“മോളെ നി എണീറ്റില്ലേ..?”
“ഉറങ്ങി പോയി അമ്മച്ചി..”
“എട്ട് മണിക്ക് പള്ളീൽ പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ.. നാളെ പെരുന്നാൾ തുടങ്ങുന്നതല്ലേ.. എത്ര ദിവസം മുൻപേ പറഞ്ഞതാ..”
“മറന്നുപോയി..”
ജാള്യതയോടെയുള്ള അവളുടെ സംസാരം കേട്ട് ത്രേസ്സ്യയുടെ മുഖം ദേഷ്യത്തിലേക്ക് മാറുന്നത് മനസിലാക്കിയ ലിനി അവരുടെ വീക്നെസ്സിൽ തന്നെ കേറി പിടിച്ചു. വയ്യായ്ക പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ അമ്മച്ചി ഒന്നിനും നിർബന്ധിക്കാറുമില്ല. വഴക്ക് പറയാറുമില്ല..
“വല്ലാത്തൊരു ക്ഷീണവും തല വേദനയും പോലെ.. അതാ..!”
“എന്തു പറ്റി..? പനിയുണ്ടോ..?”
ത്രേസ്യാമ്മ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ പുറം കൈ ചേർത്തു. കഴുത്തിലും.
“ചൂടുണ്ടല്ലോ..”
ചൂടോ..? ഒരു നിമിഷം അങ്കലാപ്പിലായെങ്കിലും അവൾ മൂളി.
“എങ്കി ശെരി.. ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം.. ഒട്ടും വയ്യെങ്കിൽ പപ്പയോട് പറയണേ..”
“ആ..”
അമ്മച്ചി പോയി കഴിഞ്ഞതും വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്ത് തിരികെ ബെഡിൽ വന്നു കിടന്നു. രാവിലെകളിൽ തോന്നുന്ന ഒരു തരം കഴപ്പി സുഖം ശരീരത്തിൽ പടരുന്നത് പോലെ..
ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി ലോക്ക് തുറന്നപ്പോൾ ഇന്നലെ എടുത്തു വച്ച പപ്പയുടെ സൂം ചെയ്ത മുഖം.
“ഹൊ.. എന്റെ പപ്പേ.. അമ്മച്ചി ഇല്ലെന്ന് അറിയുമ്പോൾ ഒന്ന് വന്നൂടെ ഈ മോൾടെ അടുത്ത്…”
അപ്പോഴാണ് ജനലരികിൽ നിന്നും വെള്ളത്തിന്റെ ചീറ്റലും പൊട്ടലും കേൾക്കുന്നത്. മെല്ലെ എണീറ്റ് നടന്ന് ജനൽ പാളി നീക്കിയപ്പോൾ പപ്പാ താഴെ കാറ് കഴുകിയിടാൻ പോവുകയാണ്. ഓറഞ്ച് ബനിയനും വെള്ള മുണ്ടും.
പെട്ടെന്നാണ് അവൾക്ക് ഐഡിയ തോന്നിയത്. കൊച്ചുറുക്കമായത് കൊണ്ട് വേറൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല. കോട്ട് ഊരിയിട്ട് ബാത്റൂമിൽ കയറി പല്ല് തേച്ച് മുഖം കഴുകി പുറത്തിറങ്ങി. ഷെൽഫിൽ നിന്ന് നീല പാന്റീസും കറുപ്പ് ഡെമി മോഡൽ ബ്രായും എടുത്തു. നൈറ്റിയുടെ അടിയിൽ അവളാ മോഡൽ ബ്രാ തന്നെയാണ് യൂസ് ചെയ്യാറ്. പുറത്ത് നല്ല ഷേപ്പ് തോന്നിക്കും. വെള്ളയിൽ ചുവന്ന പുള്ളികളും വൃത്തങ്ങളും ഡിസൈൻ അലങ്കരിച്ച നൈറ്റിയും എടുത്തു. ഇന്നേഴ്സ് അൽപം നിഴലടിപ്പിച്ചു കാണിക്കുക അതാണ് ലക്ഷ്യം.
ശരീരത്തിലെ ഗൗൺ ഊരിയിട്ട്, നഗ്ന ശരീരത്തിൽ കുണ്ടിക്ക് മീതെ പാന്റീസും മുലകളെ ബ്രായിലും കെട്ടിവച്ചു. അവളുടെ തൂക്കം കനത്ത മുലകളെ താങ്ങി നിർത്താൻ മാത്രം ആ ബ്രവള്ളികൾക്ക് ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതങ്ങനെ ചുമലിലെ മാംസളതയിൽ അള്ളി നിന്നു.
അടിപാവാട ഇടാൻ നിന്നില്ല. നൈറ്റി എടുത്തിട്ടു. കണ്ണാടി നോക്കി മുടി ഒന്നഴിച്ചിട്ട് വീണ്ടും നല്ല വൃത്തിയായി ബണ്ണ് പോലെ ചുരുട്ടി കെട്ടിവച്ചു. ഇരു ചെവിക്ക് പുറകിലേക്ക് മുടിയിഴകളെ കോതി താഴ്ത്തി.
ഒൻപത് മണി ആവാതെ മോൻ ഉണരില്ല. അതറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് അവളവനെ ശെരിക്ക് കിടത്തി അരികിൽ തലയണ എടുത്ത് വച്ച് താഴെക്കിറങ്ങി. ഹാളിൽ എത്തി ഒന്ന് നിന്നു. കാരണം നെഞ്ചിടിപ്പ് അൽപം കൂടിയോ എന്നൊരു സംശയം. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ശ്വാസതടസം കാരണം ഒന്നും നേരാവണ്ണം പറയാൻ കിട്ടില്ല.
രണ്ട് തവണ നന്നായൊന്ന് ദീർഘ ശ്വാസം എടുത്ത് വിട്ട് പതിയെ വരാന്തയിലേക്ക് നടന്നു.
ഇടതു ഭാഗത്ത്, കാറിനു മുകളിൽ ഷാംപൂ തേച്ച് മിനുക്കുകയാണ് പപ്പ.
അവൾ മെല്ലെ അവിടേക്ക് നീങ്ങി. കൺവലയത്തിൽ മരുമോളെ കണ്ട തോമസ് കാർ ബോഡിയിൽ ഷാംപൂ പതപ്പിച്ചു കൊണ്ട് നിവർന്നു.
“മോളെ വയ്യായ്ക മാറിയോ..?”
“ങേ.. എന്ത് വയ്യായ്ക..?”
“ത്രേസ്യ പറഞ്ഞല്ലോ മോൾക്ക് വയ്യെന്ന്..”
“ഒഹ് ആ.. ചെറിയ ക്ഷീണം പപ്പാ..”
“മാറിയോ..?”
“ഉം ചെറുതായി..”
ലിനിയെ കണ്ടപ്പോൾ ഇന്നലെ ഉണ്ടായിരുന്ന അത്യധികം വികാരം ഇന്നയാൾക്ക് ഉണ്ടായില്ല. കാരണം മകൾക്ക് വയ്യായ്ക എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ അയാൾ വല്ലാതെ ആയിരുന്നു. അതിലിടക്ക് എങ്ങനെയാണ് മരുമോളെ വികാരത്തോടെ കാണുന്നത്.
തോമസ് വീണ്ടും പണിയിലേക്ക് തന്നെ ശ്രദ്ധ കാണിച്ചപ്പോൾ ലിനി ഒന്ന് കുഴങ്ങി. ഇയാളോട് തന്നെയാണോ താൻ ഇന്നലെ അങ്ങനെ ഇടപെട്ടത് എന്നായിരുന്നു ചിന്ത.
ചിന്താകുലയായി അവളവിടെ സിറ്റ് ഔട്ടിൽ ഇരുന്നു.