എന്തേ അനൂപേട്ടനെ ഇഷ്ടമില്ലേ ചേച്ചിക്ക്…
ആരതി അനൂപിന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി..ആള് പ്രതീക്ഷയിൽ ആണെന്ന് ഇരിപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ തോന്നി..
അത് അരുൺ ഞാൻ അനൂപേട്ടനെ ഒരു സഹോദരന്റെ സ്ഥാനത്തേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ…
ഓ അതാണോ അതൊക്കെ വിവാഹത്തിന് ശേഷം ശരിയാവും ന്നേ.. ശരിക്കും ആങ്ങളെയൊന്നുംഅല്ലല്ലോ…മുറച്ചെറുക്കനല്ലേ..ഇത് നാട്ടുനടപ്പല്ലേ..പിന്നെ കുറച്ചുനാൾ കഴിയുമ്പോൾ എന്റേം അച്ചൂന്റേം കല്യാണംകഴിയും..ഇനിയും ചേച്ചി പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തിരുന്നാൽ നമ്മുടെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കുംസങ്കടാവും..ഇതുപോലൊരു ആലോചന ഇനി വരില്ല ചേച്ചി.. ഇത് നമ്മുടെ ഭാഗ്യാ..
അല്ലാതെ വേറെ പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ…കുറച്ച് നേരം ആലോചിച്ചതിന് ശേഷം ഇല്ലെന്ന് അവൾ തലയാട്ടി…
പിന്നെ ചേച്ചി..ഒരു കാര്യം പറയാൻ മറന്നു.. ശ്യാമേച്ചി എന്നെ ഇന്നലെ രാത്രി വിളിച്ചിരുന്നു..ചേച്ചിയെ വിളിച്ചിട്ട്കിട്ടുന്നില്ലാന്ന് പറഞ്ഞു…ശ്യാമേച്ചി ഇന്ന് ക്ളാസിലേക്ക് ഇല്ലാന്ന്..അവിടെ അമ്മയ്ക്കെന്തോ സുഖല്യാന്ന്…
ആരതി ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകണമോയെന്ന് ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു…പിന്നെ ഇവിടുന്ന് ഒന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടാൽ മതിയെന്ന്തോന്നി റെഡിയാവാൻ മുകളിലേക്ക് പോയി..മനസിന് വല്ലാതെ മുറിവേറ്റത് കൊണ്ട് ഫോൺ സെറ്റിമേൽ വച്ച്മറന്നു…
അനൂപും അച്ചുവും അരുണും അവിടെയിരുന്ന് സംസാരം തുടർന്നു.. പെട്ടെന്നാണ് ആരതിയുടെ ഫോൺ റിംഗ്ചെയ്യുന്നത് കേട്ടത്…
ഫോൺ അനൂപ് അറ്റൻഡ് ചെയ്തു…
ഹലോ…ആരതി എന്തുപറ്റി ഇന്നലെ രാത്രി മുഴുവൻ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആയിരുന്നല്ലോ…ആദി വല്ലാത്തപരിഭ്രമത്തോടെയാണത് ചോദിച്ചത്..
ഫോണിൽ ആദിയെന്ന് പേര് കണ്ടു..പക്ഷേ മനസിലായില്ല ആരാ ഇയാൾ..അനൂപ് അത് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഒരിക്കലുംപ്രതീക്ഷിക്കാത്തതുപോലെ ആദി എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയാതെ നിന്നു…
ഞാൻ.. ഞാൻ ആരതിയുടെ ഒരു ഫ്രണ്ടാണ് ആ കുട്ടിയോട് ഒരു കാര്യം പറയാൻ വിളിച്ചതാ…
ഞാൻ അവളുടെ അമ്മാവന്റെ മകനാണ് എന്നോട് പറഞ്ഞാലും അവളോട് പറയുന്ന പോലെ തന്നാ എന്നോട്പറഞ്ഞോളൂ..
അത്..അത് ഞാൻ പിന്നെ വിളിചോളാം.. ഓക്കേ..അത് പറഞ്ഞതും ആദി കട്ടാക്കി…
കോളേജിൽ പോവാനായി വരുമ്പോഴും മഴ പെയ്യുന്നതിനും മുൻപേ കാർമേഘം വന്ന് മൂടിയ ആകാശം കണക്കെആയിരുന്നു ആരതിയുടെ മുഖം…
ആരതി ഞാൻ കൊണ്ട് ചെന്നാക്കാം അരുണിന്റെ ബൈക്കിന്റെ കീയും എടുത്തുകൊണ്ട് അനൂപ് ഇറങ്ങി…
ഞാൻ ബസ്സിന് പൊയ്ക്കോളാം..ആരതി അത് പറയുമ്പോഴേക്കും ഭാനു വന്നു…
അവൻ കൊണ്ടാക്കും മോളെ…അവൻ ഇവിടെ വെറുതെ ഇരിക്കല്ലേ അവനും ഒരു നേരം പോക്കാവും…പിന്നെ എന്ത്പറഞ്ഞാലും കാര്യമില്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി…
പിന്നെ ഈ യാത്ര പുതിയ ഒരു തുടക്കമാവട്ടെ.. അച്ചുവത് കാതിൽ പറയുമ്പോൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ ഒന്ന്കണ്ണുരുട്ടി..
ബൈക്ക് മുൻപോട്ട് പോകുംതോറും എല്ലാം കൈ വിട്ട് പോവുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.. അവളുടെകണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു…അനൂപ് അത് കണ്ണാടിയിലൂടെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു…കുറച്ചുദൂരം പോയ ശേഷംഅവൻ ബൈക്ക് സൈഡിൽ ഒതുക്കി നിർത്തി രണ്ടു പേരും ഇറങ്ങി…..അവൻ മെല്ലെ താടിയിൽ പിടിച്ച് അവളുടെമുഖമുയർത്തി…കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി..അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി…
ഭയങ്കര പ്രേമമാണല്ലേ…അവൾ ആ ചോദ്യം കേട്ടിട്ടും അവനെ നോക്കുകയല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..
അവന് ചിരി അടക്കിപിടിക്കാനായില്ല..അവൻ ഉറക്കെ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു..ബൈക്കിന്റെ സീറ്റിന്മേലൊക്കെഅടിച്ചുകൊണ്ടാണ് പുള്ളി ചിരിക്കുന്നത്..കുറച്ചുകഴിഞ്ഞതിന് ശേഷമാണ് സ്വയബോധം വന്നത്…ഒന്ന് ചുറ്റുംകണ്ണോടിച്ചു… ഹോ ഇവിടെങ്ങും ആരുമില്ല അല്ലേൽ എനിക്ക് വട്ടാണെന്ന് വിചാരിച്ചേനെ…അവൻ പറഞ്ഞു..
അവൾ ഒന്നും മനസിലാവാതെ നോക്കി നിന്നു…
എടീ നീ ശരിക്കും മണ്ടിയാണോ അതോ അഭിനയിക്കുന്നതാണോ..നിനക്ക് ഞാൻഏട്ടനെപോലെയാണെങ്കിൽ..നീയെനിക്ക് പെങ്ങൾ തന്നെയാ.. എന്റെ അച്ചുവിനെ പോലെ അല്ലഅച്ചുവിനൊപ്പം…ആദിയോടുള്ള നിന്റെ ഇഷ്ടം നീ തന്നെ പറയുന്നത് കേൾക്കാനുള്ള ഞങ്ങളുടെനാടകമായിരുന്നു ഇതെല്ലാം..സംവിധാനം അച്ചുവാട്ടോ..ഞങ്ങൾക്ക് വെറും നടന്മാരുടെ റോളേയുള്ളൂ…