ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 7🍃

Doorangalilekku Part 7 | Author : Pattam

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

ചെയ്ത് തീർക്കാൻ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ തിരക്കിൽ പെട്ടു പോയതാണ്.

 

ആ രാത്രി വീട് നിശ്ശബ്ദതയിലേക്ക് പോയി. മഴക്ക് ശേഷം കാറ്റ് പുറത്തേക്ക് മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകി. ഓരോ ഇലയും ചെറുതായി ശബ്ദിച്ചു.

 

ഫിലിപ്പ് മെസ്സേജ് നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ശബ്ദം കേട്ടു ഉറക്കിൽ നിന്ന് കണ്ണു തുറന്നു.

അവൻ ഫോൺ എടുത്തു.

സ്ക്രീനിന്റെ വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞു.

 

Unknown നമ്പർ.

“ഉറങ്ങിയോ?”

 

അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

 

ഫിലിപ്പ്: “ചെറുതായി…നീ?”

 

സാറ: “ഇല്ല.”

 

ഫിലിപ്പ്: “ഈ രാത്രി എന്തേ മെസ്സേജ് അയച്ചേ?”

 

സാറ: പറയാൻ തോന്നുന്നതൊക്കെ രാത്രി മനസ്സിലേക്ക് വരും.

 

അവൻ കുറച്ചു നേരം ഒന്നും എഴുതിയില്ല.

 

ഫിലിപ്പ്: ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?

 

സാറ: ചോദിക്ക്.

 

ഫിലിപ്പ്: നീയും ജിനിയും എല്ലായ്പ്പോഴും അടിയാണോ?

 

സാറ: 😂 അത് സീരിയസ് ആയി എടുത്തോ?

 

ഫിലിപ്പ്: ചിലപ്പോൾ real പോലെ തോന്നും.

 

സാറ: പുറത്ത് അങ്ങനെ തോന്നാം…അകത്ത് ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്‌സ് ആണ്.

 

ഫിലിപ്പ്: Strange.

 

സാറ: Strong.

 

കുറച്ചു നേരം ചാറ്റിങ് നിശബ്‍ദമായി.

 

സാറ: ഫ്രീ ആണോ ഇപ്പോൾ?

 

ഫിലിപ്പ്: ആണല്ലോ.

 

സാറ: എങ്കിൽ…മുകളിലേക്കു വരാമോ?

 

ഫിലിപ്പിന്റെ ഹൃദയം ഒന്ന് നിലച്ചു.

 

ഫിലിപ്പ്: ഇപ്പോഴോ

 

സാറ: എല്ലാവരും ഉറങ്ങി സർ.

 

 

അവൻ കൂടുതൽ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.

പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

 

വീട്ടിന്റെ സൈഡ് സ്റ്റൈർകേസ്‌

നനഞ്ഞതും ശാന്തവുമായിരുന്നു.

ഓരോ പടിയും കയറുമ്പോൾ

ഹൃദയം ഒരുപാട് വേഗത്തിൽ.

മുകളിലെ വാതിൽ അല്പം തുറന്നിരുന്നു.

അവൻ അകത്ത് കടന്നു.

മുറിയിൽ soft yellow ലൈറ്റ് മാത്രം.

ഒരു മൃദുവായ സുഗന്ധം ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

 

അവന്റെ കണ്ണ് ഒരു കോണിലേക്കു പോയി. അവിടെ ചെറിയ ബാസ്കറ്റിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ.

അതിൽ ഒരു ബ്രാ.

അവൻ ഉടൻ കണ്ണ് മാറ്റി.

പിന്നെ വീണ്ടും നോക്കി.

ഉള്ളിൽ ചെറിയ പേടി നിറഞ്ഞു.

 

“എന്താ നോക്കുന്നത്?”

സാറയുടെ ശബ്ദം പിന്നിൽ നിന്ന്.

 

അവൻ അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി തിരിഞ്ഞു.

സാറ വാതിൽക്കൽ നിന്നിരുന്നു.

ഇളം നിറമുള്ള നീല നൈറ്റി.

ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ രൂപം തെളിഞ്ഞു.

മുടി വിടർത്തി.

 

“നർവസ് ആണോ?”

അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

 

അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ വാക്കുകൾ നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു. കുറച്ചു സമയം അവൻ മൗനമായി. പിന്നീട് തുടർന്നു.

“അല്ല”

അവൻ വിയർത്തിരുന്നു.

 

“ഇവിടെ വാ,”

അവൾ ബെഡിൽ ഇരുന്നു.

അവൻ അവൾക്ക് തൊട്ടടുത്തിരുന്നു.

 

സാറ ഫോൺ എടുത്തു.

“നിന്നെ ഞാൻ ചിലത് കാണിക്കാം.”

 

അവൾ ഗാലറി തുറന്നു.

“ഇത് നോക്ക്”

 

ചെറുപ്പത്തിലെ ഫോട്ടോകൾ, ജിനിയോടൊപ്പം…

“ഇതാണ് ശെരിക്കുമുള്ള ജിനി,”

അവൾ പറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പ് ചിരിച്ചു.

 

“ഇത് കണ്ടാൽ പാവം പോലെ.”

ഫിലിപ്പ് പറഞ്ഞു.

 

“അവൾ innocent ആണ്…ഡെയ്ഞ്ചറസ് ആയിട്ടുള്ള innocent,”

സാറ ചിരിച്ചു.

 

ഫിലിപ്പ് പതുക്കെ:

“സാറ”

 

“മ്മ്”

 

“ഇത്…ശരിയാണോ?”

 

അവൾ അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചു.

 

“ഞാൻ ഒരു orphan ആണ്, എനിക്ക് സ്വന്തമെന്ന് പറയാനായി ഒന്നുമില്ല”

 

 

“നീ….നിനക്ക് എല്ലാം ഉണ്ട്”

അവന്റെ ശബ്ദം താഴ്ന്നു.

 

“ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ?ഞാൻ…നിനക്ക് യോജിച്ചതാണോ?

 

മുറിയിൽ നിശബ്ദത പരന്നു.

 

സാറ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

“നീ അനാഥനായത് നിന്റെ തെറ്റാണോ?”

 

അവൻ മിണ്ടിയില്ല. നിസ്സഹായനായി നിന്നു.

 

“നിനക്ക് സ്നേഹം കിട്ടാൻ പെർമിഷൻ വേണ്ട,”

അവനോട്‌ പറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പ് അവളെ നോക്കി.

 

“നീ ഇവിടെ already set ആണ്,”

അവൾ പറഞ്ഞു.

 

“അമ്മച്ചിയുടെ ‘മോനേന്നുള്ള വിളി’ കേട്ടില്ലേ?”