ലിജോവർഗ്ഗീസ് ഫ്രം കോട്ടയം – 19 1

ഞാൻ മുറിയിൽ ചെന്ന് അരമണിയ്കൂർ കഴിഞ്ഞ് കാണും ഊണുമായി ആൾ എത്തി!

നാലുമണിയ്ക് ചായയും കടിയും പറഞ്ഞിട്ടാണ് ആ പയ്യനെ തിരികെ വിട്ടത്!

“ചായയുമായി വരുമ്പോൾ രാത്രിയിലേയ്കുള്ള ആഹാരം പറഞ്ഞാൽ മതി. രാത്രി വരുമ്പോൾ രാവിലെത്തേനുള്ളതും! ഒന്നിനും പുറത്തേയ്ക് പോകേണ്ട!”

ഞാൻ ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ലതിക തലയാട്ടി!

“കൊച്ചേ… എടാ കൊച്ചേ… എണീക്ക് എണീറ്റു ചോറുണ്ടേച്ചു മരുന്നും കഴിച്ചിട്ടു കെടക്ക്…!”

ലതിക ചെന്ന് ലതീഷിനെ കുലുക്കി വിളിച്ചു!
കണ്ണുകൾ തുറന്ന ലതീഷിനെ അവൾ താങ്ങി എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് ഇരുത്തി!
ചോറിന്റെ പൊതി അഴിച്ച് കൊണ്ടുവന്നിരുന്ന പ്ളേറ്റ് കഴുകി അതിലേയ്ക് വിളമ്പി ലതീഷിനെ കൊണ്ട് ചെന്ന് കൈകഴുകിച്ച് മേശയുടെ അരികിലേയ്ക് കസേര വലിച്ചിട്ട് ഇരുത്തിയപ്പോൾ അവൻ ചോദിച്ചു:

“നിങ്ങളു കഴിക്കുന്നില്ലേ…?”

“കൊച്ചു കഴിച്ചേച്ചു കെടന്നോ ഞങ്ങളു കഴിച്ചോളാം!”

ലതീഷ് ചോറുണ്ട് കഴിഞ്ഞ് അൽപ്പം സമയം കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്നിട്ട് മരുന്നും കഴിച്ച് കിടന്ന് വീണ്ടും മയക്കത്തിലേയ്ക് പ്രവേശിച്ചു!

പ്ളേറ്റ് കഴുകി ഞങ്ങൾക്ക് ഇരുവർക്കുമുള്ള ചോറ് വിളമ്പിയ്കൊണ്ട് ലതിക പറഞ്ഞു:

“രണ്ട് ചോറു വാങ്ങിയാ മതിയാരുന്നു ഇതൊരുപാടാ ഇനി രാത്രി വേറേ വാങ്ങണ്ട!ഇവനിത്രയുമൊന്നും യാത്ര വയ്യാത്തതാ അതാ ഈ കിടപ്പ് ആ ക്ഷീണങ്കൊണ്ട് ഇനിയിന്നു മുഴുവനിങ്ങനെ മയങ്ങി മയങ്ങി കെടക്കും..!”

ഞങ്ങൾ ചോറുണ്ട് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ രോഗിയ്കുള്ള ബെഡ്ഡിലെ ഒരു തലയിണ എടുത്ത് ആ വീതികുറഞ്ഞ സോഫയിലേയ്ക് വച്ച് കിടന്നു..

മുറിയുടെ കതക് അടച്ച് തഴുതിട്ട ലതിക വന്ന് എന്റെ അരഭാഗത്ത് ചേർന്ന് ഇരുന്ന് പിന്നി ഇട്ടിരുന്ന മുടി അഴിച്ച് കൈകൊണ്ട് ഒന്ന് ഉലർത്തിയിട്ട് മുടി കെട്ടി വച്ചിട്ട് എന്നെ ഭിത്തിയുടെ വശത്തേയ്ക് തള്ളി….

“നീങ്ങിക്കെടക്കടാ ഞാനൂടൽപ്പവൊന്നു കെടക്കട്ടെ!”

