ആദ്യ ദിവസത്തിലെ ചമ്മൽ മാറുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ അതിൽ ഭാരം കൂട്ടാനായി ഇങ്ങനെയും സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. ലിസിമ്മക്ക് ഇവിടെ ടീച്ചർ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ എന്നെ വിളിച്ചൂടായിരുന്നോ? എന്തിനാ ടീച്ചർ ഉള്ളപ്പോൾ തന്നെ ഇത് ചെയാൻ പോയതെന്ന് ഞാൻ എന്നെയും പ്രാകി. ടീച്ചറില്ലാത്തപ്പോൾ വരാമെന്നുപറഞ്ഞു അവിടെന്നു പോന്നാൽ മതിയായിരുന്നു. എന്തായാലും സംഭവിച്ചു. ഇനി ഒന്ന് ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല. വെക്കേഷൻ മുഴുവൻ ഇങ്ങനെ പോകുമെന്ന് മനസു പറഞ്ഞപോലെ തോന്നി.
ഞാൻ നേരെ എന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി. ഒന്നു കുളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഡോറടച്ചു ഡ്രെസ്സെല്ലാം അഴിച്ചു മാറ്റി. ലിംഗം വീണ്ടും വലുതായിരിക്കുന്നു. എന്റെ ഹൃദയം വീണ്ടും പടപടാ ഇടിക്കുന്നു. ഞാൻ ഇപ്പോഴും മുഴുവനായി സ്വബോധത്തിലേക്കു തിരിച്ചെത്തിയിട്ടില്ല എന്നെനിക്കുതോന്നി.
നടന്നതൊന്നും എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഇതിന്റെ അനന്തര ഫലം എന്തായിരിക്കും എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു… പക്ഷെ ഒന്നും മനസിലേക്ക് വരുന്നില്ല…. എന്തോ ഒരു മരവിപ്പ് ബാധിച്ച പോലെ. ഞാൻ ലിംഗത്തിൽ തൊട്ടു നോക്കി… അവിടെയും ഒരു മരവിപ്പ് പോലെ. സ്പര്ശനം അറിയുന്നില്ല… പെട്ടെന്ന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എന്റെ ശരീരവും മനസ്സും ഉൾക്കൊണ്ടിട്ടില്ല. ഞാൻ ടവൽ എടുത്തു നേരെ ബാത്റൂമിലേക്കു പോയി. ഷവർ തുറന്നു നല്ല തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ ഒരഞ്ചു മിനുറ്റോളം നിന്നു. സിരകളിലൂടെ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തകൾ പായുന്നു… അല്പം മുമ്പ് നടന്ന ഓരോ രംഗങ്ങളും കണ്ണിലൂടെ ഓരോന്നായി മാറി മാറി വരുന്നു.
നടന്നതിനേക്കാളും ടീച്ചർ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നതാണ് ഇപ്പോൾ എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നത്. ലിസിമ്മക്ക് നിന്നുകൊടുക്കുന്ന സമയത് ഇത് എന്റെ മനസിനെ അലട്ടിയിരുന്നെങ്കിലും അവിടെന്ന് പോരാൻ എനിക്കു പറ്റിയില്ല. എന്തായാലും ചെയ്തതിലും കൂടുതൽ ആവാതെ ലിസിമ്മക്ക് വീണ്ടും നിന്നുകൊടുക്കാതെ പോന്നതു നന്നായി. ഇനി അതിനായി ലിസിമ്മ വീണ്ടും വരുമോ എന്ന പേടിയും ഇതിന്റെ ഫലമായുണ്ടായി.
ഷവർ നിർത്തി ദേഹം തോർത്തിയുണക്കി അതുപോലെ ബെഡിൽ വന്നു കിടന്നു. തീർത്തും നഗ്നനായി. ലിംഗം ചെറുതായിരിക്കുന്നു. നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്. കൈകളും കാലുകളുമെല്ലാം വലിഞ്ഞുമുറുകി തളർന്ന പോലെ. ഫാൻ ഓൺ ചെയ്തു കണ്ണടച്ച് പുതച്ചു കിടന്നു. അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി. ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയത് ഭാഗ്യം.
+++++++++++++++++++++++++
ആരോ കൈകളിൽ തട്ടുന്നത് കേട്ടാണ് ഞെട്ടി ഉണർന്നത്. അറിയാതെ പെട്ടെന്ന് ബെഡിൽ എണീറ്റിരുന്നു. ഉറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പുള്ള സംഭവങ്ങൾ കൊണ്ടാവാം ഇങ്ങനെ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റത്. നോക്കുമ്പോൾ ടീച്ചർ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു. മുമ്പു നടന്നതെല്ലാം മെല്ലെ മെല്ലെ തെളിഞ്ഞുവരാൻ തുടങ്ങി. ഇടക്ക് ഞാൻ ഒറ്റക്ക് താഴെ പോയി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വന്നു വീണ്ടും കിടന്നതാണ്.
“എന്താ കുട്ടാ? എന്താ പേടിച്ചത്?” ടീച്ചർ കരുതലോടെ ചോദിച്ചു.
” ഒന്നൂല്യ.”
“പറ. എന്ത് പറ്റി നിനക്ക്? നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടല്ലോ… പനിയുണ്ടോ?” ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു ടീച്ചർ എന്റെ നെറ്റിയിൽ മൃദുലമായി തൊട്ടുനോക്കി. ഒത്തിരി കെയറോടുകൂടിയാണ് ടീച്ചർ സംസാരിക്കുന്നത്. ഒരു സോറി പറയലിന്റെയും ആശ്വസിപ്പിക്കലിന്റെയുമെല്ലാം സ്വരം അതിലുണ്ടെന്നു തോന്നി.
“പനിയൊന്നുമില്ലല്ലോ. ഞാൻ ഒത്തിരി സോറി പറഞ്ഞില്ലേ, ഇനിയും പിണക്കമാണോ? മിണ്ടാതിരിക്കല്ലേടാ, ഞാൻ എന്തുവേണേലും ചെയ്യാ. ഇനിയും എന്നെ ശിക്ഷിക്കല്ലേ. വിഷമാവുന്നു. വാ.”
“ഒന്നുമില്ല ടീച്ചറെ… എനിക്ക് ടീച്ചറോട് തെറ്റൊന്നുമില്ല.” ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഉറക്കത്തിനു മുമ്പുള്ള രംഗങ്ങൾ വീണ്ടും മനസിലേക്ക് ഒന്നൊന്നായി വരുന്നു. അസ്വസ്ഥനാണ് ഞാനെന്നു ടീച്ചർക്ക് മനസിലായി.
“വല്ലതും ഉറക്കത്തിൽ കണ്ടോ? എന്ത് പറ്റി?”
“ഒന്നുമില്ല ടീച്ചറേ… ഉറക്കത്തിൽകണ്ടു പേടിക്കാൻ ഞാൻ ചെറിയ കുട്ടിയൊന്നുമല്ല. താങ്ക് യൂ.. ചോദിച്ചതിനു നന്ദി. ”
“ഞങ്ങൾ നടക്കാൻ പോകുവാ… കുട്ടൻ വരുന്നോ? ലിസിമ്മയാ നിന്നെ വിളിക്കാൻ എന്നെ അയച്ചത്. ”