🚀🚀മഞ്ജിമ തുടക്കവും ഒടുക്കവും – 5🚀🚀 1അടിപൊളി  

 

 

അങ്ങിനെ നീ ചിന്തിപ്പിച്ചാൽ,, എന്റെ ചെക്കനെ ഞാൻ പറിച്ചെടുക്കും നിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന്. നിനക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ല അപ്പോൾ, കണ്ടു കൊണ്ട് കരഞ്ഞു നിൽക്കേണ്ടി വരും നീ… നിന്നോട് ഞാൻ കുറച്ച് മുന്നേ പറഞ്ഞു, ഈ ജലജ ആരാണ് എന്ന് നിനക്കറിയില്ല എന്ന്. ഈ ജലജയെ തൂക്കാൻ ആയിട്ടില്ല നീ. അത് നീ എത്ര വളർന്നാലും. നിന്റെ മാഡം, ഫാത്തിമ വിചാരിച്ചാലും നടക്കില്ല.

 

മഞ്ജിമ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സിനിമ സ്റ്റൈൽ മറുപടിയിൽ പകച്ചു നിന്നു മഞ്ജിമ .

 

രണ്ട് സ്റ്റെപ് മുന്നോട്ടു വന്ന് : ഇമ്മാതിരി വർത്തമാനം ഒരു വട്ടം കൂടി നിന്റെ വായിൽ നിന്നും വന്നാൽ, നിന്റെ വയറ്റിൽ എന്റെ പേര കുട്ടി വളരുന്നുണ്ട് എന്നൊന്നും നോക്കില്ല ഞാൻ, ചവിട്ടി പുറത്താക്കും ഞാൻ,,,, നിന്റെ ജിമ്മിനോ, യോഗക്കോ തടുക്കാൻ പറ്റാതെ വരും അത്.

 

ജലജയുടെ തുറിച്ചു കൊണ്ടുള്ള നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ മഞ്ജിമക്ക് പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ ആയില്ല. മഞ്ജിമയുടെ തല കുനിഞ്ഞു.

 

ജലജ തിരിഞ്ഞു നടന്ന്, മുകളിലെ റൂമിലേക്കുള്ള പടിയിൽ പോയി എത്തി നോക്കിയ ശേഷം തിരികെ വന്നു അടുക്കളയിൽ.

 

മഞ്ജിമ അതെ നിൽപ്പായിരുന്നു തല താഴ്ത്തി.

 

ജലജ : നിനക്കുള്ള ഉത്തരം ഞാൻ തരാം മഞ്ജു. കേട്ടോ………………………………………… എന്റെ ചോര ആണവൻ. പത്തു മാസം എന്റെ വയറ്റിൽ വളർന്ന്, ഞാൻ മരണ വേദന സഹിച്ച്,,,, ദൈവങ്ങളെ മൊത്തം വിളിച്ച് എന്നിൽ നിന്നും പുറത്തു വന്നവൻ. അതായതു അവന്റെ അമ്മ ആണ് ഞാൻ.

 

അവൻ എങ്ങിനെയാ എന്നെ കണ്ടിരുന്നത് എന്നല്ലേ നിന്റെ ചോദ്യം. കണ്ടിരുന്നത് അല്ല ഇപ്പോഴും അവൻ അങ്ങിനെ തന്നെ ആണ് കാണുന്നത്. അവന്റെ അമ്മ ആയി കൂടെ വേറൊരു കണ്ണിലൂടെ അവന്റെ,,, അവന്റെ,,,,…

 

ജലജക്ക് വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു. പൂർത്തിയാക്കാൻ ആയില്ല.

 

മഞ്ജിമ കുറച്ചു മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഫാത്തിമ പറഞ്ഞ അതെ ഡയലോഗ്, കുറച്ച് വ്യത്യാസത്തോടെ വീണ്ടും കേട്ടു. ഇപ്പ്രാവശ്യം ജലജയിൽ നിന്നാണ് എന്ന് മാത്രം : ഒരമ്മക്ക്, സ്വന്തം മകൻ വളരുന്നതിന് അനുസരിച്ചു ഉണ്ടാവുന്ന മാറ്റങ്ങൾ അറിയാൻ ഒരാളുടെയും സഹായം വേണ്ട. അവൻ എന്നെ നോക്കുമ്പോൾ , കണ്ണിൽ അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം ആണോ, അതോ അവൻ കാണുന്നത്, വേറെ,,,, വേറെ,,,, വേറെ എന്തെങ്കിലും തരത്തിലാണോ എന്നറിയാൻ എക്സ് റെയ് കണ്ണുകളുടെ ആവശ്യം ഒന്നുമില്ല.

 

 

മഞ്ജിമ മനസ്സ് കൊണ്ട് കീഴടങ്ങിയിരുന്നു ജലജയുടെ മുന്നിൽ. വഷങ്ങൾക് ശേഷം, പല പ്രമുഖരെയും, ആൺ പെൺ വ്യത്യാസം ഇല്ലാതെ വരച്ച വരയിൽ നിർത്താൻ കഴിഞ്ഞ, അതിന്റെ അഹങ്കാരം നല്ലവണ്ണം ഉള്ള മഞ്ജിമ തന്റെ അമ്മായിഅമ്മയുടെ മുന്നിൽ കണ്ണ് മിഴിച്ചു കേട്ടു നിൽക്കുകയാണ്, പറയുന്ന ഓരോ വാക്കുകളും, ഒന്നും പറയാൻ ആവാതെ……

 

ജലജ : അഭിയെ തല്ലാതെ തന്നെ നേർ വഴിക്ക് കൊണ്ട് വരാൻ എനിക്ക് ഒരാളുടെയും സഹായം വേണ്ട, എന്റെ നോട്ടം, വാക്കുകൾ അത് തന്നെ ധാരാളം ആണ്. നിനക്ക് അവനെ നന്നായി അറിയാം എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്? എന്നാൽ പറ, അഭിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത, ഈ ഇരുപത്തി ഏഴാം വയസ്സിലും, പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ പറ്റാത്ത കാര്യം എന്താ എന്നറിയുമോ, നിനക്ക്?…

 

മഞ്ജിമ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു : അമ്മ അവനോട് ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്….

 

ജലജ : അല്ല, എന്റെ സൈലെൻസ്, എന്റെ മൂകത. 5 മിനിറ്റ് ഞാൻ അവനോട് മിണ്ടാതെ അയാൾ തീർന്നു അവൻ. ഈ കാലിൽ വീണു വന്നു കിടന്ന് കരയും അവൻ.

 

മഞ്ജിമ കേട്ടു നിന്നു. അല്ലാതെ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലായിരുന്നു.

 

ജലജ തുടർന്നു : ഇന്നലെ വരെ, ഇന്നലെ വരെ എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാനോ, പറയാനോ കഴിഞ്ഞില്ല കാരണം, പേടിയായിരുന്നു മനസ്സിൽ. അവൻ എങ്ങാനും….

 

ജലജ സൈലന്റ് ആയി, വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പരതി..

 

മഞ്ജിമക്ക് ആദ്യമായി ഒരു പിടി വള്ളി കിട്ടി കുറെ നേരത്തിനിടയിൽ….

 

മഞ്ജിമ : ഹർഷൻ,,, ആ സംഭവം ആണോ?..

 

അതുവരെ കത്തി ജ്വലിച്ചു നിന്ന ജലജ രണ്ട് സ്റ്റെപ് പിന്നിലോട്ടു പോയി അത് കേട്ടതോടെ..