അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ രഹസ്യം – 2 28

 

പ്രസാദ് അവിടെ ഒരു വലിയ തുകൽ കസേരയിൽ ഇരുന്ന് എന്തോ പഴയ പുസ്തകം വായിക്കുകയായിരുന്നു. സ്വാതിയെ കണ്ടതും അയാൾ ആവേശത്തോടെ പുസ്തകം മടക്കി വെച്ചു. അവൾ അയാൾക്ക് തൊട്ടടുത്തുള്ള കസേര വലിച്ചിട്ട് ഇരുന്നു. നീല കോട്ടൺ പാവാട അവളുടെ തുടകളോട് ചേർന്ന് ഇരുന്നപ്പോൾ, ആ ഷേപ്പ് പ്രസാദിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞു. കറുത്ത ടീഷർട്ടിന് അപ്പുറം അവൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന പർപ്പിൾ ബ്രായുടെ വരികൾ അയാൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു. കുറച്ചു മുൻപ് താൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് പിടിച്ച ബ്രായും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഇട്ടിരുന്നതാണല്ലോ എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ പ്രസാദിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു.

 

സ്വാതി അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ ഭയത്തിന്റെ ലാഞ്ഛന പോലുമില്ലായിരുന്നു, പകരം എന്തോ ഒന്ന് ഉറപ്പിച്ചതുപോലെയുള്ള ഒരു വന്യമായ തിളക്കമായിരുന്നു. അവൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:

 

“അങ്കിൾ, ഈ ബംഗ്ലാവിലെ വായുവിന് വല്ലാത്തൊരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. കുറച്ചുനേരം പുറത്തുപോയി തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ എന്തോ ഒരു മാറ്റം പോലെ… ഒരു പഴയ ഗന്ധം, ലേശം കടുപ്പമുള്ളതും… വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നുന്നു.”

 

അവൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ കസേരയിലേക്ക് പിന്നോട്ട് ചാഞ്ഞു. അവളുടെ കാലുകൾ പതുക്കെ പ്രസാദിന്റെ കാലുകൾക്ക് അരികിലേക്ക് നീക്കി വെച്ചു. പ്രസാദ് ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി. കയ്യിലിരുന്ന പുസ്തകം അയാളുടെ വിരലുകളിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോയി. താൻ ചെയ്തത് അവൾ കണ്ടുപിടിച്ചു എന്ന് ഉറപ്പായ നിമിഷം അയാൾ വല്ലാതെ വിയർത്തു. സംഗീത് മുകളിൽ ഉണ്ടെന്ന ഓർമ്മയിൽ അയാൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പതർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു:

 

“അതോ… അത്… ഇവിടെ പഴയ കെട്ടിടമല്ലേ മോളെ, ചിലപ്പോൾ പഴയ മരത്തിന്റെ മണം ഒക്കെയാവാം.”

 

സ്വാതി അതൊന്നും കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നിരുന്നു. അവളുടെ പാവാടയുടെ അറ്റം പ്രസാദിന്റെ കാലിൽ തട്ടി. അവൾ തന്റെ കൈകൾ തോളിൽ വെച്ച് മുടിയിഴകൾ പുറകിലേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ട് അയാളുടെ കാതിലേക്ക് അല്പം കൂടി അടുത്തു. അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് അയാളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അയാൾക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ തോന്നി.

 

“പഴയ മരത്തിന്റെ മണം ഒന്നുമല്ല അങ്കിൾ… അത് വളരെ വ്യക്തമായി അറിയാൻ കഴിയുന്നൊരു ഗന്ധമാണ്. ചിലപ്പോൾ ആ ഗന്ധം ഒന്നു കൂടി മണക്കാൻ എനിക്ക് കൊതിയാകുന്നു… ഇന്ന് രാത്രി ഈ ബംഗ്ലാവിലെ നിശബ്ദതയിൽ ആ ഗന്ധം കുറച്ചുകൂടി കൂടുമെന്ന് തോന്നുന്നു, അല്ലേ?”

 

അവളുടെ വാക്കുകളിലെ അർത്ഥം അയാൾക്ക് വ്യക്തമായി. അതൊരു വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു, ഒപ്പം ഒരു ക്ഷണവും. ആ നിമിഷം പ്രസാദിന്റെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിന്റെ അഗ്നിപർവ്വതം പുകഞ്ഞു. അവൾ എഴുന്നേറ്റ് പതുക്കെ പടികൾ കയറി മുകളിലേക്ക് നടന്നു. പോകുമ്പോൾ അവളുടെ ഒടിഞ്ഞു വളഞ്ഞ അരക്കെട്ടും പാവാടയുടെ വശങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞ അഴകളവുകളും അയാളുടെ കണ്ണുകളെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അവൾ മുകളിലെത്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ തറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. ആ രാത്രിയിൽ ആ ബംഗ്ലാവിന്റെ ചുമരുകൾക്കിടയിൽ എന്തോ വലിയൊരു പ്രണയനാടകം അരങ്ങേറാൻ പോകുന്നുണ്ടെന്ന് അവർ രണ്ടുപേർക്കും മനസ്സിലായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *