Related Posts
എടാ കുഞ്ഞിന് എന്തോപോലെ….
നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റൽ പോയാലോ??
അവൾക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ പേടിച്ചു ഇരിക്കുവാ..”
പറഞ്ഞു തീരും മുൻപ് രേഖ ഡ്രസ്സ് ഇട്ട് വന്ന്..
“എന്നാ ഏട്ടാ..”
“കുഞ്ഞിന് എന്തൊ..
ഞാൻ..
വണ്ടി വിളിക്കം..
നിങ്ങൾ അവളുടെ അടുത്തേക് ചെല്ല്…..”
ഞാൻ എന്റെ ഫോൺ എടുത്തു പട്ടായെ വിളിച്ചു അവൻ ഒരു ഓട്ടോ യേ അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു വിട്ടേകം എന്ന് പറഞ്ഞു ഫോൺ വെച്ച്.
ഞാൻ അവരുടെ അടുത്തേക് ചെന്നപ്പോൾ രേഖ കുഞ്ഞിന്റെ കൈ ഒക്കെ തിരുമ്മി കൊടുക്കുന്നു.
ഗായത്രി ആണേൽ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പോലും അറിയാതെ കുഞ്ഞേ താല്ലോലിക്കുന്നു.
കുഞ്ഞിനെ ഞാൻ നോക്കി ഉള്ള്.
പിന്നെ കുഞ്ഞിനേയും എടുത്തു ഓട്ടോക് ഒന്നും വെയിറ്റ് ചെയ്തില്ല. പുറത്തേക് ഇറങ്ങി.
എന്നാ ചെയ്യണം എന്ന് ആകെ അങ്കലാപ്പ് ആയി.
അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ജൂലിയെ ഓർമ്മ വന്നത്.
ഞാൻ രേഖയോട് പറഞ്ഞു ജൂലിയെ വിളിക്.
അവൾ കേട്ടാ താമസം ഓടിപോയി ജൂലിയെ വിളിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ഞാനും ഗായത്രിയും കനാല് റോഡിൽ എത്തി ഇരുന്നു.
പാവം ശെരിക്കും പേടിച്ചിട്ട് ഉണ്ട്.
അപ്പോഴേക് ജൂലി അവൾ ഉറങ്ങി കൊണ്ട് ഇരുന്നോടത് നിന്ന് വന്നപോലെ ആ ഡ്രസ്സ്ൽ ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ഇന്നോവ വന്ന് നിന്ന് കുഞ്ഞിനെ അവളുടെ കൈയിലേക് കൊടുത്തു കയറ് എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴേക്കും ജൂലി കുഞ്ഞിനെ അവളുടെ രീതിയിൽ നോക്കാൻ തുടങ്ങി നെയ്സ് മതിരി.
ഞാൻ അടുത്ത് ഉള്ള നല്ല ഹോസ്പിറ്റൽ ലേക്ക് തന്നെ വിട്ട്..
വേഗം തന്നെ എത്തുകയും.
കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് കേസുവലിട്ടിൽ കയറ്റി.
ജൂലി ഡോക്ടർഡ് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു.
കുഞ്ഞിനെ വേണ്ടലേറ്ററിലേക് മാറ്റി.
ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്ന് ഗായത്രി ആണേൽ തളർന്നു അവിടെ ഇരിക്കൽ ആയി.
എനിക്ക് ആണേൽ ഹോസ്പിറ്റൽ കയറാൻ തന്നെ ഭയം ആയിരുന്നു അന്നത്തെ സംഭവ ശേഷം. പിന്നെ ഇപ്പോഴാണ് കയറുന്നെ.
ദൈവത്തോട് ഞാൻ മനസിൽ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു.
ഇനി ഒന്ന് താങ്ങാൻ ഈ അജുന് കഴിയില്ലാട്ടോ എന്ന്.
ഇല്ലേ അതിനുള്ള കരുത് കൂടി തരണം എന്ന്.
സമയം കുറച്ച് ആയി അപ്പോഴേക്കും ജൂലി പറഞ്ഞ അറിവിൽ ആ ഓട്ടോയിൽ രേഖയും ദീപു എത്തി.
ഞാൻ ആണേൽ ഫോണും എടുക്കാൻ മറന്നു പോയി.
“എന്നാ ഏട്ടാ…”
“ഏയ്… ഡോക്ടർ വരട്ടെ ചോദികം..”
പിന്നെ കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഡോക്ടർ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു.
കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലാ.
പിന്നെ ഞങ്ങളെ ഡോക്ടർ ന്റെ മുറിയിലേക് വിളിച്ചു.
കുട്ടിക്ക് പ്രോട്ടീൻ കുറവ് വിക്മിൻസ് ഒക്കെ കുറവ് കാരണം ആണ് അബോധാ അവസ്ഥ ആയെ എന്ന് ഒക്കെ പറഞ്ഞു.
കുറച്ച് കൂടെ താമസിച്ചിരുന്നേൽ ക്രിട്ടിക്കൽ ആയേനെ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഗായത്രി കരയാൻ തുടങ്ങി.
അപ്പൊ അവളെ രേഖ പുറത്തേക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി.
ഡോക്ടർ ഞങ്ങളോട് അതായത് എന്നോടും ജൂലി യോടും ഒച്ച ഉണ്ടാകാൻ തുടങ്ങി.
കുഞ്ഞിന് ഫുഡ് കിട്ടണേൽ അമ്മക്ക് നല്ല ഫുഡ് കൊടുക്കണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു.
അയാൾ ഞാൻ ആണ് ഗായത്രി യുടെ ഭർത്താവ് എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. ശിശുഷേമ ഉദോഗസ്ഥരെ വിളിക്കാൻ പോയപ്പോൾ ജൂലി പറഞ്ഞു. അവളുടെ ഭർത്താവ് മരിച്ചു പോയത് ആണ് അതിന്റെ ഡിസ്പ്രേക്ഷ നിൽ അമ്മക്ക് കിട്രണ്ട ഫുഡിൽ കുറവ് വന്ന് അതാകാം കാരണം എന്ന് പറഞ്ഞു.
പിന്നെ അയാൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
ഒരു ആഴ്ച അഡ്മിറ്റ് ചെയ്യും കുട്ടിക്ക് തുകം ഒക്കെ ആയി അമ്മയും കുട്ടിയും ഒക്കെ ആവട്ടെ.
അമ്മയെയും ഇന്ന് അഡ്മിറ്റ് ചെയുകയ.
ശെരി എന്ന് പറഞ്ഞു.
കുഞ്ഞിനെ കാണിക്കുമോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ കണ്ടോളാൻ പറഞ്ഞു.
കുഞ്ഞിനെ ഞങ്ങൾ എല്ലവരും കണ്ടു.
ഗായത്രി യേ അഡ്മിറ്റ് ആക്കി കുഞ്ഞിന്റെ കൂടെ.
അവളുടെ ബ്ലഡ് സാമ്പിൾ ചെക്കിങ് നും കൊടുത്തു. അവളുടെ കൂടെ ഞാനും രേഖയും ജൂലി പിന്നെ ദീപ്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗായത്രി ആണേൽ അവളുടെ കുഞ്ഞിനെ യും നോക്കി കണ്ണീർ ചാടിച്ചു കൊണ്ട് കിടക്കുന്നു.
ഞാൻ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക് പോയി അവളുടെ കൂടെ ദീപുവും രേഖയും നിന്ന്.