പിന്നെ ഒന്നും നോക്കില്ല നിന്റെ അഡ്രെസ്സ് വാങ്ങി നിന്റെ വീട്ടിലേക് വിട്ടു.
നിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ എന്താ മകൾ അച്ഛനെ യും ചേട്ടനെയും തന്തക്ക് വിളിച്ചു കളിക്കുന്നു.
അതും ബാഗ് എടുത്തു കൊണ്ട് എന്റെ ഒപ്പം ഇറങ്ങി വന്നു.
ഞാൻ ആണേൽ ആ ദേഷ്യത്തിൽ ഇവളുടെ ചേട്ടനോട്ടും കൊടുത്തു ഒന്ന് രണ്ടു.
പിന്നെ ചേട്ടനെയും വിളിച്ചു ഇവരുടെ കല്യാണം കഴിച്ചു വീട്ടിലേക് കൊണ്ട് വന്നപ്പോൾ.
എന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെ ഒരു ചോദ്യം ഉണ്ടായിരുന്നുഎന്റെ ചേട്ടനോട് ഇവളെ നീ എങ്ങനെ നോക്കും.. നമ്മൾ തന്നെ രണ്ട് അറ്റം കുട്ടിമുട്ടിക്കാൻ പെടാപാട് പെടു അപ്പൊ എങ്ങനെ. അവിടേയും വന്നത് ‘ കാശ് ‘ എന്നാ പോയിന്റ്.
പക്ഷേ രേഖ ചാടി കയറി ദീപ്തിയെ അങ്ങ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി. ശിവ അവളോടും ദീപ്തിയെ കുറിച്ചു എന്നോട് പറയുന്നതിന് മുന്പേ പറഞ്ഞിരുന്നു.
പിന്നീട് ഞങ്ങളുടെ കുടുംബ ബജറ്റ് അങ്ങ് തെറ്റി…
അവസാനം ചേട്ടൻ ജോലിക്ക് വേണ്ടി അനോഷണം തുടങ്ങി.
അവസാനം ഒരു ഫിനാൻഷ്യൽ സ്ഥാപനത്തിൽ ജോലി കിട്ടിയതോടെ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ജീവിതത്തിലേക്കു വന്നു.
അപ്പോഴേക്കും എന്റെ വിട്ടുകാർക് ദീപ്തിയെ ഒരു മകൾ ആയി കാണാനും സ്നേഹിക്കാനും തുടങ്ങി.
അമ്മക് നൂറു നാക്ക് ആയി ഇവളെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ.
പെട്ടു പോയത് പാവം രേഖ.
അവളുടെ അമ്മ ആണേൽ ദീപ്തിയെ കണ്ട് പഠിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു ടോർച്ചർ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
പക്ഷെ രേഖയും നീയും ഫ്രണ്ട് ന്റെ അപ്പുറം ആയി കഴിഞ്ഞു ഇരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസിൽ ആയിരുന്നു.
ഞാൻ എന്ത് ചെയ്താലും എന്റെ അമ്മ അറിയുന്നതിന് മുന്നേ അത് നീ അവളെ വിളിച്ചു അറിക്കും.
സ്പിയി ഓഫ് മൈ ഹൗസ്.. ഞാൻ മനസിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇരുന്ന സെന്റൻസ് ആയിരുന്നു.
അവസാനം എന്റെ ചേട്ടൻ ആ ഫിനാൻഷ്യൽ സ്ഥാപമത്തിൽ വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ മാനേജർ പൊസിഷൻ എത്തി.
ചേട്ടന്റെയും നിന്റെ മനസിൽ പുതിയ വീടും സോപ്നം വന്നു ചേർന്ന്.
അച്ഛനും അമ്മക്കും അത് ഇഷ്ടം ആയി.
അന്നും അച്ഛൻ ഒരു വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. ‘കാശ് ഉള്ളപ്പോൾ ആണ് ഇതൊക്കെ നടക്കു ‘
അതേ അവിടേയും ‘കാശ് അല്ലെ മണി ‘
പിന്നീട് ലോൺ ആയി അതായി വീട് പണി തുടങ്ങി.. കൈയിൽ കാശ് തീർന്നു കൊണ്ട് ഇരുന്നു… എല്ലാം പിന്നെ ചേട്ടന്റെ കൈയിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനതെ ആശ്രയിച്ചയി മാറി.
ഒരു രാത്രി… ഒരു രാത്രി…
പുലർച്ചെ എന്റെ ഫോൺ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ആണ് ഞാൻ എഴുന്നേക്കുന്നെ…
ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വരാൻ ആയിരുന്നു ആ വിളി എത്തിയെ… ചേട്ടന്റെ വണ്ടി എംസി റോഡിൽ ഒരു ആക്സിഡന്റ് പെട്ടു എന്ന് ഉള്ള ഒരു പോലീസ് കാരന്റെ സംസാരത്തിൽ… എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ നിന്ന് പോയി.
പിന്നെ എങ്ങനെയോ ഹോസ്പിറ്റൽ എത്തിയ ഞാൻ കാണുന്നത്.. എന്താ നടക്കുന്നെ പോലും അറിയാതെ ആയിരുന്നു..
അവസാനം ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നു പോയാടി…
എല്ലാം എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞ നിമിഷം ആയിരുന്നു.
പലരുടെയും സംസാരം കേൾക്കാൻ മാത്രം യോഗ്യൻ ആയി ആ ഹോസ്പിറ്റൽ ചെയറിൽ ഞാൻ ഇരുന്നു…………..
ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പ്രതിക്ഷ അമ്മയും രേഖയുടെ അനിയനും ആയിരുന്നു.
അവരും രാവിലെ ആയതോടെ എന്നെ ഇട്ടേച് പോയി.
സത്യം പറഞ്ഞാൽ അന്ന് എനിക്ക് ശരീരം മാത്രേ ഉണ്ടായിരുന്നു ഉള്ളു ജീവൻ നഷ്ടം ആയി എന്ന് വരെ തോന്നി.
എല്ലാം നഷ്ടപെട്ട എന്റെ മുന്നിലേക്ക് ഒരു ബില്ലും വന്നു മൂന്നുലക്ഷം രൂപ അവിടേയും “കാശ് ”
6പേരുടെ ചേദ്ധക്ക് തീ കൊളുത്തുമ്പോൾ പിന്നീട് ഉള്ള എന്റെ ജീവിതം എന്താകും എന്ന് എനിക്ക് ഉറച്ച വിശ്വസം ഉണ്ടായിരുന്നു.
രണ്ട് മൂന്നു മാസം അങ്ങ് പോയി… പിന്നട് ഓരോന്ന് ആയി നഷ്ടപെടാൻ തുടങ്ങി.
പഠനം മുടങ്ങി.
രണ്ട് പെണ്ണുങ്ങൾ… എന്ത് എന്ന് ഉള്ള ഒരു വഴിയും മുന്നിൽ ഇല്ലാതെ പോയി.
അപ്പൊ എന്നെ വീണ്ടും തോൽപിക്കാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തി രേഖ… എന്തോ ഭാഗ്യം അവളെ എനിക്ക് നഷ്ടം ആയില്ല.
പിന്നെ അന്ന് ഒന്ന് തീരുമാനിച്ചു… മുങ്ങി കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന കപ്പാലിൽ നിന്നാൽ അത് നമ്മുടെ ജീവനും ഇല്ലാതെ ആകും.