“അത് വലിയൊരു ഉപകാരമായിരിക്കും സാർ. പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്ക് അത് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ?” സംഗീത് ചോദിച്ചു.
“ഒട്ടും ബുദ്ധിമുട്ടില്ല. എന്റെ ബംഗ്ലാവ് എപ്പോഴും ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്. അത് വൃത്തിയായിരിക്കണം എന്ന് മാത്രമേ എനിക്കുള്ളൂ. നിങ്ങൾക്കവിടെ എത്ര ദിവസം വേണമെങ്കിലും നിൽക്കാം,” പ്രസാദ് വളരെ ലാഘവത്തോടെ പറഞ്ഞു.
സ്വാതി ഇത് കേട്ട് അല്പം അസ്വസ്ഥതയോടെ പ്രസാദിനെ നോക്കി. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ സംഗീതിന്റെ മുഖത്തല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വളവുകളിലും തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് അവൾ കൃത്യമായി കണ്ടു. സംഗീത് ആ താല്പര്യത്തിന്റെ പിന്നിലെ കാമന തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, സ്വാതിക്ക് അത് വ്യക്തമായിരുന്നു.
“സംഗീതേ… നമ്മൾ ശരിക്കും അങ്ങോട്ട് പോകണോ?” സ്വാതി മെല്ലെ ചോദിച്ചു.
സംഗീത് അവളെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. “പിന്നെന്താ സ്വാതി, ഇത്രയും നല്ല സൗകര്യം കിട്ടുമ്പോൾ നമ്മൾ എന്തിനാ ഒഴിവാക്കുന്നത്? സാർ ഒരു വലിയ മനസ്സുള്ള ആളാണ്. നമുക്ക് തീർച്ചയായും വരാം.”
പ്രസാദ് സ്വാതിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്ന് കൂടി ചേർന്നുനിന്നു. അയാളുടെ സാന്നിധ്യം സ്വാതിയുടെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു. “ശരി, എങ്കിൽ നിങ്ങൾ എന്റെ പുറകെ വന്നോളൂ. ഞാൻ വഴി കാണിക്കാം.”
സംഗീത് ആവേശത്തോടെ കാറിലേക്ക് കയറി. അയാൾക്ക് സംശയം ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. പ്രസാദിന്റെ കണ്ണുകളിൽ തന്റെ ഭാര്യയോടുള്ള ആർത്തി ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാത്ത ആ പിശുക്കൻ ഭർത്താവ്, സൗജന്യ താമസം എന്നതിലുപരി മറ്റൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല. സ്വാതി ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ കോടമഞ്ഞിലേക്ക് നോക്കി. സംഗീത് വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ ഇതൊരു വെറും സൗജന്യ താമസമായിരിക്കില്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ തന്റെ ജീവിതം എങ്ങോട്ടായിരിക്കും നീങ്ങുക എന്നോർത്ത് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു.
തുരുമ്പെടുത്ത ആ പഴയ ഇരുമ്പ് ഗേറ്റ് അസ്വസ്ഥമായ ഒരു ശബ്ദത്തോടെ തുറക്കപ്പെട്ടു. പ്രസാദിന്റെ ഫോർഡ് എൻഡവർ അതിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇരമ്പിക്കയറി, സ്വാതിയും സംഗീതും അവരുടെ കാറുമായി അതിനെ പിന്തുടർന്നു. തോട്ടത്തിന്റെ ഭംഗിയും കോടമഞ്ഞ് പുതച്ചുനിൽക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും കഴിഞ്ഞ് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ, വലിയൊരു കുന്നിൻ മുകളിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന ആ പഴയ ബ്രിട്ടീഷ് ബംഗ്ലാവ് കണ്ട് സ്വാതി അമ്പരന്നുപോയി. പടർന്നുകയറിയ പായലും വലിയ തേക്ക് മരങ്ങളും ആ കെട്ടിടത്തിന് ഒരു പുരാതന ഗാംഭീര്യം നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ പ്രസാദ് ബംഗ്ലാവിന്റെ വലിയ തടിവാതിൽ തുറന്നുകൊണ്ട് അവരെ അകത്തേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്തു.
“ഇതാണ് എന്റെ നെല്ലിയാമ്പതിയിലെ താവളം. കുറച്ചു പഴയതാണ്, പക്ഷെ ഇവിടെ വന്നാൽ മനസ്സിനൊരു സമാധാനമാണ്. വരൂ, അകത്തേക്ക് കയറൂ,” പ്രസാദ് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിനിടെ പ്രസാദ് സ്വാതിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്ന് അടുത്തു. ഒരുകൈ അവളുടെ തോളിൽ വെക്കുന്നതുപോലെ അഭിനയിച്ചു, എന്നാൽ ആ കൈ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ വശങ്ങളിൽ ലേശം അമർന്നു. ആ നോട്ടം അവളുടെ വലിയ മാറിടങ്ങളിലായിരുന്നു. അതൊരു തെറ്റായ നോട്ടമാണെന്ന് അവൾക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി, പക്ഷെ സംഗീത് അപ്പോൾ മുന്നിലുള്ള വലിയ ഹാളിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. സ്വാതിക്ക് ദേഷ്യമല്ല തോന്നിയത്, മറിച്ച് ജയചന്ദ്രനും രാധാമണിയുമൊത്തുള്ള ആ പഴയ രഹസ്യ നിമിഷങ്ങളുടെ അതേ വികാരം അവളുടെ ഉള്ളിൽ അലയടിച്ചു. അവളുടെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു, ഒരു തരം വിറയൽ അവളുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ കടന്നുപോയി.
“സ്വാതി, പ്രസാദ് സാർ ഭയങ്കര നല്ല ആളാണ്. ഇത്രയും വലിയൊരു സൗകര്യം നമുക്ക് ഫ്രീ ആയി തന്നല്ലോ. നമ്മൾ ഇവിടെ തങ്ങുന്നത് കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞു,” സംഗീത് അത്ഭുതത്തോടെയും ആവേശത്തോടെയും പറഞ്ഞു.