പേടിക്കണ്ട. വർഷാ… അവർ വിളിച്ചു. ആ പെണ്ണു വെളിയിൽ വന്നു.
ദേ അച്ഛന്റെ ഫോണെടുത്ത് അങ്കിളിന്റെ പേപ്പറൊന്ന് സ്കാൻ ചെയ്ത് പ്രിയയ്ക്കയച്ചുകൊടുക്ക്. ചാരുവകത്തേക്കു പോയി.
സ്കാനിങ്ങും, വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ അയയ്ക്കലും കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ ട്രാക്സും ടീഷർട്ടും ധരിച്ച വർഷ ചിരിച്ചു. മമ്മി കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തു അല്ലേ!
മമ്മിയെല്ലാരേയും കസ്റ്റഡിയിലാക്കാറുണ്ടോ? അവൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.
ഇല്ല. സുന്ദരന്മാരെ മാത്രം! അവൾ മന്ദഹസിച്ചു.
രാമുവിന് രസം തോന്നി. ഓ… വളരെ നന്ദി മോളൂ…അവനൊന്നു തിരിച്ചു കളിയാക്കി.
ഞാനത്ര കുട്ടിയൊന്നുമല്ല… അവൾ ചൊടിച്ചു.
എന്താടീ രാമൂനെ വെറുതെ വിട്…ചാരു ആവി പറക്കുന്ന ചായയുമായി വെളിയിൽ വന്നു.
അപ്പോഴേക്കും രാമു സെയിൽസ്മാനെ വിളിച്ച് പ്രിയയെക്കാണാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.
പിന്നേ! മമ്മി പോയി കെട്ടിയവന്റടുത്തിരിക്ക്! ചാരുവൊരു കുഷനെടുത്തെറിഞ്ഞതൊഴിവാക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വർഷയോടി.
പെണ്ണിന്റെ നാക്കിനെല്ലില്ല. ചാരു ചിരിച്ചു. ചായ എങ്ങിനെയുണ്ട്?
ഒന്നാന്തരം. ആസ്വദിച്ചു കുടിച്ചുകൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു. എനിക്ക് ചായ ഇഷ്ടമാണെന്നെങ്ങിനെ മനസ്സിലായി മിസ്സിസ്സ് ശങ്കർ? പിന്നെ കാപ്പിയും ഇഷ്ട്ടമാണ് കേട്ടോ!
ചാരു രാമുവിന്റെ അടുത്തിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ തൊട്ടു. എന്നെ ചാരുവെന്നു വിളിച്ചാൽ മതി. പിന്നെ രാമുവിനെന്താണിഷ്ടം എന്നെനിക്കറിയില്ല. എനിക്കിഷ്ടം ചായയാണ്. അതെല്ലാവരും കുടിച്ചാൽ മതിയെന്ന് ഞാനങ്ങു തീരുമാനിച്ചു… അവൾ ചിരിച്ചു. രാമുവും ചിരിച്ചുപോയി..
ആ രാമൂ…മാരീഡാണോ? തുറന്ന ചോദ്യം.
അതെ. ഒരു മോനുമുണ്ട്. ഒന്നാം ക്ലാസ്സിൽ ചേർന്നതേയുള്ളൂ. രാമു പറഞ്ഞു.
മിസ്സിസ്സ് രാമുവിന്റെ പേരെന്താ?
രഞ്ജന. ഇവിടുത്തെ ഒരക്കൗണ്ടന്റ് കമ്പനിയുടെ കൂടെയാണ്. അവരുടെ ഓഡിറ്റ് വിഭാഗത്തിലാണ്. ഭാഗ്യം കൊണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നപ്പഴേ ജോലികിട്ടി.
ഇനി വരുമ്പോളവരേം കൂട്ടണം രാമു. ചാരു പിന്നെയും അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചമർത്തി. ഓരോ വട്ടവും ആ വിരലുകൾ തൊടുമ്പോൾ അവനിത്തിരി വിറച്ചിരുന്നു.. ശരീരത്തിലൂടെ ഏതോ ഊർജ്ജം കടന്നുപോവുന്നതു പോലെ തോന്നി. ഈ സ്ത്രീയുടെയൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോൾ… ആ സ്വരം കേൾക്കുമ്പോൾ… ആ ഗന്ധമാസ്വദിക്കുമ്പോൾ… ഇതുവരെത്തോന്നാത്ത എന്തോ ഒന്ന്. അവനവരെവിട്ട് പോവാൻ തോന്നിയില്ലെങ്കിലും പോയല്ലേ പറ്റൂ എന്നോർത്ത് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെയെണീറ്റു.
