” ദാസേട്ടനോട് എനിക്ക് എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് സ്നേഹം ഉണ്ട്. പക്ഷേ, ദാസേ….ട്ടാ… എനിക്ക് പറ്റില്ല. എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ എന്നും സാജിദിൻ്റെ ഭാര്യ ആണ്. അവൻ ഉറങ്ങുന്ന മണ്ണ് വിട്ട് ഞാൻ എങ്ങോട്ടും വരില്ല. അവനു വേണ്ടി ചെയ്യാൻ എനിക്ക് കാര്യങ്ങൾ ബാക്കി ഉണ്ട്. എന്നെ വെറുക്കരുത്……..” കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് രേണു പറഞ്ഞു.
ദാസൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഒരു നിരാകരണം അവൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത് കണ്ട രേണു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. ദാസൻ അവളുടെ തല തലോടി . അവർ അങ്ങനെ കിടന്ന് നേരം വെളുപ്പിച്ചു.
രാവിലെ ദാസൻ കുളിമുറിയിൽ കയറി കുളിച്ചു .ഡ്രസ്സ് ചെയ്തത് കണ്ടാണ് രേണു എണീറ്റത്. അവൻ പോകാനായി തുടങ്ങിയപ്പോൾ രേണു അവൻ്റെ കൈയിൽ കയറി പിടിച്ചു.
“ദാസേട്ടാ….ഞാൻ…..”
ദാസൻ അവളെ മുഴുവിപ്പിക്കാൻ വിടാതെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മുഖം അവൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായിച്ചു.
” നീ ഒന്നും പറയണ്ട……. എനിക്ക് നിന്നെ അറിയാം.” ദാസൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. അവൻ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി നടന്നു. അവൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. കണ്ണുനീർ തുടച്ച് തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കാൻ കഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന രേണു വിനെ അവൻ കണ്ടു. അവള് കൈകൾ വീശി ടാറ്റാ തന്നു. ദാസൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച് തിരിച്ച് കൈ വീശി.
വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ നന്ദിനി റെഡി ആയി കാത്തിരിപ്പുണ്ട്. അവള് ഇട്ടിരിക്കുന്നത് അൽറ്റർ ചെയ്ത ബ്ലൗസും സാരിയും ആണ്.കാണാൻ ഉള്ളതൊക്കെ കാണാം . നാട്ടിൽ ട്രെയിൻ ഇറങ്ങിയാൽ പുതിയ തുണി വാങ്ങി കൊടുത്തിട്ട് പോയാൽ മതി അവൻ കരുതി. ദിലീപ് ജീപുമായി വന്നിട്ടുണ്ട്. അവൻ്റെ വണ്ടിയിൽ കയറി അവർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി. എല്ലാവരും നന്ദിനിയെ നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കുന്നത് ദാസൻ കണ്ടു. നു. 2ND ക്ലാസ്സ് AC യിലെ താഴത്തെ സീറ്റ് നന്ദിനിക്കും മുകളിലെ സീറ്റ് ദാസനും കിട്ടിയിരുന്നു. അപരിചിതരെ പോലെ അവർ .മഹാരാഷ്ട്ര എത്തുന്നത് വരെ ആബോഗികളിൽ ആരും ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യത കുറവായിരുന്നു. അവരുടെ ബോഗിയിൽ അവരും പിന്നെ ഒരു സർദർജിയും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അയാള് നന്ദിനിയെ കണ്ട് ഒരു ബോറൻ ചിരി ചിരിച്ചു. അയാള് തൻ്റെ അരയിലും മുലയിലും നോക്കുന്നത് കണ്ട നന്ദിനി തൻ്റെ ശരീരം മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് , ദാസനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ഇപ്പോഴത്തെ സ്വഭാവം വച്ച് അവളെ എത്രപേർ കാണുന്നോ അത്രയും സന്തോഷം കാണിക്കേണ്ടതാണ്. ദാസന് അതൊന്നും അധികനേരം മനസ്സിൽ നിന്നില്ല.അവൻ രേണു പറഞ്ഞതിൻ്റെ സങ്കടത്തിൽ ആയിരുന്നു.
കാമാട്ടിപ്പുര 9
TTR വന്നു ടിക്കറ്റ് പരിശോധിച്ച് പോയ ഉടനെ ദാസൻ മുകളിലെ ബെർത്തിൽ കയറി കിടന്നു.പകൽ മുഴുവൻ അവൻ അവിടെ കണ്ണും അടച്ചു കിടന്നു. ഇടയ്ക്ക് സർദാർജി നന്ദിനിക്ക് ഓരോ ഭക്ഷണ സാധനങ്ങൾ കൊടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും നന്ദിനി അത് നിരാകരിക്കുന്നതും ദാസൻ കണ്ടു. പാലത്തിലെ പണി കാരണം ട്രെയിൻ പതിവിലും വൈകി ആണ് ഓടിയത്. ആരോടെന്നില്ലാതെ ദാസൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ദേഷ്യം ഉടലെടുത്തിരുന്നു. അതിൻ്റെ അരിശം അവൻ പുത്പ്പിനോടും മറ്റും കാണിച്ചു .സന്ധ്യ ആയപ്പോൾ ദാസൻ ഒന്ന് മയങ്ങി. അല്പം ഒന്ന് ഇരുട്ടിയപ്പോൾ ശബ്ദം കേട്ട് ദാസൻ കണ്ണ് തുറന്നു. നന്ദിനിയുടെ ബ്ലൗസ് പൊട്ടി നിലത്ത് കിടക്കുന്നു. ബെർത്തിൽ കിടക്കുന്ന അവളുടെ പാവാട താഴേക്ക് വലിച്ച് മാറ്റാൻ സർദാർജി ശ്രമിക്കുന്നു. നന്ദിനി നിലവിളിച്ച് തടയാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ആരെ എങ്കിലും തല്ലി കലിപ്പ് അടക്കാൻ കാത്ത് നിന്ന ദാസൻ ബെർത്തിൽ നിന്നും ചാടി ഇറങ്ങി. തന്നെക്കാൾ വലിപ്പമുള്ള അ സർദർജിയുടെ തല പിടിച്ച് ട്രെയിൻ്റെ സൈഡിൽ ശക്തിയായി ഇടിപ്പിച്ചു. ലെവൽ തെറ്റിയ അവൻ്റെ മുഖം നേരെ പിടിച്ച് കൈ ചുരുട്ടി ഭ്രാന്തമായി ദാസൻ തുടർച്ചയായി തല്ലി. അവൻ്റെ പല്ല് തെറിച്ച് പുറത്ത് വന്നു. കീഴുതാടി പൊട്ടി. ദാസനെ തള്ളി മാറ്റി തൻ്റെ ബാഗും എടുത്ത് സർദാർജി രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു. കലിപ്പ് അടങ്ങാത്ത ദാസൻ അവൻ്റെ പുറത്ത് ചവിട്ടി വീഴ്ത്തി. അവൻ്റെ കിടുങ്ങാ മണിയിലേക്ക് അവൻ രണ്ട് കാലും പൊക്കി ചാടി . അവൻ നിലവിളിച്ചു. ദാസൻ ചവിട്ടു നിർത്തിയില്ല . അവൻ്റെ നടു ചവിട്ടി ഇരുത്തി. അവസാനമായി ദാസനെ ഒന്ന് തള്ളി അവൻ ബോഗിയുടെ അറ്റത്തേക്ക് എന്തിവലിഞ്ഞ് ഓടി. വിജനമായ ഒരു സ്റ്റേഷൻ എത്താൻ വണ്ടി സ്പീഡ് കുറച്ച സമയത്ത് അവൻ ചാടി ഓടി. ദാസൻ ശാന്തനായി. അവൻ തിരികെ സീറ്റിലേക്ക് വന്നു. എല്ലാം കണ്ട് പേടിച്ച് നിന്ന നന്ദിനി സാരി കൊണ്ട് മാറ് മറച്ച് ചോദിച്ചു.