🍃ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 🍃- 7 23

അവിടെ ഒരു ചെറിയ ചിരി പടർന്നു.

 

ഫിലിപ്പ് ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, അവന്റെ കൈ സ്റ്റിയറിംഗിൽ ഒന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പിടിച്ചു.

എഞ്ചിൻ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു ശക്തി അവന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പടർന്നുപോയി.

ജിനി അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

“ഓഹ്..ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല ഫീലിംഗ് ഇതാണല്ലേ…നീ കാർ ഓടിക്കുന്നതല്ല…കാർ നിന്നെ ഓടിക്കുന്നത് പോലെയുണ്ട്.”

 

ഫിലിപ്പ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“ഇത് ഓടിക്കാൻ കിട്ടിയാൽ ആരും കുറച്ചു ആസ്വദിച്ചു പോവും. ആദ്യം സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇട്.”

കാർ പതുക്കെ മുറ്റം വിട്ടിറങ്ങി.

പിന്നിൽ നിന്നിരുന്ന അന്നാമ്മയും ജോസഫും നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ആ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു സങ്കടം കാണാം.

 

വഴിയിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ കുറച്ചു നേരം ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

കാറ്റ് കാറിനകത്ത് ചെറുതായി താളം പിടിച്ചു.

 

സാറ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് ഫിലിപ്പിനെ നോക്കി.

“എടാ പീലിപ്പൊസേ, ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്”

 

“എന്താണ് പറ?”

ഫിലിപ്പ് ചോദിച്ചു.

 

“അതുപിന്നെ, കല്യാണം നാളെ അല്ല.”

അവൾ ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പ് ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി.

“എന്തോന്ന്?”

 

“നാളെ കഴിഞ്ഞു പിറ്റേന്നും കഴിഞ്ഞു പിറ്റേന്ന്.”

സാറ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

 

കാറിനുള്ളിൽ ചെറിയൊരു മൗനം.

“അപ്പോൾ?”

ഫിലിപ്പ് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

“അപ്പോൾ നമുക്ക് രണ്ട് ദിവസം അധികം കിട്ടി, ചേട്ടൻ ഹാപ്പി ആയില്ലേ.”

ജിനി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

“നിങ്ങൾ ഇത് വീട്ടിൽ പറഞ്ഞില്ലേ?”

അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു കർശനം.

 

“ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ ഇന്ന് വിടില്ലായിരുന്നു. നമുക്ക് കോഴിക്കോട് എത്തിയിട്ട് പറയാം, സമ്മതിക്കെടാ”

സാറ പറഞ്ഞു.

 

ഫിലിപ്പ് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. വീട്ടിൽ പറയാത്തത്തിന് ചെറിയ ദേഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

 

“ഫിലിപ്പ് ചേട്ടാ”

ജിനി അല്പം മൃദുവായി പറഞ്ഞു.

“ഒന്ന് ആസ്വദിക്കട്ടെ മാഷേ..വീട്ടിൽ ഇരുന്ന് ബോർ അടിയാ..അപ്പച്ചനോട് പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ പിന്നേന്ന് പറഞ്ഞു പറ്റിക്കും”

 

സാറ പറഞ്ഞു,

“ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞേനെ… പക്ഷേ അമ്മച്ചി എന്തായാലും സമ്മതിക്കൂല. എത്തിയിട്ട് വിളിച്ചു പറയാം.”

 

ഫിലിപ്പ് ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

അവൻ സമ്മതിച്ചില്ല…പക്ഷേ എതിർക്കുകയും ചെയ്തില്ല.

 

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ്, റോഡ്സൈഡ് ഒരു ചെറിയ ചായക്കട കണ്ടു.

“ചേട്ടാ അവിടെ നിർത്താമോ?” ജിനി ചോദിച്ചു.

കാർ ഒന്ന് വശത്തേക്ക് നിർത്തി.

മഴയുടെ നനവിൽ ഒരു ചായക്കടയ്ക്ക് ഉള്ള സൗന്ദര്യം വേറെയായിരുന്നു.

ചൂട് ചായയുടെ മണവും, നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ മണവും ചേർന്ന് ഒരു പഴയ ഓർമ്മ പോലെ തോന്നിച്ചു.

മൂന്നുപേരും ഇറങ്ങി.

“മൂന്ന് ചായ,” ജിനി പറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പ് കാറിനെ തിരിഞ്ഞ് ഒന്ന് നോക്കി.

അവന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും ആ ഡ്രൈവിംഗിന്റെ ഹാപ്പിനെസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു.

ജിനി അത് കണ്ടു.

“ഇത്രക്ക് ഒക്കെ ഇഷ്ടമാണോ

കാറുകൾ?”

 

“ഇത് കാർ അല്ല മോളേ, ഫീലിംഗ് ആണ്.” ഫിലിപ്പ് പറഞ്ഞു.

 

സാറ ചെറുതായി ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

“അതെ…ചേട്ടന് ഇന്ന് കാറിനോടാണ് കൂടുതൽ ലവ്.”

 

ഫിലിപ്പ് അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

“ലവ് അല്ല കറുകളോട് respect.”

 

ജിനി ഉടൻ പറഞ്ഞു,

“അപ്പോ ഈ സാറയോടോ?”

 

അവിടെ ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദത. രണ്ടാളും ഞെട്ടി.

സാറ ഫിലിപ്പിനെ നോക്കി നിന്നു.

ഫിലിപ്പ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“അത്…എന്താണ്..”

 

“ഓഹ്..”

ജിനി ചായ എടുത്ത് പറഞ്ഞു.

“ഇവിടെ എന്തോ something something നടക്കുന്നു…”

അവൾ ഒരുമിച്ചു രണ്ടുപേരെയും നോക്കി.

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും…ലവ്വിലാണോ?”

ആ ചോദ്യം നേരെ രണ്ടുപേരോടും.

 

സാറ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

ഫിലിപ്പ് ചെറിയ പേടിയോടെ താഴേക്ക് നോക്കി.

ജിനി ചിരിച്ചില്ല.

ഈ തവണ അവൾ സീരിയസ് ആയിരുന്നു.

“സാറേ”

അവൾ വിളിച്ചു.

സാറ അവളെ നോക്കി.

“ആണ്”

അവൾ പറഞ്ഞു.

 

വളരെ ശാന്തമായി.

സത്യസന്തമായി.

 

ജിനിയുടെ മുഖത്ത് ആദ്യം ഒരു ഷോക്ക്. പിന്നെ അതേ നിമിഷം ഒരു വലിയ പുഞ്ചിരി.