വാതിൽക്കൽ വരെ ചാരു രാമുവിനെ അനുഗമിച്ചു. അപ്പോൾ ഞാൻ…. അവൻ അവളെ ഒന്നൂടെ നോക്കി.. നെറ്റിയിലെ പടർന്നുതുടങ്ങിയ സിന്ദൂരവും, വലിയ കണ്ണുകളും നനവുള്ള മലർന്ന അധരവും….
നില്ക്കൂ.. ചാരു കയ്യെത്തിച്ച് അവന്റെ പാതി മടങ്ങിയ കോളർ പിടിച്ചു നേരെയാക്കി. ആ… ഇനി പൊക്കോളൂ….
രാമുവൊന്നു പതറി. ഒപ്പം ചാരു കൈപൊക്കിയപ്പോൾ ആ നനഞ്ഞുകുതിർന്ന കക്ഷവും, അവിടെ നിന്നുമുയർന്ന ഇലഞ്ഞിപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധവും അവനെ മോഹാവേശനാക്കി… സാരിത്തലപ്പ് വഴുതിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഴുത്ത മുലകൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ കിടന്നു വിതുമ്പുന്നത് ആദ്യമായി അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു… ശരി ചാരൂ… അവൻ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ് രക്ഷപ്പെട്ടു.
തിരികെ ഡ്രൈവു ചെയ്യുമ്പോൾ രാമു തലയൊന്നു ക്ലിയർ ചെയ്യാനായി എഫ് എം റേഡിയോയിൽ പാട്ടു വെച്ചു… “അനുരാഗ ഗാനം പോലേ… അഴകിന്റെ….. ആരു നീ… ദേവതേ…” ഓഫീസിലെത്തുന്നതിനു മുന്നേ അവനാ റേഡിയോ ഓഫുചെയ്തു. എവിടെ നോക്കിയാലും… ശബ്ദവീചികളിൽപ്പോലും ചാരുവിന്റെ രൂപം… ആ ചിരി… കൈവിരലുകളിലെ നനവാർന്ന ചൂട്…ആഹ്…
ശങ്കറിനു മരുന്നു കൊടുത്തിട്ട്, തണുത്തുപോയ ചായ മൈക്രോവേവിൽ ചൂടാക്കിയതും കൊണ്ട് ചാരു ബാൽക്കണിയിൽ പോയി നിന്നു. എട്ടാമത്തെ നിലയിൽ നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ താഴെ നടക്കുന്നവരുടെ രൂപങ്ങൾ കാണാൻ രസമുണ്ട്. ഇന്നലെ വരെ നല്ല മഴയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ മൊത്തമൊന്നു കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയതു പോലെയുണ്ട്. പൊടിയൊന്നുമില്ല… നല്ല സുഖം തോന്നുന്നു. ഒപ്പം വേറെന്തോ… അറിയാതെ വിരലുകൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ തടിച്ചുപൊങ്ങുന്ന മുലഞെട്ടുകളിൽ തിരുമ്മി. സാരിക്കുള്ളിൽ തുടകൾ ചൂടുപിടിക്കുന്നതു പോലെ. തുടയിടുക്കിൽ തേൻകണം കിനിയുന്നപോലെ. അസത്ത്! ഈ മുപ്പത്തിയാറാം വയസ്സിലാണ് കൊച്ചു പെമ്പിള്ളാരെപ്പോലെ! പത്തുപതിനെട്ടു വയസ്സൊള്ളൊരു പെൺകുട്ടീടെ അമ്മയാണ് ഇവിടെ ഇങ്ങനെ… എന്നാലും എന്താണ് രാമുവിനൊരു പ്രത്യേകത? ആ … അവന്റെ ഉയരമാണോ? ഒരു ക്ലാസ്സിക്ക് ഹാൻഡ്സം ഒന്നുമല്ല.. ഒട്ടും ശ്രമമെടുക്കാതെ, അവനുള്ള ഒരുതരം അശ്രദ്ധമായ സ്റ്റൈൽ! ആകർഷകമായ എന്തോ… അവന്റെ, പുരുഷന്റെ, പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത…. ആഹ്… അവൾ തുടകൾ കൂട്ടിത്തിരുമ്മി… ചായ ഒരിറക്കു മൊത്തി. അറിയാതെ ഒരു പാട്ടുമൂളി.