രേവതി മിസ്സ്

Revathi Miss | Author : Eliyo Jordy

സെൻ്റ് മേരീസ് കോളേജ് വരാന്തയിലൂടെ അഭിഷേക് കിതച്ചുകൊണ്ട് ഓടുകയാണ്. സമയം ഒമ്പത് മണി കഴിഞ്ഞ് പത്ത് മിനിറ്റ്. അവിടെ രണ്ടാം വർഷ സുവോളജി വിദ്യർത്തിയാണവൻ. രേവതി മിസ്സിന്റെ ക്ലാസ്! ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ വയറ്റിൽ ഒരു കാളൽ വന്നു. ആ കോളേജിലെ ഏറ്റവും കർക്കശക്കാരിയായ അധ്യാപികയാണ് രേവതി. അച്ചടക്കത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയുമില്ലാത്ത പ്രകൃതം.

നാൽപ്പതുകളിലേക്ക് കടന്നെങ്കിലും ശരീര സൗന്ദര്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ അവളെ തോൽപ്പിക്കാൻ കോളേജിൽ എന്നല്ല ആ പഞ്ചായത്തിൽ തന്നെ ആരും ഇല്ല. നല്ല ഉയരമുള്ള ശരീര ഘടന, ഒതുങ്ങാൻ പാട്പെടുന്ന അരക്കെട്ടും കനത്ത തുടകളും അതിനനുസരിച്ചുള്ള മാറിടവും ഇടുപ്പും.

വെളുത്ത് തുടുത്ത മുഖത്ത് റോസ് നിറത്തിലുള്ള അധരങ്ങൾ, അതിന് മുകളിലായി എപ്പോഴും കനിഞ്ഞു വരുന്ന വിയർപ്പ് കണങ്ങൾ അവൾക്ക് പ്രത്യേക ആകർഷണം നൽകുന്നു.. ഒട്ടുമിക്ക വിദ്യാർത്ഥികളുടെയും സ്വപ്ന റാണി ആണെങ്കിലും അവളുടെ സ്വഭാവം അറിയുന്ന ആരും അവളോട് മുട്ടാൻ വരാറില്ല.

“ശോ, ഇന്നും ലേറ്റായി!” അവൻ മനസ്സിൽ പ്രാകി. “ഇനി അവളുടെ വായിലിരിക്കുന്നത് കേൾക്കേണ്ടി വരും.”

ക്ലാസ് മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ കിതച്ചുകൊണ്ട് അവൻ നിന്നു. ക്ലാസ്സിൽ നോക്കിയപ്പോൾ രേവതി മിസ്സ് അറ്റൻഡൻസ് എടുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ നേർക്ക് പാളി വീണു. ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടാൻ തുടങ്ങി.

“മിസ്സ്, കേറിക്കോട്ടെ?” അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“എങ്ങോട്ടാ ഈ തള്ളിപ്പിടിച്ച്…?” അവൾ ക്ഷുഭിത ഭാവത്തോടെ അവനെ നോക്കി. ക്ലാസിലെ മറ്റ് വിദ്യാർത്ഥികളെല്ലാം ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്. “തോന്നുമ്പോൾ വരാൻ ഇത് സത്രമൊന്നുമല്ല. ഇവിടെ ഒരു ടൈമിങ്ങൊക്കെയുണ്ട്. താല്പര്യമുള്ളവർ മാത്രം പഠിച്ചാൽ മതി. നിന്നെയൊന്നും പഠിപ്പിച്ച് പാസ്സാക്കിക്കൊള്ളാമെന്ന് എനിക്ക് നേർച്ചയൊന്നുമില്ല. മര്യാദയ്ക്ക് പുറത്ത് നിന്നോ!” അഭിഷേകിന്റെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു.

ക്ലാസ് മുറിയിൽ ഒരുതരം നിശബ്ദത തളംകെട്ടി നിന്നു. ഫസ്റ്റ് ഹവർ കഴിഞ്ഞ് അവള് ക്ലാസിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി പോവുമ്പോൾ അഭിഷേക് പുറത്ത് തന്നെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവനെ മൈൻഡ് പോലും ചെയ്യാതെ അവൾ നടന്നു നീങ്ങി. എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വച്ച് തന്നെ അപമാനിച്ചതിനുള്ള അമർഷം ഇരച്ചു വന്നെങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ പിന്നാമ്പുറത്തേക്കാണ് പോയത്. ചവിട്ടടിയുടെ താളത്തിനൊത്ത് ഇളകിയാടുന്ന അവളുടെ കുണ്ടിയിൽ നിന്നും അവൻ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി നിന്നു.

അടുത്ത ദിവസം ലാബിൽ വെച്ചായിരുന്നു ക്ലാസ്. രേവതിയുടെ സാധാരണ ക്ലാസ് മുറിയുടെ കർക്കശ സ്വഭാവം ലാബിൽ പലപ്പോഴും ഇരട്ടിയാണ്. ഓരോ മൈക്രോസ്കോപ്പും സ്ലൈഡുകളും വളരെ സൂക്ഷ്മതയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് നിർബന്ധമായിരുന്നു. ‘പാരമേസിയത്തിന്റെ ഘടന’ ആയിരുന്നു അന്നത്തെ പഠന വിഷയം.

ലാബിൽ കയറിയപ്പോൾ മുതൽ അഭിഷേകിനു ഒരുതരം പിരിമുറുക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ ബെഞ്ചിലും രണ്ട് പേർ വീതം. മൈക്രോസ്കോപ്പും സ്ലൈഡുകളും ലാബ് അസിസ്റ്റന്റ് നേരത്തെ തന്നെ ക്രമീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. രേവതി ക്ലാസിലെത്തി, ആദ്യം ശ്രദ്ധിച്ചത് ഓരോ വിദ്യാർത്ഥിയും ഉപകരണങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന രീതിയാണ്.

“എല്ലാവരും ഞാൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക!” അവരുടെ ശബ്ദം ലാബിൽ മുഴങ്ങി. “പാരമേസിയത്തിന്റെ ടെമ്പററി മൗണ്ട് എങ്ങനെയാണ് തയ്യാറാക്കുന്നതെന്ന് ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ക്ലാസ്സിൽ പറഞ്ഞു തന്നിരുന്നു. ഇനി ആർക്കെങ്കിലും സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ ചോദിക്കാം. അല്ലാതെ തെറ്റായ രീതിയിൽ ചെയ്ത് ഉപകരണങ്ങൾ കേടുവരുത്തരുത്.”

അഭിഷേക് തന്റെ ബെഞ്ചിലിരുന്ന് ശ്രദ്ധയോടെ സ്ലൈഡ് തയ്യാറാക്കുകയായിരുന്നു. തലേദിവസത്തെ ക്ലാസ്സിൽ രേവതി മിസ്സിന്റെ ശാസനകൾ അവനെ വല്ലാതെ വിഷമിപ്പിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇന്ന് ഒരു തെറ്റും വരുത്തരുതെന്ന് അവൻ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തിരുന്നു. എന്നാൽ, ചെറിയൊരു അശ്രദ്ധ അവന് വിനയായി. സ്ലൈഡ് മൈക്രോസ്കോപ്പിൽ വെക്കുന്നതിനിടെ, ഒരു തുള്ളി വെള്ളം സ്റ്റേജിന് പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു.