Related Posts
അനിൽ ഓർമ്മകൾ
പ്രിയമുള്ളവരേ….
ആദ്യഭാഗത്തിന് തന്ന ഫീഡ്ബാക്കിന് നന്ദി……… ഈ ഭാഗത്തിൽ അത്രയും നിലവാരം പുലർത്തിയോ എന്നറിയില്ല… ഗ്രൂപ്പിലെ പുലികൾ എല്ലാം നല്ല വാക്കുകൾ അറിയിച്ചു…. കുറച്ച് പേർക്ക് മറുപടിയും നൽകി…. എന്നാൽ സൈറ്റിലെ റൈറ്റ് ക്ലിക് , കോപ്പി പേസ്റ്റ് തുടങ്ങിയ ഓപ്ഷനുകൾ വർക്ക് ചെയ്യാത്തതിനാൽ (disabled) പലരുടെയും കമന്റിന് മറുപടി നൽകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല… . മലയാളത്തിലേ ഒരു ഫീൽ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയുകയുള്ളു… അതാണ്… അവരിൽ ഹർഷൻ ഭായ് മുതൽ നന്ദൻ ഭായ് വരെ ഒട്ടനവധി പേരുണ്ട്…. എല്ലാവരുടെയും പ്രോത്സാഹനങ്ങൾക്ക് നന്ദി…….. ചില നിർദ്ദേശങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു… പ്രത്യേകിച്ച് അർജുൻ ഭായിയുടെ…. നന്ദി… പക്ഷെ അത് അങ്ങിനെ തന്നെ ആവണമെന്നാണ് എന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞത്…. ആ ഫീൽ നിങ്ങൾക്ക് കിട്ടിയില്ല എങ്കിൽ അതെന്റെ ഭാഷയുടെ പ്രശ്നമാണ്…. അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ….
പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച എല്ലാവർക്കും വളരെ വളരെ നന്ദി ഗോവർദ്ധനന്റെ പരിണാമം ഇവിടെ തുടങ്ങട്ടെ… സംഭവ ബഹുലമായ അടുത്ത ഭാഗങ്ങൾ ലോക് ഡൗണിന്റെ അവസ്ഥ പോലിരിക്കും… പിന് വലിച്ചാൽ വൈകും…. കാരണം ദിവസം അഞ്ച് മണിക്കൂർ യാത്രയും ജോലിയും എല്ലാം വിലങ്ങ് തടിയാകും….
അടുത്ത ഭാഗം ഇതാ….
വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തീരുമാനിച്ചപ്പോഴാണ് കഴിഞ്ഞ കുറേ വർഷങ്ങളുടെ അർത്ഥമില്ലായ്മ ഒരു തമാശ കഥ പോലെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്ന് വന്നത്….. പഴയ എട്ടു വയസ്സുകാരനിൽ നിന്ന് പതിനെട്ടിലേക്കുള്ള പത്ത് വർഷങ്ങൾ…… ബാല്യത്തിന്റെ അവസാനവും കൗമാരത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ഈ പത്ത് വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് പോയി…. ജീവശാസ്ത്ര പരമായ വളർച്ച ശരീരം നേടിയതും…. വികാരങ്ങളുടെ തീഷ്ണത അനുഭവിക്കാൻ തുടങ്ങിയതുമെല്ലാം ഈ പത്ത് വര്ഷങ്ങളിലാണ്….. ബോർഡിങ് സ്കൂളിന്റെ എല്ലാ അവസരങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് കൂട്ടുകാരും റൂം മേറ്റുമെല്ലാം കാമുക വേഷവും ജാരവേഷവും കെട്ടിയാടി തുടങ്ങിയിരുന്നു…. ചിലർ ദ്രാവക രൂപത്തിലോ ധൂമ രൂപത്തിലോ ഉള്ള ലഹരിയുടെ ആത്മഹർഷങ്ങളും അനുഭവിച്ച് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു….. വർഷങ്ങളായി ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത അന്തർമുഖ സ്വഭാവവും പഠിപ്പിസ്റ് എന്ന പേരും എന്നെ ഇതിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിന് അവർക്ക് വിലങ്ങ് തടിയായി…. അതിനാൽ തന്നെ അധികം സ്വഭാവ ദൂഷ്യമില്ലാത്ത ഒരുവനായി ഞാൻ തുടർന്നു …… സഹപാഠികളായ പെൺകുട്ടികൾ മുതൽ സ്കൂളിലെ ചില റസിഡന്റ് അദ്ധ്യാപികമാർ വരെ ഒറ്റക്ക് കാണുമ്പോൾ വല്ലാത്ത ഭാവത്തിൽ നോക്കുന്നതും ഇടപഴകുന്നതും പലപ്പോഴും മനസ്സിലായിട്ടും ആകാത്ത രീതിയിൽ ഭാവിച്ച് പൊന്നു….. വികാരങ്ങൾ ഉണ്ടായില്ല എന്നല്ല…. അവക്കുള്ള അവകാശം തനിക്കുണ്ടോ എന്ന ഭയം…. അപകർഷതാ ബോധം… ചെറുപ്പത്തിലേ മനസ്സിൽ ഉറച്ച് പോയ അത്തരം ചിന്തകൾ…. മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്കേണ്ടവനാണ് എന്ന അനാവശ്യ ചിന്ത….. യോഗയും മറ്റു ശീലിച്ചിട്ടും വിട്ട് പോകാത്ത മറ്റുള്ളവരോടുള്ള ഭയം….. പ്രണയം പോയിട്ട് ഇഷ്ടം പോലും പ്രകടിപ്പിക്കാൻ മനസ്സനുവദിക്കുന്നില്ല…..
പക്ഷെ ഉറക്കത്തിന്റെ അബോധാവസ്ഥയിൽ ശരീരം അതിന്റെ പ്രതിഷേധം സ്വയം അറിയിക്കുമ്പോഴൊക്കെ മുഖം തിരിച്ചറിയാത്ത ഒരു പെൺകുട്ടി ഉണ്ണിയേട്ടാ …. എന്ന് എന്റെ ചെവിയിൽ കാതരമായി വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…. മെലിഞ്ഞ് നീണ്ട …..മുട്ടൊപ്പം നീളുന്ന കനത്ത മുടിയുള്ള …. വെളുത്ത നിറമുള്ള…. രൂപം വ്യക്തമല്ലെങ്കിലും അല്പം നീണ്ട മുഖമുള്ള …… കവിളെല്ലുകൾ തെളിഞ്ഞ ഒരു പെൺകുട്ടി….. ചില രാത്രികളിൽ അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് പോലും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു….. അത്തരം രാത്രികളുടെ അവസാനം ശരീരം സ്വയം സ്രവിപ്പിച്ച ജീവാണുക്കളാൽ നനഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ സഹമുറിയൻ അറിയാതെ ഒളിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ അതീവ ജാഗ്രത തന്നെ പുലർത്തേണ്ടി വന്നു…. കാരണം അത്തരം രാത്രികളിൽ ഞാൻ ഉറക്കത്തിൽ പിറുപിറുക്കുന്നത് അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെടുന്നുണ്ട് എന്ന് അവൻ തന്നെ പറയാറുണ്ട്…..
എന്റെ അന്തർമുഖ സ്വഭാവത്തിന് അടുത്ത കാലത്തായി മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ട്…. അതിന് പിന്നിൽ കാതറീൻ മിസ്സും എഡ്വിൻ സാറുമാണ് ….. ഏകദേശം അൻപത് വയസ്സുള്ള അവർ ആംഗ്ലോ ഇന്ത്യൻ വിഭാഗത്തിൽ പെട്ട ദമ്പതികൾ ആയിരുന്നു…. അവർക്ക് കുട്ടികൾ ഇല്ലായിരുന്നു…. എന്റെ സ്കൂളിൽ കണ്ടുമുട്ടി പ്രണയിച്ച് ജീവിതത്തിന്റെ മഹാഭൂരിപക്ഷവും അവിടെ തന്നെ ചിലവഴിച്ച മാതൃകാ ദമ്പതികളും അദ്ധ്യാപകരുമായിരുന്നു അവർ….. കുട്ടികൾ ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ തന്നെ സ്കൂളിലെ മിക്ക കുട്ടികളും അവരുടെ മക്കളായിരുന്നു…. സ്നേഹവും…അതിൽ ചാലിച്ച ശാസനകളും ആയി അവർ കുട്ടികളുടെയും അദ്ധ്യാപകരുടെയും സ്കൂളിന്റെയും സ്നേഹം മുഴുവൻ പിടിച്ച് പറ്റിയിരുന്നു…. പന്ത്രണ്ടാ ക്ലാസ്സിലേക്ക് എത്തുമ്പോഴാണ് ഞാൻ അവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെടുന്നത്…. പതതാം ക്ലാസ്സിലെ മികച്ച വിജയം എനിക്ക് സ്കൂളിൽ ഒരു ഇമേജൊക്കെ സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും… എന്റെ പതിവ് സ്വഭാവം അതിനെ അധികം വളരുവാൻ വിട്ടില്ല…. സത്യത്തിൽ ഞാൻ ആ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് റിസൾട്ടുകൾ വരുമ്പോൾ മാത്രമാണ് എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നത് എന്നതാണ് ശരി ……
പക്ഷെ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ അതായിരുന്നില്ല അവസ്ഥ എന്ന് പിന്നീടാണ് മനസ്സിലായത് ….. എന്റെ +1 ലെ അസൈന്മെന്റുകളും പ്രോജക്ടുകളും കോമ്പോസിഷനുകളും എല്ലാം സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വലിയ ചർച്ചകൾ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു….. വായിച്ചറിഞ്ഞ പുസ്തകങ്ങളും…. ലൈബ്രറിയിൽ ലഭ്യമായ ഇന്റർനെറ്റ് സൗകര്യവും എല്ലാം അവയെ ഉയർന്ന നിലവാരത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചിരുന്നു…. ഞാൻ അതിൽ ശ്രദ്ധാലു അല്ലായിരുന്നു എങ്കിലും … സ്റ്റാഫ്റൂമിൽ അവയെല്ലാം മികച്ച സ്കോർ നേടുന്നുണ്ടായിരുന്നു…..
ഈ ഘട്ടത്തിലാണ് ഒരു അന്തർ സ്കൂൾ ഡിബേറ്റ് സ്കൂളിൽ നടന്നത്….. വിഷയങ്ങളിൽ ഉള്ള അവഗാഹവും പഠന മികവും എന്നെ സ്കൂൾ ടീമിൽ എത്തിച്ചു …. പക്ഷെ അത് ഒരു വമ്പൻ പരാജയമായി തീർന്നു…. മനസ്സിൽ അടുക്കി സൂക്ഷിച്ച അറിവുകളും വസ്തുതകളും ഒരു പൊതുസഭയിൽ എന്നെ വിട്ട് പോയി…. ഡിബേറ്റ്ന്റെ പ്രസന്റേഷൻ സമയത്ത് വിറയലും വിയർപ്പും തലകറക്കവും എല്ലാം കൂടി എന്നെ നിശ്ശബ്ദനാക്കി…. ഫലമെന്താ…. ഞങ്ങളുടെ സ്കൂൾ ആദ്യ റൗണ്ടിൽ തന്നെ പുറത്തായി…. മറ്റ് സ്കൂളുകൾ ഏതെന്നോ….മത്സരാർത്ഥികൾ ആരെന്നോ നോക്കാൻ നിന്നില്ല…. എന്റെ കൂടെ പങ്കെടുത്ത കുട്ടി