മരുമോളെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ മടി തോന്നിയ തോമസ് വേഗം വീട് പൂട്ടി കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
ലിനി പപ്പയെ തന്നെ നോക്കുവാണ്. അത്തരത്തിൽ ഒരു സാഹചര്യം ഉണ്ടായതിന്റെ അപകർഷ ബോധം പപ്പയുടെ മനസ്സിലുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അങ്ങനെ ഉണ്ടായാൽ ഈ വീട്ടിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കാനാണ്. മാറ്റിയെടുത്തെ പറ്റു. പപ്പയോടു മിണ്ടിയെ പറ്റു.
കാർ അവളുടെ മുന്നിൽ എത്തിയതും അവൾ ഫ്രണ്ട് ഡോർ തുറന്ന് കയറി. അയാൾക്കും അതൊരു അശ്ചര്യമായി.
തോമസ് വേഗം വണ്ടി എടുത്തു.
“അമ്മച്ചി എങ്ങനെയാ പോയത്..?”
പെട്ടെന്നവളുടെ ചോദ്യം പ്രതീക്ഷിക്കാതിരുന്ന തോമസിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പരുങ്ങൽ പ്രകടമായി.
പാവം, മോനെ പോലെ തന്നെ അച്ഛനും.
“അത്.. നമ്മുടെ സൂസ്സമ്മയുടെ കൂടെ. വൈകുമെന്ന് കണ്ടപ്പോ അവളതിൽ പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞു.”
“പാവം അമ്മച്ചി.. എന്നെക്കൊണ്ട് വൈകിയല്ലേ..”
“ഏയ് അങ്ങനെയല്ല.. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോവാനിരുന്നതല്ലേ.. അവർ ഈ വഴി എത്താറായപ്പോൾ ഞാനും പറഞ്ഞു പൊയ്ക്കോളാൻ..”
“മ്മ്..അമ്മച്ചി എന്റടുത്തു വന്നതാ വേഷം മാറിയോ ന്ന് നോക്കാൻ..”
“അതെ.. അവളെന്നോട് പറഞ്ഞു. മോള് കൊച്ചിന് പാല് കൊടുക്കുവാണെന്ന്. പക്ഷെ എന്റെ ധൃതി കാരണം ഞാനതു മറന്നു.”
ജാള്യതയിൽ അയാൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിക്കൊണ്ട് വീണ്ടും തുടർന്നു.
“മോളെന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.. പപ്പ അറിയാതെയാ വാതിൽ തുറന്നത്..”
“ഹ.. അത് സാരമില്ല പപ്പാ.. എനിക്ക് മനസിലായി. ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ദേഷ്യം കാണിച്ചോ പപ്പയോട്..?”
“ഏയ് ഇല്ല..”
“മ്മ്..”
അപ്പോഴാണ് തോമസിന്റെ മുഖം ഒന്ന് തെളിഞ്ഞത്. അത് ലിനിയും കണ്ടു. പാവം..!
എങ്കിലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത തരത്തിൽ മരുമോളെ അങ്ങനെ കണ്ട് കഴിഞ്ഞ് സ്റ്റെയർ ഇറങ്ങുമ്പോൾ തന്റെ അരയിൽ ഒരനക്കവും എണീപ്പും വന്നത് അയാൾ സൗകര്യ പൂർവ്വം മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. കണ്ണിൽ തഞ്ചി നിന്ന കാഴ്ച്ച അത്ര വേഗം മനസ്സ് വിട്ട് കളയണ്ടേ..
അധികം വൈകാതെ അവർ കാറുകളും ആളുകളും നിറഞ്ഞ പള്ളി മുറ്റത്തെത്തി. തോമസിനോട് മിണ്ടാൻ മാത്രമേ അവിടെ ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.
അലെക്സിന്റെ കല്യാണത്തിന് വരാത്തവർക്കും ലിനിയെ അറിയാത്തവർക്കും അവളെ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് തോമസും ലിനിയും പള്ളിയിലേക്ക് കയറി. ഗമയായിരുന്നു ലിനിയുടെ മുഖത്ത്.
കൃത്യം മിന്ന് കെട്ടുന്ന സമയം തന്നെ തോമസും കുടുംബവും ഹാജരായി. ലിനിയോട് മിണ്ടാനും കൊച്ചിനെ കളിപ്പിക്കാനും ആളുകൾ ഏറെയായിരുന്നു.
ഇന്ന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഉറ്റ സുഹൃത്ത് സെറീനയോട് പറയാൻ വേണ്ടി അവളുടെ മനസ്സ് വെമ്പി. കെട്ട് കഴിഞ്ഞ സമയം കൊച്ചിനെ അമ്മച്ചിയുടെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിച് ഫോണുമായി അവൾ പള്ളിയുടെ പുറത്തിറങ്ങി അടുത്തുള്ള ഗാർഡനിലേക്ക് നടന്നു.
ചുറ്റുമൊന്ന് നോക്കിയെങ്കിലും പപ്പയെ എവിടെയും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ സെറീനയെ വിളിച്ചു.
“ഹെലോ സെറീ…”
“ലിനിമോളെ.. ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്..”
എടുത്തപ്പാടും സെറീനയുടെ മറുപടി.
“എനിക്കുമുണ്ട്..”
“ആണോ.. എങ്കി നി പറയ്..”
“നിനക്കെന്താ പറയ്യാൻ ഉള്ളത്..?”
“നി പറയ് എന്നിട്ട് പറയാം.. എന്റെ കാര്യം കുറച്ച് കംപ്ലിക്കേറ്റഡ് ആണ്.. നി ഞെട്ടും..”
“എന്റെ കാര്യവും അത് തന്നെ..”
“ങേ..എങ്കി പറയ്..”
“ഇന്നിപ്പോ ഞാൻ അലെക്സിച്ചായന്റെ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കല്യാണത്തിന് വന്നിരിക്കുകയാ.”
“അതാണോ കാര്യം.?”
“അല്ലെടി..”
“പിന്നെ..?”
“ഇന്ന് ഡ്രസ്സ് മാറുമ്പോ..”
“മാറുമ്പോ..?”
“പപ്പ എന്നെ കണ്ടു..”
ലിനി ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി അടഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ങേ..? സത്യം..?”
“ഉം..”
“നി ഡ്രസ്സ് മാറുന്നത് കണ്ടോ..?”
“മുഴവാനായിട്ടല്ല.. പക്ഷെ..”
“പക്ഷേ..?? എന്തായിരുന്നു നിന്റെ വേഷം..?”
“ബ്രായും.. അടിപാവാടയും..!”
“അയ്യന്റെ മോളെ.. കലക്കി..”
“ച്ചെഹ്… നി എന്താ പറയുന്നേ…?”
“പിന്നല്ലാതെ.. അസ്സല് കാഴ്ച്ച ഒരുക്കി കൊടുത്തില്ലേ നി..?”
“അയ്യേ അങ്ങനൊന്നുമല്ല.. പപ്പ അറിയാതെ വന്നതാ..”