അശ്വതിക്ക് ആ മാസത്തെ മെൻസസ് വൈകിയാണ് വന്നത്.
മാധവന് ബിസിനസ് കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാൻ ഒരിടവേള. അത്രയേ അയാളാ ദിവസങ്ങളെ കണക്കാക്കിയുള്ളു.
പൂർണമായും മാധവന്റെ പെണ്ണായി മാറിയ തന്റെ അശ്വതിയെ കാണുമ്പോൾ പ്രസാദിന് ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ അവളൊരു നോവായി തീരുകയാണ്.
പക്ഷെ അതവളെ കാണിക്കാനോ പറയാനോ പറ്റാത്ത വിധം സാഹചര്യങ്ങൾ മാറി മറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
കഴിഞ്ഞു പോയ ദിവസങ്ങളിൽ താൻ അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും അവർ എത്ര തവണ ബന്ധുപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് ഊഹം പോലുമില്ല.
എത്ര തവണ അവളുടെ ഉള്ളത്തെ നിറച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് കണക്കില്ല.
പലപ്പോഴുമവൾ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ വിയർപ്പൊപ്പിയും തുടകൾ തുടച്ചും വരുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
എന്തിനധികം..
അവളുടെ ബ്രായില്ലാതെ കുലുങ്ങുന്ന മുലകളും പാന്റിയുടെ വരമ്പില്ലാതെ ആടുന്ന ചന്തികളുമാണ് ദിവസവും കാണുന്നത്. പക്ഷെ അത് എനിക്ക് വേണ്ടിയല്ല. അവളുടെ കാമുകന് വേണ്ടിയാണെന്ന യാഥാർഥ്യം മനസ്സ് ഉൾക്കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അധികം വൈകാതെ അശ്വതി അയാളിൽ നിന്നും ഗർഭം സ്വീകരിക്കുമെന്ന സത്യവും അവന്റെ മനസ്സിൽ പെരുമ്പറ പോലെ മുഴങ്ങി.
ഇനിയും ഇവിടെ ഇങ്ങനെ കഴിയാൻ ഒരുക്കമല്ലെന്ന് തീരുമാനിച്ച പ്രസാദ് ജോലിക്ക് പോകുവാൻ വേണ്ടി തീരുമാനിച്ചു.
അതാകുമ്പോ പകല് അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന സങ്കടങ്ങൾക്ക് അറുതി ഉണ്ടാവും.
പ്രസാദിന്റെ ആവിശ്യ പ്രകാരം മാധവൻ വീണ്ടുമവന് മില്ലിൽ ജോലി കൊടുത്തു. ലോറെൻസിനു പകരം.
പക്ഷെ അതിന് മുൻപുള്ള അയാളുടെ സംസാരം അവനെ ഇരുത്തി കത്തിക്കുന്നതായിരുന്നു.
“പ്രസാദേ.. ഇവിടെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ പലപ്പോഴും നീ കണ്ടും കേട്ടും അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും..”
അവൻ കണ്ണ് മിഴിച്ചു.
“അശ്വതി ഇനി നിന്റെ പെണ്ണല്ല… അവളെപ്പോലെയൊരു പെണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കാനും പോറ്റാനുമുള്ള ഭാഗ്യം നിനക്കില്ല.. കണ്ടില്ലേ ഞാനവളെ പോറ്റുന്നത്..”
മാധവന്റെ ഉറച്ച വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവന് തല താഴ്ത്തേണ്ടി വന്നു.
“ഇതാ.. ഇതാണ് നീയും അവളുമായുള്ള ബന്ധം..”
അശ്വതിയുടെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് അഴിച്ചെടുത്ത ചരട് താലി അയാൾ അവന്റെ മുന്നിൽ വച്ചു.
തീർത്തും ഞെട്ടിപ്പോയ പ്രസാദ് ഒരു വേള അതിൽ തന്നെ നോക്കി മൗനമായി.
“നിന്റെ മുന്നിൽ രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ വെക്കാം.. ഒന്നുകിൽ അവളുടെ മേലേ യാതൊരു അവകാശങ്ങളുമില്ലാത്ത പേരിനൊരു ഭർത്താവായി മാത്രം നിനക്കിവിടെ കഴിയാം..!”
ഈശ്വരാ…!
“അല്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് വേണ്ടുന്ന പൈസ ഞാൻ തരാം.. അതും കൊണ്ട് നാട് വിട്ടു പോണം..!”
പ്രസാദിന്റെ ബോധം മറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തളർച്ചയോടെ അയാളെ നോക്കി. കേട്ടത് ഈ ആയുസ്സിൽ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്തത്.
“എന്തു വേണം..?”
മാധവന്റെ സ്വരം അവന്റെ തലയിൽ ഇടിത്തീ പ്രഹരം പോലെ വന്നു പതിയുകയാണ്.
“എനിക്ക്.. എനിക്ക്..”
അവൻ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വിക്കി.
“ആലോചിക്കാനൊന്നും സമയമില്ല.. ഇപ്പൊ പറയണം.”
“ഞാൻ ഇവിടെ കഴിഞ്ഞോളം..”
“എങ്കി ശെരി.. അവളെ ഇനി ഭാര്യയായി കാണേണ്ട.. സമ്മതമാണോ..?”
അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“പറയ്.. സമ്മതമാണോ..?”
“മ്മ്..”
ഇടർച്ചയോടെ അവന് മൂളേണ്ടി വന്നു. അശ്വതിയെ കാണാതെ ജീവിക്കാനാവില്ലെന്ന സത്യം അവന്റെ മനസ്സിൽ അന്നേ ഉറപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്.
“പിന്നെയൊരു കാര്യം, ഇന്ന് രാത്രി ഞങ്ങടെ ആദ്യരാത്രിയാണ്..!”
പ്രസാദ് തീർത്തും നിശ്ചലനായി മാറിയ അവസ്ഥ.
“ഇന്ന് രാത്രിയിൽ കല്യാണ പെണ്ണായി ഒരുങ്ങുന്ന അവളെ നീ വേണം എന്റെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടു വരാൻ.. കേട്ടല്ലോ..?”
അവനൊന്നും മിണ്ടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മാധവന്റെ നിർബന്ധ സ്വരത്തിന് മുന്നിൽ അവന് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.
“പ്രസാദേ.. നിന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ എനിക്കങ്ങനെ ഇഷ്ടമുണ്ടായിട്ടല്ല.. പക്ഷെ നിന്റെ പ്രവർത്തികൾ, കെട്ടിയ പെണ്ണിനെ കണ്ണീരിലാഴ്ത്തുന്ന തരത്തിലാവുമ്പോ എനിക്കത് കച്ചിത്തുരുമ്പായി മാറി.
ഇങ്ങനെയാണോ ഒരു കുടുംബം നയിക്കേണ്ടത്. കെട്ടിയാ മാത്രം മതിയോ.. നീ അവളുടെ എന്തെങ്കിലും കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടോ..? എത്ര മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളാണ് അവളും മക്കളും ഉടുത്തോണ്ടിരുന്നത്..?