സരയു എന്റെ പ്രണയിനി – 2 2

“സോറി അപ്പൂ പ്ലീസ്” എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സരയു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“ഞാൻ എന്നും നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടെ ഉള്ളൂ. മനഃപൂർവമല്ല” കാറ്റു പോയ ബലൂൺ പോലെ അതുവരെ അടക്കി വച്ച എന്റെ എല്ലാ പിണക്കവും ബഹിർഗമിച്ചു. ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ പോലെ അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി. പുത്തൻ പഞ്ഞി തലയിണയെ പുണരുമ്പോൾ കിട്ടുന്നതിന്റെ പതിന്മടങ്ങ് സുഖം. അവളെ അശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമദേവൻ എന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞണം കാട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജീന്സിനുള്ളിൽ എന്റെ കുണ്ണ മൈരൻ വീർപ്പുമുട്ടി ഞാൻ നിക്കണോ പോണോ എന്നു ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“എനിക്ക് തിരിച്ച് തല്ലണ്ട. പക്ഷെ…..” ഞാൻ അർഥയോക്തിയിൽ നിർത്തി.

“പക്ഷെ?” അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നു മുഖം ഉയർത്തി ചോദ്യരൂപേണ എന്നെ നോക്കി.
“ഞാൻ ചേച്ചീന്നു വിളിക്കില്ല. കിച്ചൂന്നെ വിളിക്കൂ. സമ്മതമാണേൽ കോംപ്രൊമൈസ്.”

“അത് പിന്നെ…. ആരെങ്കിലും കേട്ടാൽ….?” അവൾ കരയണോ ചിരിക്കണോ എന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു.

“അപ്പൊ ആരെങ്കിലും കെട്ടാലേ കുഴപ്പമുള്ളൂ. കിച്ചൂന് പ്രശനം ഇല്ലല്ലേ.” ഞാൻ ഒന്ന് കൂടി അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചത് ഏത് നേരത്തെന്ന് ആലോചിച്ചു നിപ്പാണ് പാവം.

“മ്… ശരി… ഞാൻ ഭക്ഷണം എടുക്കട്ടേ അപ്പൂ.” അവൾ മെല്ലെ എന്നിൽ നിന്ന് വിട്ടുമറി ഒരു രണ്ടടി നടന്നു.

“ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ. എന്നെ ചേച്ചീന്നു വിളിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഇനീം കിട്ടും. ഹാ” എന്നും പറഞ്ഞ് ഒറ്റ ഓട്ടം. ഡവറേയോളി അണ്ണൻ പറഞ്ഞ പോലെ “ഇപ്പ എങ്ങനിരിക്കണ്. ചോദിച്ചു പോയവൻ ഊമ്പി” എന്നാലും തോറ്റു കൊടുക്കാൻ എനിക്ക് സൗകര്യമില്ല.
“കിച്ചുമോളെ …” ഞാൻ നീട്ടി വിളിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. ഓടിയ ഓട്ടം നേരെ യു ടേൺ എടുത്ത് പുള്ളിക്കാരി എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു. എന്നെ തൊഴുതുകൊണ്ട്
“പ്ലീസ് മിണ്ടല്ലേ അച്ഛനും അമ്മയും കേൾക്കും.”

“ഓഹോ എന്നിട്ടങ്ങനെ അല്ലല്ലോ കുറച്ചു മുൻപ് പറഞ്ഞത്!
“എടാ ഞാൻ എന്തു വേണെങ്കിലും ചെയ്യാം. ഒന്നു മിണ്ടാതിരിക്ക്. എന്റെ മുത്തല്ലേ!” അവൾ കെഞ്ചി

“എന്തു വേണേൽ ചെയ്യോ.?”

“ആഹ് ചെയ്യാം.” അതെനിക്ക് ഒരു പിടിവള്ളി ആയിരുന്നു.

“എന്നാലേ കിച്ചു നേരത്തെ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചില്ലേ. അതുപോലെ ഒന്നൂടെ പിടിക്ക്.”

“അയ്യട. കൊള്ളാല്ലോ ചെക്കന്റെ പൂതി.” കിച്ചൂന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഞാൻ രൂക്ഷമായ പ്രതികരണം ആയിരുന്നു പ്രതീക്ഷിച്ചത്. പക്ഷെ ഇത് എനിക്ക് വല്ലാത്ത പ്രതീക്ഷ നൽകി. എന്നാൽ വരുന്നിടത്തു വച്ചു കാണാം എന്നു ഞാനും കരുതി.

“വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട. കിച്ചുമോളെ” ഞാൻ ഒച്ചകൂട്ടി.

“അപ്പു. അപ്പൂ പ്ലീസ്. ഞാൻ….. ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.” അവൾ മനസ്സില്ലാ മനസോടെ നിന്നു.

ഞാൻ മെല്ലെ അവളോടടുത്തു. ഇപ്പോൾ കിച്ചൂന്റെ നിശ്വാസങ്ങൾ പോലും എനിക്ക് അനുഭവിക്കാം എന്നായി. ഞാൻ മെല്ലെ മുഖം അവൾക്ക് അഭിമുഖമാക്കി മെല്ലെ പറഞ്ഞു.

“അയ്യട ഞാൻ വല്ല കിളവികളെ ഒന്നും കെട്ടിപിടിക്കില്ല. ബ്വാ.. അമ്മച്ചി വന്നേ കഴിക്കണ്ടേ?” കിച്ചൂന്റെ മുഖത്ത് ദേഷ്യമാണോ അതോ ആശ്വാസമാണോ എനിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു. എന്തായാലും മുഖം കടന്നൽ കുത്തിയ പോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് അത് കണ്ടിട്ട് ഉള്ളിൽ ചിരി അടക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. പാവം അറിയുന്നില്ലല്ലോ ഈ കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് മണിക്കൂറുകൾകൊണ്ട് ഞാനവളെ എത്രമാത്രം ആരാധിക്കുന്നു എന്ന്. നമ്മൾ അകത്തു കയറി. ഭക്ഷണം വിളമ്പുമ്പോൾ കിച്ചു ഒന്നും തന്നെ പറയുകയോ എൻറെ മുഖത്ത് നോക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“എൻറെ കിച്ചൂസ് ഞാൻ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ? അതിന് ഇങ്ങനെ മുഖം വീർപ്പിച്ച് വയ്ക്കാൻ എന്താ ഇവിടെ ഉണ്ടായത്?” ഞാനത് ചോദിച്ചപ്പോഴും അറിയാതെ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
” അതിന് ആര് മുഖം വീർപ്പിച്ചു ഞാൻ ഒരു ഒരു അമ്മൂമ്മ ആണ്. അത് ഞാൻ അംഗീകരിക്കുന്നു അപ്പു ആ പറഞ്ഞതിൽ ഒരു തെറ്റും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല.” മയിര് ഇപ്പോ ഒരു കരയ്ക്കും നടക്കുന്നില്ല എന്നാണല്ലോ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *