🍃ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 🍃- 7 23

സാറ പറഞ്ഞു.

കാർ ഒരു സൈഡിലേക്ക് നിർത്തി.

ജിനി ഉടൻ ഫോൺ എടുത്തു.

“Best food spot in Calicut”

അവൾ ഗൂഗിളിൽ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

സ്ക്രീനിൽ പല പേരുകളും വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

ചിലത് skip ചെയ്തു.

പെട്ടെന്ന് അവൾ നിർത്തി.

“ഇത് നോക്ക്”

അവൾ ഫോൺ മുന്നോട്ട് നീട്ടി കാണിച്ചു.

“ഇവിടെ ഒരു ഹോട്ടൽ റഹ്മത്ത് കാണുന്നുണ്ട്, reviews എല്ലാം സൂപ്പറാണ്.”

സാറയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് തിളങ്ങി.

“ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.”

അവൾ പറഞ്ഞു.

“ഇവിടത്തെ ബിരിയാണി എല്ലാം വേറെ ലെവൽ ആണെന്ന്…”

ഫിലിപ്പ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“എന്നാൽ പോവാം”

കാർ വീണ്ടും സ്റ്റാർട്ട് ആയി.

നഗരത്തിന്റെ തിരക്കിലൂടെ അവർ റഹ്മത്ത് ഹോട്ടലിലേക്ക് നീങ്ങി.

വഴിയിലൂടെ പോകുമ്പോൾ തന്നെ കോഴിക്കോട്ന്റെ ഒരു പ്രത്യേക ഫീൽ അവരെ ചുറ്റി പിടിച്ചു.

ചെറിയ കടകൾ, ആളുകളുടെ തിരക്ക്, റെയിൽവേ ഗേറ്റ്, ഓൾഡ് vehicle സ്ക്രാപ്പ് മാർക്കറ്റ്

ഓരോ കോണിലും ഫുഡിന്റെ മണങ്ങൾ.

“ഇവിടെ വന്നാൽ diet plan എല്ലാം മറക്കണം സാറാ.”

ജിനി പറഞ്ഞു.

“നിനക്ക് diet plan ഉണ്ടായിരുന്നോ?”

ഫിലിപ്പ് ചോദിച്ചു.

“രണ്ട് ദിവസത്തേക്ക് ഇല്ല”

അവൾ ചിരിച്ചു.

ഹോട്ടലിന്റെ കുറച്ചപ്പുറത്ത് പാർക്കിങ്ങിൽ കാർ നിർത്തി.

പുറത്ത് തന്നെ ഒരു ചെറിയ തിരക്ക്.

അത് കണ്ടപ്പോഴേക്കും ഭക്ഷണം നല്ലതായിരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പ് കിട്ടി.

അവർ അകത്ത് കയറി.

പ്ലേറ്റുകളുടെ ശബ്ദം, ആളുകളുടെ സംസാരങ്ങൾ, ചൂട് ഭക്ഷണത്തിന്റെ മണങ്ങൾ, ഒരു waiter അവരെ ഒരു ടേബിളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

“മൂന്ന് ബിരിയാണി,”

ഫിലിപ്പ് പറഞ്ഞു.

കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്കകം…

ചൂടോടെ ബിരിയാണി അവരുടെ മുന്നിൽ വന്നു. കൂടെ അച്ചാർ, തേങ്ങ ചമ്മന്തി, ഉള്ളി സലാഡ്. ആ steam, ആ aroma, മൂവരും ഒരു നിമിഷം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ജിനി ആദ്യം തന്നെ ഒരു കൈപ്പിടി എടുത്തു. വാഴയിലേക്കിട്ടു, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അതിന്റെ സ്വാദ് അറിയാമായിരുന്നു..

“ഇത് സൂപ്പർ, seriously സാറാ.”

അവൾ വാക്കുകൾ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചു.

ഫിലിപ്പ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ടേസ്റ്റ് ചെയ്തു.

ഒരു നിമിഷം അവൻ നിശ്ശബ്ദമായി.

പിന്നെ പറഞ്ഞു.

“ഇത് വേറെ level ആണ്”

സാറ പതുക്കെ കഴിച്ചു.

അവൾ കണ്ണ് അടച്ചു.

“ഇതാണ് ശെരിയായ ബിരിയാണി”

അവൾ പറഞ്ഞു.

“Simple but perfect.”

ആ നിമിഷം, മൂന്നുപേർക്കും ഒരേ തോന്നൽ.

കോഴിക്കോട് ഭക്ഷണത്തിന്റെ നഗരമാണെന്ന്.

“സീരിയസായി പറഞ്ഞാൽ”

ഫിലിപ്പ് പറഞ്ഞു.

“ഇവിടത്തെ ഫുഡ്‌ culture തന്നെ വേറെ, അല്ലേ?”

“അതെ”

സാറ പറഞ്ഞു.

“ഇവിടെയൊക്കെ ആളുകൾ ചുമ്മാ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം പോലും അന്ന്യായ സ്വാദാണ്.’

ജിനി വീണ്ടും ഒരുപിടി എടുത്തു കഴിച്ചു.

“ഞാൻ ഇവിടെ settle ആകും മിക്ക്യവാറും”

അവൾ പ്രഖ്യാപിച്ചു.

“നാളെ രാവിലെ തന്നെ പെട്ടിയും എടുത്ത് പോരെ”

ഫിലിപ്പ് തമാശയായി പറഞ്ഞു.

“നിനക്ക് എന്താ തോന്നുന്നത്?”

സാറ അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.

“എന്ത്?”

“ഈ wedding ട്രിപ്പ്‌”

ഫിലിപ്പ് ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു.

“ഇത് ഞാൻ കരുതിയത് പോലെയല്ല. നിങ്ങളുടെ കൂടെ ശെരിക്കും നല്ല രസമൊക്കെയുണ്ട്.”

അവൻ പറഞ്ഞു.

സാറ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

ജിനി ഉടൻ പറഞ്ഞു.

“ഫുഡ്‌ കാരണം ആണോ… അല്ലെങ്കിൽ കമ്പനി കാരണം?”

ഫിലിപ്പ് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

പക്ഷേ അവന്റെ കണ്ണ് സാറയിലേക്ക് പോയി.

 

ആ ചെറിയ നിമിഷം.

ജിനി എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി.

“Okay, understood”

അവൾ ചിരിച്ചു.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തീർന്നപ്പോൾ, ഒരു complete satisfaction.

പുറത്ത് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ കാറ്റിൽ ബിരിയാണിയുടെ മണം.

“ഇവിടേക്ക് വീണ്ടും വരണം,”

സാറ പറഞ്ഞു.

 

ശെരിക്കും വരണം.

ജിനി പറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പ് കാർ അൺലോക്ക് ചെയ്തു.

അവർ കയറി.

കാർ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

കോഴിക്കോട് നഗരത്തിന്റെ വെളിച്ചങ്ങൾ അവരുടെ മുന്നിലേക്ക് തുറന്നു. വൈവിധ്യമാർന്ന ഓരോന്നും രുചിച്ചു കൊണ്ടും ബീച്ചിലെ കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടും നേരം തള്ളി നീക്കി.

 

 

അപ്പോഴാണ് സാറ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് ചായ്ഞ്ഞ് പറഞ്ഞു.

“ഫിലിപ്പേ… ഒരു കാര്യം ചെയ്യണം.”