അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ രഹസ്യം – 2 28

 

അവൾ അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ പ്രസാദ് ഒരു കപ്പ് ചൂട് ചായ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.

 

“മോളെ… ഇത് കുടിക്കൂ. ഇവിടുത്തെ തണുപ്പിന് ഇതൊരു ആശ്വാസമായിരിക്കും,” പ്രസാദ് വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

 

പെട്ടെന്ന് പ്രസാദ് അല്പം ഒന്ന് പരുങ്ങി, പിന്നെ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു, “അയ്യോ, സോറി മോളെ… ഞാൻ അങ്ങനെ വിളിച്ചതിന് നീ വിഷമിക്കരുത് കേട്ടോ. എനിക്ക് കുറച്ചു പ്രായം ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം എടുത്തതാണ്.”

 

സംഗീത് പെട്ടെന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കി. പ്രസാദിന്റെ ആ മാന്യതയിൽ അവന് വലിയ ആശ്വാസം തോന്നി.

 

“അതിനെന്താ സാർ, ധൈര്യമായി വിളിച്ചോളൂ. മോളെ പോലെ കണ്ടല്ലോ, അത് മതി ഞങ്ങൾക്ക്,” സംഗീത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

സംഗീതിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പ്രസാദ് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. സ്വാതിയെ സ്വന്തം മകളെപ്പോലെ കാണുന്ന പ്രസാദിനെ ഓർത്ത് സംഗീതിന്റെ മനസ്സിൽ തെല്ല് ആശ്വാസം നിറഞ്ഞു. എന്നാൽ, ആ ചിരിക്ക് പിന്നിലെ അർത്ഥം സംഗീത് അറിഞ്ഞില്ല.

 

സ്വാതി കപ്പ് കൈകളിലേക്ക് വാങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ പ്രസാദിന്റെ വിരലുകളിൽ മെല്ലെ ഒന്ന് തട്ടി. ആ സ്പർശനം ഒരു മിന്നായം പോലെ പ്രസാദിന്റെ ശരീരത്തിൽ തറച്ചു. അവൾ നുണക്കുഴി കാട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. പ്രസാദിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നുയർന്ന ആ നോട്ടം അവളിലേക്ക് മാത്രം എയ്തുവിട്ടതായിരുന്നു. സംഗീത് ബാഹ്യലോകത്തെ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പ്രസാദിന്റെയും സ്വാതിയുടെയും കണ്ണുകൾക്കിടയിൽ വാക്കുകളില്ലാത്ത മറ്റൊരു രഹസ്യത്തിന്റെ തുടക്കം കുറിക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

 

പ്രസാദ് കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ റിസ്റ്റ് വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. എന്നിട്ട് വളരെ ശാന്തമായി അവരോട് പറഞ്ഞു, “സംഗീത്, സ്വാതി… നിങ്ങൾക്കൊരു കാര്യം ചെയ്യാം. സമയം ധാരാളമുണ്ട്, ഈ പരിസരമൊക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റി നടന്നു കാണാം. ഒരുപാട് ദൂരത്തേക്ക് പോകേണ്ട, ഈ തോട്ടത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ നടക്കുക. എനിക്ക് കുറച്ച് അത്യാവശ്യ ജോലികളുണ്ട്, അത് തീർക്കട്ടെ. വൈകുന്നേരം നമുക്ക് ഒന്നിച്ചിരുന്ന് വിശേഷങ്ങൾ പറയാം. അതുവരെ ഈ ബംഗ്ലാവിന്റെ അടുത്തുള്ള തോട്ടവും പൂന്തോട്ടവും ഒക്കെ ഒന്ന് നടന്നു കണ്ടിട്ട് വാ.”

 

സംഗീത് ആവേശത്തോടെ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. “അതൊരു നല്ല ഐഡിയയാണ് സാർ. സ്വാതീ, നമുക്ക് നടക്കാൻ പോകാം, ഇവിടെ വല്ലാത്ത ഭംഗിയുള്ള സ്ഥലമാണ്.”

 

സ്വാതി സംഗീതിനൊപ്പം നടക്കാൻ ഇറങ്ങിയെങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സ് ആ ബംഗ്ലാവിൽ തന്നെയായിരുന്നു. പ്രസാദിന്റെ ആ കണ്ണുകളിൽ കണ്ടത് വെറും സൗഹൃദമല്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. എന്തോ ഒരു കള്ളത്തരം അയാൾക്കുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. സംഗീത് പ്രകൃതിഭംഗിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൾ ആലോചിച്ചത് പ്രസാദ് എന്തിനാണ് തന്നെയും സംഗീതിനെയും ഇവിടുന്ന് ഒഴിവാക്കാൻ നോക്കിയത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.

 

അവർ തോട്ടത്തിലൂടെ നടന്നു മറഞ്ഞതും, പ്രസാദ് വളരെ വേഗത്തിൽ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. നേരെ അവൻ അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. വാതിൽ ചാരിയ ശേഷം അയാൾ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. വായുവിൽ ഇപ്പോഴും സ്വാതിയുടെ കുളി കഴിഞ്ഞുള്ള സുഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

അവിടെ സ്റ്റാൻഡിൽ അവൾ അഴിച്ചിട്ട ആ പർപ്പിൾ നിറത്തിലുള്ള ബ്രാ പ്രസാദ് എടുത്തു. അത് കയ്യിൽ പിടിച്ചപ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങി. “ഹോ… സ്വാതി മോളെ…” അയാൾ മന്ത്രിച്ചു. ബ്രായുടെ കപ്പുകളിൽ തന്റെ മുഖം അടുപ്പിച്ച് അയാൾ ആഴത്തിൽ ശ്വാസം എടുത്തു. “എന്തൊരു മാദക മണം… ആടി പെണ്ണേ, നീ എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു.”

 

അയാൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ആ ബ്രാ മണത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അയാളുടെ ഉള്ളിലെ ആർത്തി നിയന്ത്രണാതീതമായി. അയാൾ തന്റെ ലുങ്കി അല്പം വകഞ്ഞുമാറ്റി, തടസ്സമില്ലാതെ പുറത്തേക്ക് വന്ന തന്റെ കറുത്ത കുണ്ണയെ ബലമായി പിടിച്ചു. അത് വല്ലാതെ വിങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പ്രസാദ് അതിന്റെ തൊലി മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും വേഗത്തിൽ ചലിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി. ഓരോ ചലനത്തിലും സ്വാതിയുടെ മുഖം അയാളുടെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *