പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.6 6

ഹൃതിക് : ഞാൻ നാട്ടിൽ ഉണ്ടടാ. നിനക്ക് ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വരാൻ പറ്റുമോടാ

ലോഹിത് : ആ പിന്നെയല്ലാതെ. നാളെ തന്നെ വരാം, സമീറിനെയും കൂട്ടി വരാം

ഹൃതിക് : നാളെ എത്തുമ്പോ വിളിക്ക്, കൂറേ പറയാൻ ഉണ്ട്.

കുറച്ച് ദിവസത്തിന് ശേഷം താല്കാലികമായിട്ട് ആണെകിലും അവനെ ചെറിയ ഒരു ആശ്വാസം തോന്നി, ഇനി അവന്മാർ ഇവിടെ ഏതാണ് ഉള്ള ഹൃതികിന്ടെ കാത്തിരിപ്പ് തുടങ്ങി.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ആയതും ലോഹിതും സമീറും, ഹൃതികിന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിൽ എത്തി. അവരെ അകത്തേക്ക് വിളിക്കുന്നതിന് മുന്നേ അവൻ തന്നെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി രണ്ട് പേരെയും കെട്ടിപിടിച്ച് കുറച്ച് നേരം അങ്ങനെ നിന്നു.

“അമ്മെ… ഇത് സമീർ, ഇത് ലോഹിത്. എന്റെ കൂടെ വിശാഖപട്ടണത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതാ” വീടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കേറി കൊണ്ടിരുന്ന അവരെ അവൻ അവന്റെ അമ്മക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു. കണ്ടഭാവം നടിക്കാതെ അവർ അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിച്ച് പോയി, പക്ഷെ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോ ചായ എല്ലാം ആയിട്ട് വന്നു. അവരെ നോക്കാതെ അത് ടേബിളിൽ വെച്ച ശേഷം വീണ്ടും തിരിഞ്ഞ് നടന്ന് പോയി. മൂന്ന്പേരും കൂടി ഹൃതികിന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി, ലോഹിത് അവൻ മുംബൈയിൽ കാണിച്ച് കൂടിയതിന്റെ ചെറിയ ഒരു വിശദീകരണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു, ഹൃതിക് അവൻ ഇവരെ പരിചയപെടുന്നതിനെ കാലും മുന്നേ ഉള്ള എല്ലാ കഥയും പറഞ്ഞു.

“എന്റെ പൊന്ന് മൈരേ, അവളെ കുറ്റം പറയില്ല ഞാൻ” സമീർ പറഞ്ഞു.

“വിടാടാ, നമ്മൾ ഇവനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ആയിരിക്കില്ലെ ഈ കഥ നമ്മളോട് പറഞ്ഞത്…” ലോഹിത് പറഞ്ഞു.

“മൈരൻ… എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ ആണ് ഇതൊക്കെ പറയാൻ തോന്നിയത്. എന്നിട്ട് നിനക്ക് ഇപ്പൊ സമാധാനം കിട്ടുന്നുണ്ടോ” സമീർ ചോദിച്ചു.

“ഒന്ന് വായടച്ച് ഇരിക്കട, നിന്നോട് ഒക്കെ പറഞ്ഞ എന്നെ പറഞ്ഞ മതിയാലോ” ഹൃതിക് പറഞ്ഞു.

“നീ പേടിക്കണ്ടടാ ഞങ്ങൾ ഒക്കെ ഇല്ലേ. ഇതിൽ ഇനി പ്രെശ്നം ഉണ്ടാവില്ലെടാ, അവൾ ദേഷ്യം പിടിച്ച് വന്നു, എന്നിട്ട് ദേഷ്യം തീർന്നു. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു. നീ പോയി എന്തേലും കഴിക്കാൻ എടുത്തിട്ട് വന്നെടാ” ലോഹിത് പറഞ്ഞു.

“ഇപ്പൊ അല്ലേടാ കഴിച്ചത്…” എന്നും പറഞ്ഞ് ഹൃതിക് അവിടെ നിന്നും എന്നിട്ട് താഴത്തേക്ക് പോയി. അവൻ പോയി കഴിഞ്ഞതും ലോഹിത് സമീറിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു.

“നീ എന്തേലും ചെയ്ത് ഈ റാഷികയുടെ എല്ലാ ഡീറ്റൈൽസും എനിക്ക് ഒപ്പിച്ച് തരണം. അവളോട് എനിക്ക് ഒന്ന് സംസാരിക്കണം” ലോഹിത് പറഞ്ഞു.

“അത് ശെരിയാടാ, അവളെ അങ്ങനെ വിട്ടാൽ പറ്റില്ല നല്ല ഉഗ്രൻ ഒരു പണി തിരിച്ച് കൊടുക്കണം… അല്ലേടാ ആൾ മാറിപ്പോയി, റാഷിക അല്ല ആഷിക ആണ് അത്” സമീർ പറഞ്ഞു.

“അതെ… ഇവരെ ഒരുമിപ്പിക്കണം. അതാണ് ഞാൻ ആ ആഷികക്ക് കൊടുക്കാൻ പോവുന്ന പണി” ലോഹിത് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ഒരു ഞെട്ടലോടെ സമീർ അവനെ നോക്കി.

“എനിക്ക് അവന് വേണ്ടി കുറച്ച് നല്ലത് ചെയ്യണം. അത് ഇതാണ്, പക്ഷെ ഈ കാര്യം ഞാനും നീയും മാത്രമേ അറിയുന്നുള്ളു” ലോഹിത് പറഞ്ഞു.

“അത് അത്രേ ഉള്ളു, അതിന് മുന്നേ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ നമ്മൾ ചെറുതായിട്ട് ഒന്ന് ബലിയാട് ആവുന്നു. അവനെ പറ്റിക്കാൻ വേണ്ടി ഇന്നലെ വന്ന ആ കത്ത് എഴുതിയത് നമ്മൾ ആണ് എന്ന് പറയുന്നു. കുറച്ച് കൂടിയ പ്രവർത്തി ആയത് കൊണ്ടുതന്നെ ചിലപ്പോ രണ്ട് ചീത്ത കേട്ടു എന്ന് വരും പക്ഷെ ഒരു പെണ്ണ് കേസുമായി പിടിച്ച് പുറത്താക്കി എന്നൊന്നും വിചാരിച്ച് ഇരിക്കരുത് നല്ലതല്ല” സമീർ പറഞ്ഞു ലോഹിത് സമ്മതിച്ചു.

“ഇതാടാ കഴിക്ക്…” എന്നും പറഞ്ഞ് കുറച്ച് ബിസ്‌ക്കറ്റുമായി ഹൃതിക് വന്നു. അവർ പിന്നെയും പല ചർച്ചകളിലും മുഴുകി, സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചത് പോലും അവർ അറിഞ്ഞില്ല.

“ഇനി നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞില്ല എന്നൊന്നും, ഞാൻ ആ ആശികയെ ഒന്ന് കാണാൻ പോവാൻ. അവൾ എന്റെ സമ്മതനം നശിപ്പിക്കും എന്ന് മാത്രമേ ഞാൻ കരുതിയുള്ളൂ, പക്ഷെ എന്റെ ജോലി തെറിപ്പിച്ചതിൽ എന്തോ ഒരു പങ്ക് അവൾക്ക് ഉണ്ട് വെറുതെ വിടില്ല ഞാൻ” ഹൃതിക് പറഞ്ഞു.

“അളിയാ വിട്ടേക്ക്… അവളോട് ഇനി പകരം ചോദിക്കാൻ ഒന്നും നിക്കണ്ട നീ. നീ നിന്റെ കാര്യം മാത്രം നോക്കി മുന്നോട്ട് പോ” സമീർ പറഞ്ഞു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *