ഉർവശി ശാപം ഉപകാരം – 3 14

ഉർവശി ശാപം ഉപകാരം 3

Urvahi Shapam Upakaram Part 3 | Author : Danilo

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]


 

പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളെ, നാട്ടിൽ വെക്കേഷൻ പോയിരുന്നതുകൊണ്ടും, മറ്റു ജോലി തിരക്കുകൾകൊണ്ടുമാണ് താമസിച്ചത്. കൂടാതെ വെറുതെ കളി പറഞ്ഞു പോകുന്നതല്ലല്ലോ നമ്മുടെ കഥ.

 

ദയവായി ശ്രെദ്ദിക്കുക. നിഷിദ്ധ സംഘമങ്ങളിലൂടെയും ഈ കഥ കടന്നു പോകുന്നുണ്ട്. അത്തരം താല്പര്യമില്ലാത്തവർ ഈ കഥ സ്കിപ് ചെയ്യുക.

 

ഈ കഥ ആദ്യമായി വൈകുന്നവർ പാർട്ട്‌ l മുതൽ വായിച്ചാൽ മാത്രമേ മുഴുവനായും ഇത് അസ്വദിക്കാൻ സാധിക്കുക.

 

കളിയും കഥയും ഒരുപോലെ ചേർത്തിട്ടുള്ളതിനാൽ ദയവായി ക്ഷമയോടെ കഥ വായിക്കുക.

 

എങ്കിൽ തുടരാം..

 

പ്രമീള – ഹേയ്, അമ്മ നല്ല ഉറക്കത്തിലാ… ഞാൻ ജനൽ തുറന്നപ്പോ ഒരു പല്ലി ചാടി എന്റെ മുഖത്തേക്ക്… മനുഷ്യൻ അങ്ങ് പേടിച്ചു പോയി…

 

ലത : ആ അത് ശെരി, ഞാൻ വിചാരിച്ചു ചേച്ചിക് എന്തെങ്കിലും… മ്മ്. ഏതായാലും കറന്നു കഴിഞ്ഞു, നീ ഒന്ന് ചെന്നു നോക്കു. ചേച്ചി പതിവില്ലാതെ അങ്ങനെ കിടക്കാറില്ലല്ലോ..

 

പ്രമീള കഴുത്തിലെ വിയർപ് തുടച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി കാണിച്ചു, വേഗം പശുവിന്റെ അടുത്തുപോയി കറക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ പശു വേദനകൊണ്ട് ഒന്ന് ഉറഞ്ഞു തുള്ളി.

 

പ്രമീള : നാശം… അനങ്ങാതെ നില്ലെടി…

 

ലത : ഇങ്ങനാണോ അകിടിൽ പിടിക്കുന്നെ,… അതിനു നൊന്തു കാണും. നീ നന്നായി പേടിച്ചിട്ടുണ്ട്. തത്കാലം കറന്നത് മതി, ബാക്കി ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം… നീ പോയി ഒന്ന് കുളിച്ചു സമാദാനവയിട്ടു വാ…. ശെടാ… ഇങ്ങനെ പേടിക്കാൻ തുടങ്ങിയാലോ…

 

വിറക്കുന്ന കൈകളുമായി പ്രമീള കിട്ടിയ പാലുമായി വീട്ടിലേക്കു നടന്നു.

 

 

അതേസമയം ഓമന തന്റെ പേരകുട്ടിയുടെ തളർന്ന കുണ്ണ കയറി ഒട്ടി കിടക്കുന്ന പൂറിലെ നീറ്റൽ സഹിക്കാതെ പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. തന്റെ കാലുകൾക്കു ഒരു മരവിപ്പ് പോലെ, തന്റെ മുലഞെട്ട് നുണഞ്ഞു ക്ഷീണത്തോടെ കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഗോഗുലിനെ നോക്കി, ഒരു കുറ്റബോധത്തോടെ അമ്മിണി വിറക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ടു തന്റെ പൂറിനുള്ളിൽ തളർന്നു കിടക്കുന്ന തന്റെ ഓമനയുടെ കുണ്ണ പതിയെ വലിചൂരി എടുത്തു. മുത്തശ്ശിയുടെയും പേരകുട്ടിയുടെയും തേനും പാലും ചേർന്നു ഉണങ്ങി പിടിച്ച ഗോഗുലിന്റെ കുണ്ണ പുറത്തു ചാടിയതും ഓമനയുടെ കണ്ണുകൾ വേദനകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.

 

ഓമന: അഹ്… സസ്…

തളർന്നു കിടക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ഒരു ഒരു ചെറു പഴത്തിന്റെ നീളം ഉള്ള തന്റെ കൊച്ചുമോന്റെ കുണ്ണ കണ്ടു, ഓമന ഒന്ന് വെള്ളമിറക്കി. തന്റെ പൂറിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു ചാടി കിടക്കുന്ന ഇറച്ചി കഷ്ണം അകത്തേക്ക് തള്ളി കയറ്റി ഒരുവിധത്തിൽ ഓമന കട്ടിലിൽ പിടിച്ചു എഴുനേറ്റു. നിക്കറും താഴ്ത്തി, തളർന്ന നീളൻ പഴവും തൂക്കി കിടക്കുന്ന തന്റെ ഇത്തിരികുഞ്ഞൻ പേരക്കുട്ടിയെ അലമാരിയിൽ നിന്നും ഒരു പുതപ്പെടുത്തു മുഴുവൻ മൂടി പുതപ്പിച്ചു. തൂങ്ങിയ മുലകൾ ബ്ലൗസിലാക്കി മുണ്ടും നേരെയാക്കി, ചെറുതായി ഒന്ന് കവച്ചു കവച്ചു ഓമന പുറത്തിറങ്ങി.

 

സിന്ധു: എന്താ അമ്മേ, നടുവേദന ഉണ്ടോ? കാലത്തു കണ്ടില്ലല്ലോ

 

ഓമന: മ്മ്, കിടപ്പു ശെരിയായില്ല. നിനക്ക് പോകാറായില്ലേ, ചെല്ല് സമയം കളയണ്ട.

 

സിന്ധു: അവൻ എണീറ്റില്ലേ ഇതുവരെ, സമയം എത്രയായി. അമ്മക്ക് വിളിച്ചെണീപ്പികയിരുന്നില്ലേ… പുട്ട് തണുത്തു പോകും. ഞാൻ പോയി വിളികാം. എന്തൊരു ഒറക്കവാ ഇത്.

 

ഓമന: വേണ്ട.. വേണ്ട..അവൻ എണീക്കുമ്പോ ഞാൻ ചൂടാക്കി കൊടുത്തോളം, നീ സമയം കളയാതെ പൊയ്ക്കോ മോളെ.

 

അങ്ങനെ സിന്ധു ജോലിക്കു പോകാൻ ഇറങ്ങി.

 

പ്രസന്നൻ : സിന്ധു, നീ ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല,?

 

തിരക്കുപ്പിടിച്ചു പോകാൻ ഒരുങ്ങിയ സിന്ധു സ്കൂട്ടറിൽനിന്നും ഇറങ്ങിച്ചെന്നു ഫോൺ വാങ്ങി.

 

സിന്ധു : ആയ്യോാ.. നമ്മുടെ ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്ററിന്റെ മിസ്സ്കാൾ കിടപ്പുണ്ടല്ലോ. സിസ്റ്റർ തിരിച്ചെത്തിയോ… ഞാൻ ഓഫീസിൽ ചെന്നിട്ട് വിളികാം.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *