അർച്ചനയുടെ ഏട്ടനാണ് അനൂപ് ദുബായിൽ ഒരു പ്രൈവറ്റ് കമ്പനിയിൽ എൻജിനീയറാണ്…ഒരു വർഷത്തിന്ശേഷമാണ് നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്..
കേട്ടോ എന്റെ ഏട്ടൻ വരുന്നുണ്ട് നാളെ…അവിടെയും ഉണ്ടല്ലോ ഒരണ്ണം..”ഹും” ന്ന് മുഖോം വീർപ്പിച്ചൊണ്ട്…എന്റെഏട്ടൻ അങ്ങനല്ലാട്ടോ..ആളെ പൊളിയാ…അച്ചു ആരതിയെ നോക്കി ചെറിയ കുട്ടികൾ പറയുന്ന പോലെപൊങ്ങച്ചം പറഞ്ഞു…
പിന്നെ നിന്റൊരേട്ടൻ…ഞാൻ ആദ്യമായല്ലേ അനൂപേട്ടനെ കാണുന്നെ..അതേ നിന്നെക്കാൾ മുൻപ് ഞാനാ ഏട്ടനെകണ്ടത്…അല്ലേ അമ്മായി…
ഹോ പണ്ടത്തെ പോലെ രണ്ടും കൂടി തുടങ്ങിയോ…എന്നാലും ഇത് കാണുമ്പോൾ ഒരു സന്തോഷം ഉണ്ട്..ഇപ്പോഞങ്ങളുടെ ആ പഴയ ആരതി മോളെ തിരികെ കിട്ടിയ പോലെ..ഇങ്ങനെ തന്നെ മതി ഇനി..എല്ലാർക്കുംസന്തോഷായി…ഭാനൂന്റെ മുഖം കാണുമ്പോൾ തന്നെ ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രസന്നതയൊക്കെയുണ്ട്…മുൻപൊക്കെഅങ്ങോട്ട് വരാൻ തന്നെ മടിയായിരുന്നു..
എന്റെ അമ്മേ ഇനി സെന്റി ആക്കല്ലേ…ഇപ്പോൾ നമ്മളെ ക്കാളും സന്തോഷം ചേച്ചിക്കുണ്ട് അല്ലേ ചേച്ചി..അവൾഇടകണ്ണിട്ട് ആരതിയെ നോക്കി..പിന്നെ പരീക്കുട്ടിയെ ഒന്ന് റോമിയോ ആക്കി എടുക്കണന്നേയുള്ളൂ…
നീയെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയണേ..സുജാക്കൊന്നും മനസിലായില്ല..
എന്റെ അമ്മായി ഇവൾക്ക് വട്ടാ…ഞാൻ വറക്കാം..അരിഞ്ഞു വച്ച ചക്കയും എടുത്ത് ആരതി ധൃതിയിൽഅടുക്കളയിലേക്ക് പോയി..
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
നാളെ എന്തായാലും അനൂപ് വരുന്നതല്ലേ…ഞാൻ ലീവ് എടുക്കാം എയർപോർട്ടിൽ പോവണം അവനെകൂട്ടാൻ…ഇനി ഒരു മാസം ഇവിടെ കാണുമെന്നാ പറഞ്ഞത്…അരുൺ അത് പറയുമ്പോൾ ഒരാളൊഴിച്ച് ബാക്കിഎല്ലാവരും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…ആ ഒരാൾ ആരാണെന്നല്ലേ മ്മടെ ആരതി തന്നെ..അവൾ പതിവ് പോലെപ്ലേറ്റിൽ കയ്യിട്ട് ഇളക്കി കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നുണ്ട്..മേശക്കുമുൻപിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മനസ്സ് വേറെഎവിടെയോ ആണ്…
ചേച്ചി വരണുണ്ടോ നാളെ അനൂപേട്ടനെ കൂട്ടാൻ..അത് കേട്ടിട്ടും അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല..എല്ലാവരും അവളെതന്നെ നോക്കുകയാണ്…
ചേച്ചി…അരുൺ ഒന്നൂടെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു…
എന്തെ…
ചേച്ചി വരണുണ്ടോ നാളെ….
എങ്ങോട്ട്…,
എല്ലാവരും പരസ്പരം നോക്കി…
അപ്പോഴാണ് ആരതിയുടെ ഫോണിന്റെ റിംഗ് കേട്ടത്…അത് കേട്ടതും അവൾ ടേബിളിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് ചാർജ്ചെയ്ത് വച്ചിരിക്കുന്ന ഫോണിനരികിലേക്ക് ഓടി…
അച്ചു പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്..ചേച്ചിക്ക് എന്തോ ഒന്ന് പറ്റിയിട്ടുണ്ട്..അരുൺ ചിന്തിച്ചു..
എന്താ മോനെ അവൾക്ക് പറ്റീത്..എപ്പോഴും ഒരേ ചിന്ത…ഇന്ന് രാവിലെ പാൽ തൂവി അടുപ്പിൽ കുറേ പോയതിന്ശേഷമാണ് അവളറിഞ്ഞത്…ആദ്യത്തേക്കാളും ഒരു ഉണർവൊക്കെ ഉണ്ട്..ആ പ്രസരിപ്പൊക്കെ തിരിച്ചുവന്നിട്ടുണ്ട്..എന്നാലും.. ഭാനു പറഞ്ഞു നിർത്തി…
അത് അമ്മേ അറിയില്ല…കുറേ നാൾ വീട്ടിലിരുന്നിട്ട് പിന്നീടുണ്ടായ മാറ്റമല്ലേ അതാവും..
നീ പേടിക്കണ്ട ഭാനു എന്റെ മോള് ഒന്നിലേക്കും എടുത്ത് ചാടില്ല…സേതുവും അരുണിനെ പിൻ താങ്ങി…
ഒരാവേശത്തിൽ ചാടി എണീറ്റു പോയി…തിരികെ ടേബിളിന് അരികിലേക്ക് വരുമ്പോഴാണ് ആരതിക്ക്സ്വയബോധം വന്നത്…എല്ലാവരും അവളെ തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്…അല്ലേൽ ഫോൺ തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നപെണ്ണാ…
അവൾ വല്ലാത്ത ചമ്മലോടെ എല്ലാവരുടെ മുഖത്തേക്കും നോക്കി..അത്..അത് പിന്നെ ശ്യാമ വിളിച്ചതാ..വാങ്ങേണ്ടകുറച്ച് ബുക്കിന്റെ കാര്യം ചോദിക്കാൻ..അവൾ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു…അരുൺ അത് കേട്ടതും ഒന്ന് തലയാട്ടി…
അനൂപിനെ കൊണ്ടുവരാൻ എല്ലാവരും എയർപോർട്ടിലേക്ക് പോയി.. ആരതിക്ക് പോവാൻ എന്തോ തോന്നിയില്ല.. അവൾ അച്ചുവിന്റെ വീട്ടിൽ മുത്തശ്ശിക്ക് കൂട്ടിരുന്നു…ഉമ്മറത്ത് തന്റെ കൊച്ചുമകന്റെ വരവും കാത്ത് ദൂരേക്ക്കണ്ണുംനട്ട് ഇരിക്കുകയാണ് മുത്തശ്ശി.. മുത്തശ്ശിയുടെ മടിയിൽ തല വച്ച് ആരതി കിടക്കുന്നുണ്ട്…
ആദ്യം ഞാനും അച്ചുവും ഈ ഇലഞ്ഞി പൂക്കളൊക്കെ പെറുക്കിയെടുത്ത് മാല കോർത്ത് തലയിൽചൂടുമായിരുന്നു…രാവിലെ തന്നെ ഇത് പറക്കാനായി ഓടി വരും..പിന്നെ ആർക്കാ കൂടുതൽ കിട്ടിയതെന്ന്നോക്കും..മുറ്റത്ത് മെത്ത പോലെ വീണ് കിടക്കുന്ന പൂക്കളെ നോക്കി ആരതി പറഞ്ഞു…ഇലഞ്ഞി പൂക്കളുടെ ഒരുവല്ലാത്ത മണം അവിടെയാകെ പരന്നു…