരവും ഉറങ്ങുന്ന ഉഷാമ്മയെ നോക്കി ഇരുന്നു… ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ കേറിയ കടയുടെ അരികിൽ തന്നെയൊരു ലോഡ്ജ് കണ്ടു.. ഞാൻ അവിടെ പോയുമൊരു മുറി എടുത്തു… അതെ ഒരു കട്ടിലുള്ള മുറി തന്നെ…

ഞങ്ങൾ റൂമിൽ ചെന്ന് കയറി കുളിച്ചു വൃത്തിയായിട്ട് ഞാൻ കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു… ഉറക്കം പിടിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഉഷാമ്മയും വെറുതെ ഇരുന്ന് മടുത്തിട്ടു എന്റെ അരികിൽ വന്ന് കിടക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു… ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ് ഞാൻ ഉറക്കം ഉണ്ണർന്നത്… അപ്പോൾ നെഞ്ചിലൊരു കൈ വെച്ചു തിരുമുന്ന ഉഷാമ്മെയാണ് കണ്ടത്…

“എന്തു പെറ്റി ഉഷാമ്മേ….”

“ശ്രീ ഉണർന്നോ…”

“മ്മ്…. എന്തുപറ്റി…”

“വായു കയറിയിട്ടു നെഞ്ചിലൊരു വേദന…”

“അയ്യോ…. ആശുപത്രിയിൽ പോണമോ…”

“വേണ്ട മോനെ… നാട്ടിലാരുന്നേൽ കുറച്ചു ഇഞ്ചി നീര് പിരിഞ്ഞു കുടിച്ചാൽ മാറിയേനേം… ആഹ്… കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ തന്നെ മാറും…”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *