“ഒന്നുമില്ല…”
“അവമ്മാര് മൂന്നും പഠിച്ച് പഠിച്ച് അവിടെ കെടന്ന് ഒറങ്ങുവാ..എനിക്ക് ഉറക്കം ഒന്നും വന്നില്ല..ചേച്ചി തന്നെ ഇരിക്കുവാണേല് വര്ത്താനം പറയാം എന്ന് വെച്ചു വന്നതാ..സാരമില്ല, ചേച്ചി ഉറങ്ങിക്കോ…”
അവന് പിന്തിരിഞ്ഞു.
“നിക്ക്! നിക്ക്!!”
അവള് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
“പഠിച്ച് പഠിച്ച് ഉറക്കം പിടിച്ചെന്നോ? അയ്യോ, അപ്പോള് ടൈം ഒരുപാടായോ? നിങ്ങള് കഴിച്ചില്ലല്ലോ…എന്നാ മോന് പോയി അവരെ വിളിക്ക്…എന്നിട്ട് കഴിച്ചിട്ട് ഉറങ്ങാന് പറ…”
“ഒരു മണിക്കൂര് കഴിയാതെ വിളിച്ചേക്കരുത് എന്നാ അവമ്മാര് പറഞ്ഞെക്കുന്നെ…അല്പ്പം കഴിയട്ടെ..ഇപ്പം ഉറങ്ങാന് തൊടങ്ങീതെ ഉള്ളൂ ചേച്ചി…”
അവള് സമീപത്തിരുന്ന മൊബൈല് എടുത്തു.
“സമയം പന്ത്രണ്ട്…”
മൊബൈല് നോക്കി അവള് പറഞ്ഞു.
“ശരി! എന്നാ ഒരു മണിയാകട്ടെ…എന്നിട്ട് വിളിച്ചെഴുന്നെപ്പിച്ച് ചോറ് കൊടുക്കാം..അന്നേരം വരെ ഉറങ്ങട്ടെ…മോന് ഇരിക്ക്…”
സമീപത്തെ കസേര ചൂണ്ടിക്കാട്ടി അവള് പറഞ്ഞു.
അവള് അവനെ നോക്കി.
അവന് അല്പ്പം ലജ്ജയോടെ അവളെയും.
“വലിയ നാണക്കാരന് ആണല്ലോ…”
അവള് ചിരിച്ചു.
“എന്തിനാ എന്റെ അടുത്ത് നാണം? ഞാന് മോന്റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ ചേച്ചിയല്ലേ?”
“ഏയ്, നാണം ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി…”
“മോന്റെ ഫ്രണ്ട്സിനാണ് ഒട്ടും നാണമില്ലാത്തേ…”
“അറിയാം..അവമ്മാര് അങ്ങനെയാ..എന്നാലും നല്ല ഫ്രണ്ട്സ് ആണ് അവരെല്ലാം..ചേച്ചി തെറ്റിദ്ധരിക്കുവൊന്നും വേണ്ട കേട്ടോ…”
“ഏയ് …തെറ്റിധാരണയോന്നൂല്ല കുട്ടീ…”
അവള് പറഞ്ഞു.
“ആമ്പിള്ളേരല്ലേ…പെണ്ണുങ്ങളെ കാണുമ്പം അങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നണം..അതൊക്കെ നാച്ചുറല് ആണ്…എന്നെപ്പറ്റിയൊക്കെ സംസാരിക്കില്ലേ അവര് മിക്കപ്പോഴും?”
“പിന്നില്ലേ…”
അവന് അല്പ്പം സങ്കോചത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“മിക്കപ്പോഴും അല്ല…എപ്പഴും! ടൈം കിട്ടിയാല് എപ്പഴും ചേച്ചിയെപ്പറ്റിയാ സംസാരം…”
“അത്ര സുന്ദരിയാണോ മോനെ ഞാന്? എപ്പഴും ഇങ്ങനെ പറയാന് മാത്രം?”
“അതിപ്പം ചേച്ചി..ഞാന്…”
അവനല്പ്പം സംശയിച്ചു.
“പറഞ്ഞോ, ഫ്രീ ആയി പറഞ്ഞോ, എന്നെ പൊക്കി പറയണതല്ലേ? എന്തായാലും ഞാന് വഴക്ക് പറയില്ലാന്നു ഉറപ്പല്ലേ!”
“ചേച്ചി, ഇവിടെ കംബൈന് സ്റ്റഡിയ്ക്കെന്നും പറഞ്ഞ് അവരൊക്കെ വരുന്നത് എന്തിനാണ് എന്നാണു ചേച്ചി കരുതുന്നെ?”
“എന്തിനാ?”
അവള് അജ്ഞത നടിച്ച് ചോദിച്ചു.
“ചേച്ചിയെ കാണാന്…”
അവന് പുഞ്ചിരിച്ച് നാണിച്ച്, പറഞ്ഞു.
“പോടാ ഒന്ന്…”
“നേര് ചേച്ചി…”
“അവര് മാത്രമോ അതോ കൂട്ടത്തില് നീയുമുണ്ടോ?”
അവന് അപ്പോള് അവളെ ചമ്മലോടെ നോക്കി.
“പറയെടാ…”
“ചേച്ചി ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചോദിക്കല്ലേ..എനിക്ക്…”
അവനില് ലജ്ജ വളര്ന്നു.
“പറ കുട്ടാ…”
“വഴക്ക് പറയുമോ?”
“വഴക്കോ? നിന്നോടോ? ഒരിക്കലുമില്ല…നീയൊരു ചിങ്കാരി ചുന്തരി വാവയല്ലേ? നിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ആര്ക്കാ ദേഷ്യപ്പെടാന് പറ്റുക?”
അവളുടെ ആ വാക്കുകള് അവനെ പുളകിതനാക്കിയത് പോലെ തോന്നി.
“ഞാനും ….ഞാനും ചേച്ചിയെ കാണാനാ വരുന്നേ…പക്ഷെ അവര് പറയണ പോലെ വഷള് വര്ത്തമാനം ഒന്നും ഞാന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല…”
അത് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാണ് പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓര്ത്തത് പോലെ അവന് നാക്ക് കടിച്ചത്.
അതവള് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.
അവള് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കുകയും ചെയ്തു.
“വഷളോ?”
അവള് പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
“എന്ത് വഷള്?”
“ശ്യോ, ചേച്ചി പ്ലീസ് ചോദിക്കല്ലേ..പ്ലീസ് പ്ലീസ് പ്ലീസ്…”
“പറ്റില്ല..പറ്റില്ല പറ്റില്ല….എനിക്ക് അറിഞ്ഞേ തീരൂ, എന്നെപ്പറ്റി അവമ്മാര് എന്ത് വഷള് ആണ് പറയുന്നത് എന്ന്…”
“ചേച്ചിക്ക് ദേഷ്യം വരും… അവരോടു ചോദിക്കും..അവരെ വഴക്ക് പറയും…അവരെന്നെ വെച്ചേക്കില്ല…”
“ഞാന് എന്തിനാ അവരോടു ചോദിക്കുന്നെ? ഞാന് ആരോടും ചോദിക്കില്ല…”
“ഉറപ്പ്?”
“ഉറപ്പ്…”
അവന് അവളെ ചമ്മലോടെ നോക്കി.
അവള് അവനെ പുഞ്ചിരിയോടെയും.
“ചേച്ചി അവമ്മാര് എപ്പഴും ചേച്ചീടെ ബോഡി പാട്ട്സിനെപ്പറ്റിയൊക്കെ പറയും..ബാഡ് ആയിട്ട്…”