ഹൊ.. ശരീരം കിടന്ന് രോമാഞ്ചിച്ച വേളയിൽ അവളുടെ മുഖം തുടുത്തു.
“മോളെ.. ലിനി മോളേ…”
അമ്മച്ചി വന്നു.
ഒൻപതര മണിക്ക് പപ്പയും ഞാനും അമ്മച്ചിയും കൂടിയിരുന്ന് ബ്രേക്ഫാസ്റ് കഴിക്കുവാണ്. അമ്മച്ചിന്റെ മടിയിൽ എന്റെ കൊച്ചും.
രാവിലത്തെ വെള്ളം കളിയുടെ നേരിയ ജാള്യതെ പപ്പയുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ എന്റെ ജാള്യതെ ഞാൻ പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല. ഇനിയും പപ്പയുടെ മുന്നിൽ അങ്ങനെ നിന്നിട്ട് എനിക്ക് കാര്യമൊന്നുമില്ല കാരണം എത്രയും വേഗം പപ്പയെ നേടണമെന്ന ചിന്തക്ക് തന്നെയാണ് ഇപ്പോ മനസ്സിൽ ഒന്നാം സ്ഥാനം.
പപ്പയുടെ കാലുകളെ ടേബിളിനടിയിൽ നിന്ന് തൊടമാണെന് തോന്നിയെങ്കിലും ചെയ്തില്ല. കാരണം ഇപ്പൊ അതൊരു ചീപ്പ് പരിപാടിയായി തോന്നും.
ഒന്ന് കയ്യിൽ കിട്ടിക്കോട്ടേ.. പപ്പയുടെ കുണ്ണയെ ടേബിളിനടിയിലൂടെ ഞാൻ പാദങ്ങളിലിറുക്കി വലിക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ.
അതോർത്തപ്പോൾ തന്നെ പൂറ് തരിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
പതിനൊന്നു മണിയോടെ പപ്പ പുറത്തു പോയി. പിന്നെ വീട്ടിൽ ഞാനും അമ്മച്ചിയും കൊച്ചും മാത്രമായി. ടിവി കണ്ടും കൊച്ചിനെ കളിപ്പിച്ചും സമയം കളയേണ്ടി വന്നു. സെറീനയെ വിളിക്കാനൊന്നും നിന്നില്ല. വെറുതെ അവളുടെ ഓരോന്ന് കേട്ട് ഇനിയും കഴപ്പിളക്കി നിർത്തി ഒരു ഭ്രാന്തിയാവാൻ വയ്യ. പപ്പയെ എന്തായാലും കിട്ടും എന്ന് തന്നെ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു.
വൈകുന്നേരം അമ്മച്ചിയുടെ കൂടെ മാർക്കറ്റിലൊക്കെ പോയി. അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങി. പഴയത് പോലെയല്ല നല്ല ക്ഷീണം തോന്നി. വീട്ടിലിരുന്ന് ഉണ്ടും ഉറങ്ങിയും കൊഴുപ്പ് കൂടുവാണല്ലോ.
രാത്രി ഒൻപതര മണിയായിരുന്നു തോമസ് തിരിച്ചെത്താൻ. ഹാളിൽ ഇരുന്ന് ടീവീ കാണുവായിരുന്നു ലിനിയും കൊച്ചും. കാണാൻ ഇഷ്ടമുണ്ടായിട്ടൊന്നുമല്ല. കൊച്ചിന് കാർട്ടൂൺ വച്ച് കൊടുത്തപ്പോൾ ചുമ്മാ ഇരുന്നെന്ന് മാത്രം. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ പപ്പയെ കാത്തിരിക്കുകയാണെന്ന് സാരം.
ഹാളിൽ ഇരിക്കുന്ന മരുമോളെ കണ്ട് അവർ പരസ്പരം നോക്കിയിട്ടും തോമസിന് ഭാവവ്യത്യസ്യം ഒന്നുമുണ്ടായില്ല. അതിന്റെ കാരണമറിയാതെ ചങ്കിടിപ്പോടെ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും പപ്പയിൽ നിന്നൊരു ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ചിരി. സങ്കടം വരാൻ വേറെ എവിടെയെങ്കിലും പോണോ..?
ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ അവൾക്ക് സങ്കടം വന്ന് കരച്ചിൽ വരുമെന്നായി.
തന്നെ കടന്ന് റൂമിലേക്ക് പോകുന്ന അമ്മായിഅപ്പനെ അവൾ നോക്കിയിരുന്നു. നെഞ്ചിലൊരു കുത്തലോ ഭാരമോ എന്തെന്നറിയാത്ത ഒരു വിഷമം.
കിച്ചണിൽ നിന്നും അമ്മച്ചി പുറകിലെത്തി.
“പപ്പ വന്നില്ലേ മോളെ..?”
“വന്നു.. റൂമിലേക്ക് പോയി..”
“ഇങ്ങേരിതെന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോയത്.., മോള് ചെന്ന് ഭക്ഷണം എടുത്ത് വെക്ക്.. ഞാൻ വിളിച്ചിട്ട് വരാം..”
അമ്മച്ചി പറഞ്ഞതിനോട് ഞാൻ തലകുലുക്കി. എണീറ്റ് കിച്ചണിലേക്ക് നടന്നു. പുതുതായി ഉണ്ടാക്കിയ കറി മാത്രമേ എടുക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ബാക്കിയൊക്കെ ഡിനിംഗ് ടേബിളിൽ ഉണ്ട്. ഞാൻ കറി എടുത്ത് കൊണ്ടു വന്ന് ടേബിളിന് മുന്നിൽ ഇരുന്നു. അമ്മച്ചിയുടെയും പപ്പയുടെയും വരവും കാത്തുകൊണ്ട്.
പക്ഷെ പ്രതീക്ഷക്ക് മങ്ങൽ ഏല്പിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മച്ചി മാത്രമാണ് വന്നത്.
“പപ്പയെവിടെ അമ്മച്ചി..?”
ഞാൻ ആകാംഷിച്ചു.
“അങ്ങേര് കഴിച്ചെന്ന്..”
“കഴിച്ചെന്നോ…എന്ത് പറ്റി..?”
“ആവോ.. എനിക്കറിയില്ല മോളെ.. ഇച്ചായന് ഇടക്കുള്ള സൂക്കേടാ..പറയാതെ പുറത്തൂന്ന് കഴിക്കുന്നത്.. മോള് അതൊന്നും നോക്കേണ്ട.. നമുക്ക് കഴിക്കാം..”
“മ്മ്..”
“കൊച്ചിനോ..??”
“നേരത്തെ മുട്ട കഴിച്ചു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് പാല് കൊടുക്കാം..”
ത്രേസ്യാമ്മ കഴിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോൾ ലിനിയും ഭക്ഷണം വായിൽ വച്ചു. എന്നാലും പപ്പയോടൊത്ത് കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു സുഖവും ഫീലും ഉണ്ടായില്ല. കാരണം രാത്രി ഭക്ഷണ വേളയിൽ അവളത് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. പപ്പയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ.
ഇനി തന്റെ പ്രവർത്തി എന്തെങ്കിലും കൂടി പോയോ.. പപ്പക്ക് എന്തെങ്കിലു അനിഷ്ടം തോന്നിയോ എന്നും ലിനി അവിടിരുന്ന് വ്യാകുലതപ്പെട്ടു. ഒഴിഞ്ഞ് മാറാനാണോ ഭക്ഷണം പുറത്തൂന് കഴിച്ചിട്ട് വന്നത്.. അവൾക്കാ സങ്കടം താങ്ങാനായില്ല.