പതറുന്ന പവിത്രത

Patharunna Pavithratha | Author : Caraxes

---

Disclaimer: This story involves cheating, wife sharing contents.

ദിനേശൻ കാലത്തെ പണി കഴിഞ്ഞ് രണ്ടാമത്തെ ലോഡ് ഇറക്കിയ ശേഷം തന്റെ ബൊലേറോ പിക്ക്-അപ്പ്‌ വണ്ടിയും ഓടിച്ച് പാടവരമ്പത്തൂടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി വരുന്ന വഴിയിലാണ്, വെയിലത്തു കുടയും ചൂടി ഒരു പെണ്ണ് നടന്നു പോകുന്നത് കണ്ടത്.

 

വണ്ടിയിൽ ഇരുന്ന് അവന് ആ സ്ത്രീയുടെ പിൻ ഭാഗം മാത്രമാണ് കാണാൻ കഴിഞ്ഞിയിരുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ദിനേശന് അതാരാണെന്ന് ആദ്യം പിടികിട്ടിയില്ല.

 

പക്ഷേ, പെട്ടെന്ന് പടിഞ്ഞാറു നിന്നും വീശിയടിച്ച ഒരു ശക്തമായ കാറ്റിൽ ആ പെണ്ണിന്റെ കൈയ്യിലിരുന്ന കുട കുറച്ച് മുന്നിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. കുട കൈവിട്ടുപോയ അമ്പരപ്പിൽ അവൾ പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ്, നിലത്തു കിടന്ന കുട എടുക്കാനായി താഴേക്ക് കുനിഞ്ഞു.

 

ആ സ്ത്രീ അങ്ങനെ കുനിഞ്ഞ നിമിഷം, സാരിയുടെ ഒതുക്കങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിന്ന, അവളുടെ അത്യാവശ്യം നല്ല വിരുവുള്ള കൊഴുത്ത ചന്തിയും, ഇടുപ്പിന്റെ വന്യമായ വളവൊത്ത ആകൃതിയും ദിനേശന്റെ കഴുകൻ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കി. ആ കാഴ്ച കണ്ടതോടെ അവന് ആ സ്ത്രീ ആരാണെന്ന് ഏകദേശം പിടികിട്ടി.

 

“ആഹ്ഹ്….അരുണിമ….”

“രണ്ടെണ്ണം പെറ്റതിനു ശേഷം പെണ്ണങ് കയറി കൊഴുത്തു.” അവൻ മനസ്സിൽ മന്ത്രിച്ചു.

 

ദിനേശൻ താമസിക്കുന്ന വീടിന്റെ അയല്പക്കത്തു തന്നെയാണ് അരുണിമയും താമസിക്കുന്നത്.

 

ഒട്ടും സമയം വൈകിക്കാതെ തന്നെ അവൻ വണ്ടി അല്പം മുന്നോട്ടെടുത്ത് അരുണിമയുടെ തൊട്ടടുത്ത് ചേർത്തു നിർത്തി.

 

“ആ… ഇത് അരുണിമയായിരുന്നോ? എങ്ങോട്ടാ? വീട്ടിലേക്കാ?”

“ആഹ്…അതെ…” അവൾ നടപ്പ് നിർത്താതെ മറുപടി നൽകി.

 

“എന്നാൽ വാ കയറിക്കോ. ഞാനും ആ വഴിയാ….”

​“ഏയ്… അത് കുഴപ്പമില്ല ദിനേശേട്ടാ, നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കോ… ഞാൻ നടന്നോളാം.”

 

​“ഹാ, നീ ഇങ്ങോട്ട് കയറ് പെണ്ണേ… വെറുതെ ഈ നട്ടുച്ച വെയിലത്ത് നടന്ന് നിന്റെ സൗന്ദര്യം കളയാൻ നിൽക്കണ്ട!”

ദിനേശൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഓഹ് പിന്നെ സൗന്ദര്യം…..” അവൾ ഒന്നു മുഖം തിരിച്ചു.

 

“എന്ത്യേ.. നിനക്കൊരു മടുപ്പ് പോലെ?”

“മ്മ്….ഒന്നുമില്ല.”

​“അങ്ങനെയെങ്കിൽ വന്ന് കയറ്. വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ വീട്ടുപടിക്കൽ വരെ കൊണ്ടാക്കാം.”

 

​അവൾ പക്ഷേ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ, ആ വഴിയിൽ വേറെ ആരെങ്കിലും നിൽപ്പുണ്ടോ അല്ലെങ്കിൽ കാണുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാൻ ചുറ്റുമൊന്ന് തലതിരിച്ചു നോക്കി.

 

അരുണിമയുടെ ആ മടി കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ചെറുതായി ദേഷ്യം വന്ന ദിനേശൻ, പിണങ്ങുന്ന മട്ടിൽ പറഞ്ഞു:

“അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, നീ ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്ന് വന്നാൽ മതി. ഞാൻ പോകുവാ…”

​അവൻ വണ്ടി ഒരുതരി മുന്നിലേക്ക് ഇരപ്പിച്ചു.

​“അയ്യോ പോവല്ലേ…!” അരുണിമ ചെറുതായി ശബ്ദമുയർത്തി വിളിച്ചു.

 

എന്നിട്ട് തുടർന്നു:

“എന്നാ ഞാനും വരാം. ഈ ഒടുക്കത്തെ വെയിൽ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.”

 

അരുണിമക്ക് ദിനേശന്റെ കൂടെ വണ്ടിയിൽ കയറാൻ ഒരു താല്പര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ പുറത്തെ ചൂട് ആ വാശിക്കും അതീതമായത് കൊണ്ട് അവൾക്കതിന് വഴങ്ങേണ്ടി വന്നു. ‘ഇനിയും നടന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ഞാൻ തലകറങ്ങി എങ്ങാനം വീഴും’ അവൾ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.

 

​“അതല്ലേ നിന്നോട് ഞാൻ നേരത്തെ മലയാളത്തിൽ പറഞ്ഞത്…

വാ കയറ്!”

 

ദിനേശൻ ഇടതുവശത്തേക്ക് ആഞ്ഞുകൊണ്ട് മറുവശത്തെ ഡോർ ഉള്ളിലിരുന്ന് അവൾക്കായി തുറന്നു കൊടുത്തു.

 

​അവനെ ഒന്നു പാളി നോക്കിയ ശേഷം, അരുണിമ കയ്യിലിരുന്ന കുട മടക്കി വണ്ടിയുടെ ഡാഷ്‌ബോർഡിലേക്ക് വെച്ചിട്ട് മുൻ സീറ്റിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു.

 

​അവൾ തന്റെ അപ്പുറത്തെ സീറ്റിൽ കയറി ഇരുന്നപ്പോൾ, ദിനേശന്റെ മിഴികൾ നേരെ പോയത് സാരിയുടെ സൈഡിലൂടെ കുറച്ച് പുറത്തേക്കെടുത്തു കാണാവുന്ന അവളുടെ ഇടുപ്പിലേക്കും, പൊക്കിൾച്ചുഴിയിലേകുമായിരുന്നു.