“അഭിഷേക്!” രേവതി മിസ്സിന്റെ ഇടിമുഴക്കം പോലുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവൾ അവന്റെ നേരെ വരികയായിരുന്നു. “എന്താ അവിടെ കാണിക്കുന്നത്? ഇത് വെള്ളം കളിക്കാനുള്ള സ്ഥലമാണോ?”
“സോറി മിസ്സ്… കൈ അബദ്ധത്തിൽ…” അവൻ വിറയലോടെ പറഞ്ഞു, കൈയിലെ വെള്ളം തുടച്ചുനീക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“കൈ അബദ്ധത്തിൽ! ഓരോ ഉപകരണവും എത്ര വിലപ്പെട്ടതാണെന്ന് അറിയാമോ തനിക്ക്? മൈക്രോസ്കോപ്പിന്റെ സ്റ്റേജിലേക്ക് വെള്ളം തെറിച്ചാൽ എന്താവും എന്ന് അറിയില്ലേ? അലക്ഷ്യമായി കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ഇത് നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ കളിപ്പാട്ടങ്ങളല്ല!” രേവതിയുടെ കണ്ണുകൾ തീക്ഷ്ണമായിരുന്നു. “ഇതിനൊക്കെയാണ് നിങ്ങൾ ഫീസ് കൊടുക്കുന്നത്. ഒരു ഉത്തരവാദിത്തബോധവുമില്ലാതെയാണ് ഓരോരുത്തരും വരുന്നത്.”
അവൾ അടുത്തേക്ക് വന്ന് സ്റ്റേജിലെ വെള്ളം ഒരു ടിഷ്യു പേപ്പർ കൊണ്ട് തുടച്ചു മാറ്റി. “ഇങ്ങനെയുള്ള വിഡ്ഢികൾക്ക് എൻ്റെ ലാബിൽ സ്ഥാനമില്ല. പഠിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ വന്ന് ഈ ഉപകരണങ്ങൾ നശിപ്പിക്കരുത്! വീട്ടിലിരിക്കുന്നതാണ് ഇതിലും നല്ലത്!”
അവന്റെ മുഖം ചുവന്നു. ക്ലാസ്സിലെ മറ്റുള്ളവരെല്ലാം തലകുനിച്ചിരുന്നു. ചിലർ അവനെ സഹതാപത്തോടെ നോക്കി, ചിലർ രേവതി മിസ്സിന്റെ കോപത്തെ ഭയന്ന് അനങ്ങാതെ ഇരുന്നു. അഭിഷേകിന് വല്ലാത്ത അപമാനം തോന്നി. ഒന്നും പറയാനില്ലാതെ അവൻ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. അവന്റെ മനസ്സിൽ നിറയെ പ്രതിഷേധം ഉയർന്നെങ്കിലും, അവനൊന്നും ഉരിയാടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
**************************
കോളേജിൽ വാർഷിക ഫെസ്റ്റ് നടക്കുകയാണ്. പഠനത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കുന്ന രേവതി ടീച്ചർ ഇത്തരം ആഘോഷങ്ങളിൽ അധികം താല്പര്യം കാണിക്കാറില്ല. പക്ഷെ, ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഹെഡ്ഡ് എന്ന നിലയിൽ അവർക്ക് ഫെസ്റ്റ് പാടെ അവഗണിക്കാനായില്ല. സാധാരണ അക്കാദമിക അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്ന് മാറി, കോളേജ് ഒരു ഉത്സവപ്പറമ്പ് പോലെയായിരിക്കുന്നു. വിദ്യാർത്ഥികൾ തമാശകളിലും കളികളിലുമായി തിരക്കിലാണ്.
അഭിഷേക് ഫെസ്റ്റിന്റെ സംഘാടക സമിതിയിലെ അംഗമായിരുന്നു. ഓരോ കാര്യത്തിനും ഓടിനടക്കുന്നതിനാൽ അവൻ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു. തിരക്കിനിടയിൽ അവൻ ഫെസ്റ്റിന്റെ ജനറൽ കോർഡിനേറ്ററായ അർഷാദ് സാറിന് കൊടുക്കാനുള്ള ഒരു ലിസ്റ്റ് കയ്യിൽ വെച്ച് ടീച്ചർമാരുടെ റൂമിനടുത്തുകൂടി നടക്കുകയായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് രേവതി ടീച്ചർ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നത്. ഫെസ്റ്റിന്റെ ബഹളത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറി, ആരുമില്ലാത്ത ഒരു കോണിലിരുന്ന് അവർ ഫോണിൽ ആരോടോ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരുതരം വിഷാദ ഭാവം തളംകെട്ടിയിരുന്നു. സംസാരം പതിഞ്ഞതായിരുന്നു, എങ്കിലും ചില വാക്കുകൾ അഭിഷേകിന്റെ കാതുകളിൽ പതിഞ്ഞു: “എനിക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ഇത് താങ്ങാൻ വയ്യ… ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം എന്നും കൂടെ പറഞ്ഞു താ…”
അഭിഷേക് അപ്രതീക്ഷിതമായി ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം തരിച്ചുനിന്നു. താൻ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു രേവതി ടീച്ചറായിരുന്നു അത്. ക്ലാസ്സിൽ പുലിയായി മാറുന്ന, ആരെയും അടുപ്പിക്കാത്ത ആ കർക്കശക്കാരിയായ അധ്യാപികയുടെ ദുർബലമായ ഒരു വശം. അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരുതരം അത്ഭുതവും ഒപ്പം ചെറിയൊരു കൗതുകവും ഉടലെടുത്തു.
തന്റെ ചുറ്റുപാടും ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു ആരും തന്നെ കാണുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി അവൻ രേവതിയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചൂഴ്ന്നു നോക്കി. സാരിക്കുള്ളിലൂടെ അവളുടെ നഗ്നമായ പൊക്കിൾ ചുഴി അവൻ മതിയാവോളം ആസ്വദിച്ചു നോക്കി. എത്ര വെറുപ്പ് തോന്നിയാലും അവളുടെ ശരീരത്തോടുള്ള തൻറെ ആസക്തി അവന് അടക്കാനായില്ല.
ഒരിക്കൽ കൂടെ ചുറ്റും നോക്കി പാന്റിനു മുകളിലൂടെ അവൻ തന്റെ ലഗാനെ ഒന്ന് അമർത്തി വിട്ടു. മിസ്സ് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാൽ തന്നെ കാണും എന്നുള്ള ഭയവും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു . അവൻ ആരുടെയും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാതെ അവിടെ നിന്ന് മെല്ലെ നടന്നു നീങ്ങി. അർഷാദ് സാറിനെ കണ്ടയുടൻ ലിസ്റ്റ് കൈമാറിയെങ്കിലും, രേവതി ടീച്ചറുടെ ആ പൊക്കിൾ ചുഴി അവന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞില്ല..