ലിജോവർഗ്ഗീസ് ഫ്രം കോട്ടയം – 19 1

“അതിനിത്ര സംശയമെന്താ! ഒരെണ്ണത്തിനർഹതയൊള്ളതാ നിന്റെയാ തിരുനാവേന്നു വരുന്നേ ഒറപ്പല്ലേ കിട്ടിയിരിയ്കും!”

“എന്റെ പോന്നേടാ നാറ്റിച്ചേക്കല്ലേ! ടാ ആ റഷീദിന്റെ വീട്ടിലാരുമില്ലാതെ അടുത്ത കാലത്തന്നേലുമൊരുദിവസം കിട്ടുവോ..?”

ചുറ്റുപാടും ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് എന്റെ കൈയകലത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് ലതിക ചോദിച്ചു!

“എടീ മൈരവരാതീ….!”

കലി കയറിയ ഞാൻ കൈയുമോങ്ങി അടുത്തപ്പോൾ ലതിക ചിരിയോടെ പിന്നിലേയ്ക് നീങ്ങി….

“എന്റെ വറീച്ചാ ഞാങ്കാര്യായിട്ടാടാ ചോദിച്ചേ! എന്തായാലും നമ്മളു ചെയ്യാത്ത കാര്യവൊന്നുവല്ലല്ലോ?
നീ തന്നാ എനിക്കാസുഖം മനസ്സിലാക്കിത്തന്നതും.
അപ്പ വെല്ലപ്പഴുവെന്നെ സഹായിക്കേണ്ടതു നിന്റെ കടമതന്നാ!
നിനക്കു പറ്റുവേലേ ഞാനെന്നാ വേറേ വല്ലോനേം തപ്പണോ..?”

ദേഷ്യത്താൽ ചുവന്ന മുഖവുമായി ഞാൻ നടന്ന് അടുത്തതും അവൾ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ഓടി…

എന്റെ ദേഷ്യം പതിയെ വിഷാദത്തിന് വഴിമാറി…!

പാവം! എന്നോടുള്ള നന്ദി പ്രകാശിപ്പിയ്കാൻ അവൾ അവളുടെ കഴപ്പായി അവതരിപ്പിയ്കുകയാണ്..!

ഇപ്പോൾ ലതികയെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അലട്ടിയിരുന്ന സാമ്പത്തിക പരാധീനതകൾ ഞാൻ നിമിത്തം അവൾക്ക് ഇല്ലാതായി…!
സെലിനും സെലിൻ വഴി ശാലിനിയും ലതികയെ കാര്യമായി തന്നെ സഹായിയ്കുന്നുണ്ട്!

ലതികയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം യാതൊരു പരിഹാരവുമില്ലാത്ത അവളുടെ സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾ സെലിനും ശാലിനിയ്കും അവരുടെ പോക്കറ്റ് മണിയിൽ നിന്നും മിച്ചം പിടിച്ചുള്ള അവരുടെ സ്വകാര്യ സമ്പാദ്യത്തിലെ ഒരംശം മാത്രം മതിയാവുന്ന നിസ്സാര കാര്യം മാത്രമാണ്..!

ഞാൻ ചെയ്ത് കൊടുത്ത ആ സഹായം!
അതിന്റെ നന്ദി പ്രകാശിപ്പിയ്കാനാണ് അവൾ ശ്രമിയ്കുന്നത്…!

അന്ന് മുഴുവനും എനിയ്കെന്തോ ഒരു വല്ലായ്ക ആയിരുന്നു!
വീട്ടിൽ ചെന്ന ഞാൻ
രാത്രി കിടക്കാൻ നേരം ഫോൺ ഊരി എന്റെ മുറിയിൽ കുത്തിയിട്ട് ശാലിനിയുടെ നമ്പറിലേയ്ക് ബെൽ അടിപ്പിച്ചു…

ഒരു പത്ത് മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞ് കാണും അവൾ തിരികെ വിളിച്ചു…

ഇപ്പോൾ എന്റെ ഇതുപോലുള്ള അവസരങ്ങളിലെ ആശ്രയം അവളാണ് ഒരു സുഹൃത്ത് എന്നതിൽ ഉപരി എന്തും തുറന്ന് പറയാവുന്ന ഒരാൾ പ്രത്യേകിച്ച്
ഒരു നിർവ്വചനം നൽകുവാൻ കഴിയാത്ത അത്ര ആഴത്തിൽ ഉള്ള എന്തോ ഒരു ആത്മബന്ധം!

ഞാൻ വിഷമത്തോടെ ലതികയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞതും അവൾ വലിയ എന്തോ തമാശ കേട്ട മട്ടിൽ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു!
“അതവളു കാര്യായിത്തന്നെ പറഞ്ഞതാരിക്കുവെടാ മൈരാ!
നിന്റെയൊലക്കക്കുണ്ണ ഏതവക്കാ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ വരുന്നേ!
അവക്കങ്ങന വേണോന്നാണേ
നീയൊരു സഹായമൊക്കെ ചെയ്യടാ കോപ്പാ…!
അതെന്നാടാ മൈരേ അവളു പാവപ്പെട്ടവളായ കൊണ്ടവക്കു എല്ലാർക്കുവൊണ്ടാവുന്ന കഴപ്പും വികാരോമൊന്നുവൊണ്ടാകാൻ പാടില്ലന്നൊണ്ടോ?
അവളു ചോദിച്ചതും ശരിയല്ലേ നീയാകുമ്പ അതാദ്യ സംഭവമൊന്നുവല്ലല്ലോ!
എന്തായാലുഞാനധികം താമസിയാതങ്ങു വരുവല്ലോ ഞാനവളുമായി ഒന്നു സംസാരിച്ചുനോക്കട്ടെ!”

കോപ്പ്..! ലതികയെ പത്ത് തെറി വിളിയ്കും അത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിയ്കും അൽപ്പം സമാധാനം കിട്ടുവല്ലോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ ശാലിനിയെ വിളിച്ചപ്പോൾ ആ പൂറി പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ!

“ടാ വറീച്ചാ അണ്ണനാന്നു തോന്നുന്നു! നീ ഹോൾഡ് ചെയ്യ്
ഞാൻ കതകുതുറക്കട്ടെ…”

ശാലിനി പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ട് നടന്ന് അകലുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു!

പിന്നീട് ഫോൺ എടുത്തത് അവളുടെ കെട്ടിയോൻ ആണ് അൽപ്പ സമയത്തെ കുശലപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൻ ഫോൺ വച്ചു!

പിന്നീടെന്തായാലും ലതിക ഈ ആവശ്യവുമായി വന്നില്ല! ഞാൻ പറയട്ടെ എന്നാവും അവളും ചിന്തിച്ചത്…!

അങ്ങനെ ആ ദിവസം ഞാൻ സെലിനെ കളിച്ചതും കഴിഞ്ഞ് അവൾ കലിപൂണ്ട് എനിയ്ക് മുഖം തരാതെ നടക്കുന്ന സമയം…!
സെലിൻ എന്ന നിലവിളക്ക് ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ് കത്തി നിൽക്കുന്നതിനാൽ എനിയ്കാണെങ്കിൽ മറ്റ് പാട്ടവിളക്കുകൾ തേടിപ്പോകാൻ ഒട്ട് തോന്നുന്നതുമില്ല!

ലതികയുടെ കാര്യത്തിൽ വേണ്ട വേണ്ട എന്ന് എന്റെ അന്തരംഗം മന്ത്രിച്ച് കൊണ്ടേ ഇരിയ്കുകയും ചെയ്യുന്നു…!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *