ആനന്ദ് ശ്രീബാല – 1

[ Kingkong ]

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

സ്കൂളിലെ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് ശേഷമുള്ള ഇടവേളയിലാണ് ആ സംഭാഷണം നടന്നത്.

“ശ്രീബാലേ, ശാലിനി ടീച്ചറെ കണ്ടോ? ജിമ്മിൽ പോകാൻ തുടങ്ങിയതിൽ പിന്നെ ആളെ കണ്ടാൽ തിരിച്ചറിയില്ല! എന്തൊരു ഫിറ്റാ… അന്നൊക്കെ സാരിയുടുക്കുമ്പോൾ ഉള്ള ലുക്കല്ല ഇപ്പോൾ,” സഹപ്രവർത്തകയായ സൗമ്യ ചായക്കപ്പിലേക്ക് പഞ്ചസാരയിട്ട് ഇളക്കുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു.

ശ്രീബാല ഒന്നും മിണ്ടാതെ സ്വന്തം സാരിത്തുമ്പ് ഒന്നുകൂടി ശരീരത്തോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ പണ്ടത്തെ ആ പഴയ ശ്രീബാലയല്ല ഇപ്പോൾ. രണ്ടാമത്തെ മകൾ കൂടി ഉണ്ടായതോടെ ശരീരം നന്നായി തടിച്ചു, വയറൊക്കെ അൽപ്പം ചാടി.

പണ്ട് ഏത് ഡ്രസ്സ് ഇട്ടാലും അഴകുള്ള ആത്മവിശ്വാസമായിരുന്നു ഉള്ളിൽ, അതിപ്പോൾ എവിടെയോ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അന്ന് വൈകുന്നേരം അടുക്കളയിൽ ചായയുണ്ടാക്കുമ്പോഴും ശ്രീബാലയുടെ മനസ്സ് ആ ചിന്തയിലായിരുന്നു. ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞുവന്ന അവളുടെ ഭർത്താവ് ആനന്ദ് ഡ്രസ്സ് മാറി സ്വീകരണമുറിയിലെ സോഫയിലിരുന്ന് ഫോൺ നോക്കുകയാണ്.

ശ്രീബാല രണ്ട് കപ്പ് ചൂടുചായയുമായി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

“ആനന്ദേട്ടാ… ഇതാ ചായ.”

“ആഹാ, താനോ… ഇന്ന് നേരത്തെയാണല്ലോ ചായയുടെ ടൈം?” ഫോൺ മാറ്റിവെച്ച് ചായ വാങ്ങുന്നതിനിടെ ആനന്ദ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “എന്താ ബാലേ ഒരു ഗൗരവം? സ്കൂളിൽ വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടോ?”

“പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല ആനന്ദേട്ടാ… ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയണം. എന്നെ കളിയാക്കരുത്.” ശ്രീബാല അവന്റെ എതിരെയുള്ള കസേരയിലിരുന്നു.

“കളിയാക്കാതെ കാര്യത്തിലേക്ക് വാ താനോ, എന്താ കാര്യം?” ആനന്ദ് ചിരിച്ചു.

“അതല്ല… എന്നെ കാണാൻ ഇപ്പോൾ പണ്ടത്തെപ്പോലെ ഇല്ല അല്ലേ? നന്നായി തടിച്ചു വണ്ണമൊക്കെ വെച്ചു… രണ്ടാമത്തെ പ്രസവം കഴിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ എന്റെ ഷേപ്പ് ഒക്കെ മാറി.”

ആനന്ദ് അവളെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി, ഒരു സിപ്പ് ചായ കുടിച്ച ശേഷം പറഞ്ഞു, “അതിന് ഇപ്പോ എന്താ? രണ്ട് പ്രസവം കഴിഞ്ഞതല്ലേടോ, അല്പം വണ്ണമൊക്കെ വെക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമല്ലേ?

അതിപ്പോ എനിക്ക് വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും തോന്നുന്നില്ലല്ലോ.

നീ ഇപ്പോഴും എന്റെ സുന്ദരിക്കുട്ടി തന്നെയല്ലേ!”

“നിങ്ങൾ അങ്ങനെ പറയും!” ശ്രീബാല ചെറുതായി പിണങ്ങി. “എനിക്ക് ഇപ്പൊ എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നുവാ. പഴയ ഡ്രസ്സുകളൊന്നും ഒട്ടും കേറുന്നില്ല.

ഇന്ന് സ്കൂളിൽ സൗമ്യ ടീച്ചർ ശാലിനി ടീച്ചറുടെ കാര്യം പറയുന്നത് കേട്ടു. അവർ ജിമ്മിൽ പോയി നന്നായി ഭാരം കുറച്ചു. കാണാൻ നല്ല ഐശ്വര്യമുണ്ട്. എനിക്കും…” ശ്രീബാല ഒന്നു നിർത്തി.

“എനിക്കും എന്താ? പറയടോ…”

“എനിക്കും ഒരു ജിമ്മിൽ പോയാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട് ആനന്ദേട്ടാ. പണ്ടത്തെപ്പോലെ കുറച്ചുകൂടി ഫിറ്റ് ആകണം, സാരിയൊക്കെ ഉടുക്കുമ്പോൾ ഭംഗി വേണം. പക്ഷേ… കുട്ടികളുടെ കാര്യം, വീട്ടുജോലി… അതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോഴാ ഒരു മടി.”

ആനന്ദ് ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്തുവെച്ച് ശ്രീബാലയുടെ കൈകളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.

“ശ്രീബാലേ, നിനക്ക് അങ്ങനെ ഒരു ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ എന്താ ഇത്ര ആലോചിക്കാൻ? കുട്ടികളുടെ കാര്യമോർത്ത് നീ പേടിക്കണ്ട. മൂത്തവൾ സ്കൂളിൽ പോകുന്നുണ്ട്, രണ്ടാമത്തവളെ അമ്മയും നോക്കിക്കോളും.

രാവിലെയോ വൈകുന്നേരമോ നിനക്ക് അനുയോജ്യമായ ഒരു സമയം കണ്ടെത്ത്. ഞാൻ അതിനനുസരിച്ച് എന്റെ കാര്യങ്ങൾ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം.”

“അയ്യോ, നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ? വൈകുന്നേരം നിങ്ങൾ തളർന്നല്ലേ ഓഫീസിൽ നിന്ന് വരുന്നത്…”

“ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല താനോ! ഭാര്യ സ്വന്തം ആരോഗ്യവും സന്തോഷവും നോക്കുന്നത് ഭർത്താവിന് ബുദ്ധിമുട്ടാണോ? നീ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച് വിഷമിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലതല്ലേ നിനക്ക് സന്തോഷം തരുന്ന ഒരു കാര്യം ചെയ്യുന്നത്?

നല്ലൊരു ലേഡീസ് ജിം അന്വേഷിക്ക്, നാളെത്തന്നെ പോയി അഡ്മിഷൻ എടുക്കാം. എത്ര രൂപയായാലും വേണ്ടില്ല, നീ ഹാപ്പിയായിരുന്നാൽ മതി.”