വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം – 3 2അടിപൊളി  

“എന്നാ ഞാൻ അങ്ങോട്ട്…”, ഇനിയും അവിടെ ഇരിക്കുന്നത് ശരിയല്ല എന്ന ചിന്തയോടെ റോഷൻ മെല്ലെ പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു.

അവന് വഴി കൊടുക്കും വിധം അവൾ വാതിലിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നുകൊടുത്തു. അവളെ കടന്ന് പോകുന്നതിനിടയിൽ ഒന്ന് നിന്ന്, ചമ്മിയ ഭാവത്തിൽ അവൻ അവളോട് പറഞ്ഞു, “സോറി.”

“അളിയൻ പോവാൻ നോക്ക്”, മടക്കിപിടിച്ച ബെഡ്ഷീറ്റ് കളിയായി തന്റെ മാറിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു, ഗൗരവ്വത്തിൽ അവൾ മൊഴിഞ്ഞു.

ഒരിക്കൽ കൂടി അവൻ ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചു. അവനെ പുച്ചിക്കും വിധം ഒരു ചിരി അവളും. അവൻ മുറിക്ക് വെളിയിലേക്കിറങ്ങി. അവൻ മുന്നിൽ നിന്നും മറഞ്ഞതും, അവന്റെ ആ ചമ്മിയ പോക്ക് ആലോചിച്ചു അവളുടെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു കുസൃതിച്ചിരി വിടർന്നു.

പെട്ടന്ന് വെളിയിലേക്കിറങ്ങിയ റോഷൻ എന്തോ മറന്നുവച്ച പോലെ ധൃതിയിൽ അകത്തേക്ക് തിരികെ കയറി. കയറുന്നതിനിടെ അവന്റെ തല മുകളിലെ വാതിൽപ്പടിയിൽ തട്ടി ശബ്ദവും ഉണ്ടാക്കി.

“അമ്മേ…”, വേദനയെടുത്തതും റോഷൻ അറിയാതെ മോങ്ങിപ്പോയി.

അഞ്ജു: “അയ്യോ.. എന്തു പറ്റി..?”

“ഫോൺ.. ഫോൺ”, ഒരു കൈ ഇടി കിട്ടിയ തലയിലും, മറുകൈ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന ഫോണിലേക്കും ചൂണ്ടി അവൻ പറഞ്ഞു.

അവന്റെ വെപ്രാളവും ദുരിതവും കണ്ടു അഞ്ജു അറിയാതെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി.

“നിക്ക്.. ഞാൻ നോക്കട്ടെ..”, അവൾ ചിരി അടക്കിക്കൊണ്ട് അവന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.

“വേണ്ട.. ആ ഫോൺ തന്നാ മതി”, ഉള്ളംകൈ കൊണ്ട് തന്റെ തല തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

“ഒരു മാതിരി പിള്ളകളിക്കല്ലേ.. അവിടെ നിക്ക്”, അഞ്ജു അല്പം കർശന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

അവളുടെ ആ ടോണിൽ അത് കേട്ടതും റോഷൻ ഒരു പൂച്ചയെപ്പോലെ അനങ്ങാതെ നിന്ന് കൊടുത്തു. മുറിയിലിരുന്ന കൂജയിൽ നിന്നും അല്പം വെള്ളം കയ്യിലെടുത്തു, അവൾ ഇടി കിട്ടിയിടത്ത് അമർത്തി തിരുമ്മാൻ തുടങ്ങി.

അഞ്ജു: “ഇവിടെ തന്നല്ലേ..?”

“മ്മ്..” മൂളുന്നതിനൊപ്പം റോഷൻ കണ്ണുകളുയർത്തി നേരെ നോക്കി. കണ്ണ് ഉടക്കിയത് വീണ്ടും അവളുടെ മുലകളിൽ തന്നെയായിരുന്നു. തന്റെ മുഖത്തിന് തൊട്ട് മുൻപിലായി, പച്ചബ്ലൗസിൽ പൊതിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന അഞ്ജുവിന്റെ മനോഹരമായ മുലകൾ. കൈകൾ തിരുമ്മാനായി ഉയർത്തി പിടിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ അവളുടെ കക്ഷം അവന് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. വിയർത്ത് നനഞ്ഞൊട്ടിക്കിടക്കുന്ന ആ കക്ഷത്തിൽ നിന്നും വമിക്കുന്ന സുഗന്ധം റോഷൻ അറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ സിരകളെ ചൂട് പിടിപ്പിച്ചു. അതിനൊപ്പം അവന്റെ ചുണ്ടുകൾക്ക് സെന്റിമീറ്ററുകൾ മാത്രം അകലെ അവളുടെ മുല ഉയർന്ന് താഴുന്ന കാഴ്ച കൂടി ആയതോടെ, ഏത് നിമിഷം വേണമെങ്കിലും നിയന്ത്രണം തെറ്റിപ്പോകും എന്ന് അവസ്ഥയിലേക്ക് അവന്റെ മനസ്സ് തെന്നിമാറി. അവൻ പതിയേ കണ്ണുകൾ താഴോട്ട് ഇറക്കി. നേരത്തെ മറഞ്ഞിരുന്ന അവളുടെ പൊക്കിൾക്കുഴി ഇപ്പോൾ അൽപസ്വല്പം വ്യക്തമായി അവന് കാണാം. അത് പൂർണ്ണമായി കാണാനായി അവന്റെ മിഴികൾ പരതി….

ഈ സമയമത്രയും അവന്റെ തല തിരുമ്മുകയായിരുന്ന അഞ്ജു ഒന്ന് താഴോട്ട് കണ്ണ് പായിച്ചു. അവന്റെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ടതും നേരത്തെക്കണക്ക് അവന്റെ നോട്ടം വേണ്ടാത്ത ഇടത്തേക്കായിരിക്കുമെന്ന് അവൾ ഊഹിച്ചു. അവന് വേദന എടുക്കണം എന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ തന്നെ ഇടി കിട്ടിയിടത്ത് അവളൊന്നു ആഞ്ഞു തിരുമ്മി വിട്ടു.

“ഹൊ…”, വേദനയാൽ തലയിൽ കൈ വച്ചു കൊണ്ട് റോഷൻ നിവർന്നു. ശേഷം വേദനയും ദേഷ്യവും പ്രണയവും എല്ലാം അടങ്ങുന്ന പുതിയൊരു രസഭാവത്തിൽ അവളെയൊന്ന് കണ്ണിമച്ചിമ്മാതെ നോക്കി.

“ഏ ..?”, അവന്റെ നോട്ടം കണ്ട്, അവൾ സ്ഥായിയായ ആറ്റിട്യൂഡിൽ കാര്യം തിരക്കി.

റോഷൻ: “ഫോൺ…”

അഞ്ജു കട്ടിലിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്ത് അവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. അപ്പോഴും അവളിൽ നിന്നും അവൻ കണ്ണെടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. വാല് പോയ കുരങ്ങന്റെ കൂട്ടുള്ള അവന്റെ നിൽപ്പ് കണ്ടു ഒരിക്കൽ കൂടി അവൾ കണ്ണുകൊണ്ട് കാര്യം തിരക്കി.

“താങ്ക്സ്…”, ഏതോ സ്വപ്നലോകത്തിൽ എന്നവണ്ണം മറുപടി പറഞ്ഞു, അവൻ വെളിയിലേക്ക് നടന്നു. പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതും കിളി പോയ കണക്ക് ആദ്യം എതിർദിശയിലേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ റോഷൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ അബദ്ധം തിരിച്ചറിഞ്ഞു നേരായ വഴിക്ക് തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.