ഞാൻ അൽപ്പം നിരങ്ങിയിട്ട് അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി ചരിഞ്ഞ് കിടന്നു. ലതിക കയറി എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എന്റെ മീതേയ്ക് ഒരു കാലും കയറ്റി ചരിഞ്ഞ് കിടന്നു!

കഷ്ടിച്ച് ഒരാൾക്ക് കിടക്കാനുള്ള വീതി മാത്രമുള്ള അതിൽ നിന്ന് താഴെപ്പോകാതെ ഞാൻ അവളെ വട്ടംചുറ്റി പിടിച്ചു!
“നിനക്കു പേടിയാണേ ഞാനാ കട്ടിലേ കെടക്കാവെടീ… രോഗിയ്കുള്ള ബെഡ്ഡെ കിടന്നാ രോഗിയാകുവോ തലപോകുവോ ഒന്നുമില്ല! നീയിങ്ങനെ അള്ളിപ്പിടിച്ചു കെടന്നേച്ചു താഴെപ്പോകണ്ട!”

“മിണ്ടാതവിട കെടക്കടാ കോപ്പേ..”
അവളെന്റെ താടിയ്കടിയിലേയ്ക് കഴുത്തിലേയ്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി!”

എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ച ജീവിതത്തിൽ ആദ്യം സംഭവിച്ച ഒരു കാര്യം ലതികയെ പോലെ സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണിന്റെ പഞ്ഞിക്കെട്ട് പോലുള്ള കരിക്ക് മുലകൾ എന്റെ ശരീരത്ത് ഞെരിഞ്ഞ് അമർന്നിട്ടും അവൾ എന്നെ ചുംബനങ്ങളാൽ പൊതിഞ്ഞിട്ടും എന്റെ കുണ്ണ സാഹചര്യം മനസ്സിലാക്കി പ്രതികരിച്ചതേയില്ല എന്നതാണ്..!

എന്റെ മാത്രമല്ല ആ എന്റെ മാറിൽ ഞെരിഞ്ഞ ഇപ്പോഴും അമർന്ന് ഇരിയ്കുന്ന മുലകളിലെ ഞെട്ടുകൾ ഇപ്പോൾ ഈ കിടപ്പിൽ പോലും ധൃഢമാകുന്നില്ല എന്നതുമാണ്…!

കാമം എന്ന ഒരു വികാരം ഞങ്ങൾ ഇരുവരേയും സ്പർശിച്ചതേയില്ല! ആലിംഗനത്തിനും ചുംബനങ്ങൾക്കും കാമമല്ലാതെ ഇങ്ങനേയും ഒരു അനുഭൂതി പകരുവാൻ കഴിയും എന്നത് എനിയ്ക് ഒരു പുതിയ അറിവ് തന്നെ ആയിരുന്നു…

“എടീ ലതീഷെണീറ്റാ നമ്മളീ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കെടക്കുന്നതവൻ കാണില്ലേ… അവനെന്തു കരുതും?”

“നീയവിടെ കെടക്കടാ ചെക്കാ! അവന്റെകാര്യം എനിക്കാണോവതോ നിനക്കാണോ അറിയാവുന്നത്!”

ലതിക പതിയെ ശാസിച്ചു! എന്നിട്ട് തുടർന്നു:

“അവനെണിയ്കണമെങ്കിൽ ഞാഞ്ചെന്നു താങ്ങിക്കൊടുക്കണം. തന്നെ കെടക്കാം. നീ ചിന്തിച്ചുകാണുവല്ലേ പിടിക്കല്ലേന്നു പറഞ്ഞിട്ടു ഞാനവനെ പിടിയ്കുന്നതോന്ന്..!
അവനു നോവാതെ അവനെ താങ്ങാൻ എനിക്കേ പറ്റൂ! അമ്മ പിടിച്ചാപ്പോലും അവൻ വേദനകൊണ്ടു പുളയും!
കൈകാലുകളുടെ മുട്ടുകളിൽ വെള്ളം കെട്ടുന്നതാ അവന്റെയസുഖം.
വലിയൊരു ഓപ്പറേഷൻ മാത്രമാ അതിനൊരു ശാശ്വതപരിഹാരം!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *