മഴയത്തു വന്ന മോഹം 13
Mazhayathu Vanna Moham Part 13 | Author : Vashalan
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
ഫുഡ് വരാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന സമയം ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ബെഡ്റൂമിലെ വലിയ കട്ടിലിൽ തന്നെ ഒത്തുകൂടി. മിസ്സ് തന്റെ സ്ലീവ്ലെസ് നൈറ്റിയിൽ അല്പം കൂടി റിലാക്സ്ഡ് ആയിട്ടാണ് ഇരിക്കുന്നത്. സബീനത്തയും മിസ്സും അവരുടെ കോളേജ് കാലത്തെയും അതിനു മുൻപുള്ള കുട്ടിക്കാലത്തെയും കുറിച്ച് വാതോരാതെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
എടി റീനേ… നീ ഇന്ന് ഈ ഒളിച്ചുകളിക്ക് സമ്മതിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയതേയില്ല. നമ്മൾ കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ നീ എത്ര ജാഡയായിരുന്നു എന്ന് ഓർമ്മയുണ്ടോ?
മിസ്സ് തന്റെ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ ഒതുക്കി വെച്ചുകൊണ്ട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “അതൊക്കെ അന്നല്ലേ സാബീ… പ്രായം കൂടുന്തോറും നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട പഴയ
സന്തോഷങ്ങൾ തിരിച്ചു പിടിക്കാൻ തോന്നും. സത്യം പറഞ്ഞാൽ, ഞാൻ എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്താണ് അവസാനമായി ഇങ്ങനെ ഓടിക്കളിച്ചത്. നാട്ടിലെ പറമ്പിലും തൊടിയിലുമൊക്കെ അയൽപക്കത്തെ കുട്ടികളോടൊപ്പം സാറ്റ് അടിച്ചു നടന്നിരുന്ന കാലം… അതൊക്കെ ഒന്ന് ഓർത്തുപോയി.”
മിസ്സിന്റെ വാക്കുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഗൃഹാതുരത്വം ഉണ്ടായിരുന്നു. മിസ്സ് തന്റെ കൈകൾ മുട്ടുകാലിൽ വെച്ച് താളം പിടിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു,
“എടീ സാബീ… നിന്റെ നാട്ടിലൊക്കെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഒളിച്ചുകളി സ്ഥിരമായിരുന്നോ? ഞങ്ങളുടെ അവിടെ വീടിന്റെ പുറകിലെ പറമ്പിലും മാവിൻ ചുവട്ടിലുമൊക്കെ വൈകുന്നേരം ആയാൽ ഇതായിരുന്നു മെയിൻ പരിപാടി. സന്ധ്യയായാൽ വീട്ടുകാർ വിളിക്കുന്നത് വരെ ഇതിന്റെ പുറകെ തന്നെയായിരുന്നു നടത്തം,” മിസ്സ് തന്റെ
തടിച്ച തുടകളിൽ കൈ വെച്ച് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
സബീനത്ത പതുക്കെ കട്ടിലിൽ ചരിഞ്ഞിരുന്നു. “അതൊക്കെ ഓരോ സ്ഥലത്തെ രീതിയല്ലേ റീനേ… എന്റെ നാട്ടിൽ ഞങ്ങൾ വീടിന്റെ അകത്തും വരാന്തയുടെ സൈഡിലുമൊക്കെയായിരുന്നു കൂടുതൽ കളിക്കാറുള്ളത്. പക്ഷേ പ്രായം കൂടിയപ്പോൾ നമ്മൾ ഇതൊക്കെ മറന്നു. ഇന്ന് ആരെങ്കിലും ഇതൊക്കെ കളിക്കുമോ? ഇന്ന് എല്ലാവർക്കും എക്സാമും പഠനവും മാത്രമേ തലയിൽ.”
മിസ്സ് ഒന്ന് തലയാട്ടി. “ശരിയാ… ഇപ്പോളത്തെ ലൈഫ് ഒക്കെ വല്ലാത്തൊരു തിരക്കാണ് ആര്ക്കും ഒന്നിനും നേരം ഇല്ല. അന്ന് നമ്മൾ ഇതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചിട്ട് പോലുമില്ല. ഇപ്പോഴാണ് കുറെ കാലത്തിന് ശേഷം ഇങ്ങനെ ഒന്ന് ഓടി നടന്നത്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഒന്നു
വിയർക്കാൻ പറ്റി. മിസ്സ് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ഞാൻ അവരുടെ സംസാരം കേട്ട് വെറുതെ ഇരുന്നു. മിസ്സ് എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി. “എടാ ഷാജൂ… നിന്നെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ നോക്കി ഞാൻ ആകെ തളർന്നു. നീ ഇതൊക്കെ നാട്ടിൽ കളിച്ചു ശീലമുള്ളതാണോ?”
”അതെ മിസ്സേ… നാട്ടിലൊക്കെ വൈകുന്നേരം കുട്ടികളോടൊപ്പം ഇങ്ങനെയുള്ള കളികൾ പണ്ട് സ്ഥിരമായിരുന്നു. പക്ഷേ മിസ്സിനും ഇത്താത്തയ്ക്കും ഇത്രയും ആവേശം ഉണ്ടാകുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
സബീനത്ത എന്റെ തോളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തട്ടി. “കണ്ടോ റീനേ… ഇവൻ നമ്മളെ വട്ടം കറക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ ഒന്നുണ്ട്, നമ്മൾ രണ്ടുപേരും രണ്ടു സ്ഥലത്താണെങ്കിലും കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓര്മകള് ഒന്ന്
തന്നെയാണെന്ന്. കല്യാണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഈ വീടിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടുമ്പോൾ നമ്മൾക്ക് ഇതൊക്കെ ചെയ്യാന് ഒരു മടി കാണും.”
മിസ്സ് തന്റെ മുടി പതുക്കെ ഒന്ന് ഒതുക്കി കെട്ടി. “എന്തായാലും കുറെ കാലത്തിന് ശേഷം മനസ്സിന് ഒരു ഉന്മേഷം തോന്നി. പഴയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരു സുഖമുണ്ട്.” അവർ രണ്ടുപേരും അല്പനേരം അവരുടെ കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓരോ ചെറിയ ചെറിയ ഓർമ്മകൾ പങ്കുവെച്ചു.
പഴയ ഓർമ്മകൾ പുതുക്കിയപ്പോൾ മനസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു ഉന്മേഷം തോന്നുന്നുണ്ട്.”
അവർ രണ്ടുപേരും അവരുടെ ഹോസ്റ്റൽ ജീവിതത്തിലെ തമാശകളും യാത്രകളും ഒക്കെ ഓരോന്നായി പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് സബീനത്ത എന്നെയും അവരുടെ