മാധവൻ അവനെ കൊന്നില്ല…!!
സമയം അർധരാത്രിയിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ പ്രസാദിന്റെ റൂമിൽ അവൻ ഉറങ്ങാതെ ഇരിക്കുകയാണ്. മാധവന്റെ മുറിയിൽ അശ്വതിയും. അയാളെ കാത്തു കിടക്കുന്നതാണെങ്കിലും ക്ഷീണവും തളർച്ചയും കൊണ്ട് അവശതയോടെ കിടന്നു. പ്രസാദിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ തോന്നിയില്ല.
ആലോചിച്ചും പിറു പിറുപിറുത്തും ഉറക്കം കിട്ടാത്ത മനസ്സുമായി പ്രസാദ് പതിയെ എഴുന്നേറ്റു. അശ്വതി ഇനിയും റൂമിലേക്ക് വന്നില്ല. ഹാളിൽ തന്നെ ഇരിക്കുവാണോ എന്ന ചിന്തയിൽ അവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
ഹാളിലുമില്ല..!
മാധവേട്ടൻ എത്തിയിട്ടില്ലെന്നത് ഉറപ്പാണ്. പിന്നെ അശ്വതി എവിടെ പോയെന്ന് അറിയാതെ മാധവന്റെ റൂമിൽ പോയി നോക്കിയപ്പോൾ അവളവിടെ പുറം തിരിഞ്ഞു കിടക്കുവാണ്.
ഒരു ഭർത്താവെന്ന നിലയിൽ ഹൃദയഭേദകമായ ആ കാഴ്ച്ച കാണേണ്ടി വന്ന പ്രസാദിന് വിഷമം സഹിക്കാനായില്ല. മാധവൻ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് കൂടി അവളവിടെയാണ് കിടക്കുന്നതെന്ന് കാണുമ്പോൾ മനസ്സ് വല്ലാതെ നുറുങ്ങി.
താൻ ചെയ്തു വച്ചതിന്റെ ഓരോ കർമഫലവും ഇപ്പോൾ ശക്തമായി പ്രതികരിക്കുകയാണ്.
ഒരിക്കലും മനസ്സറിഞ്ഞിട്ടല്ല അവളെ ഞാൻ പണയം വെച്ചത്..!
എന്റെയുള്ളിലെ വിഷം..!
പ്രസാദിന് ചങ്കിടറി.
തിരികെ നടക്കേണ്ടി വരുമ്പോൾ അവന് വളരെയധികം വിഷമമായി. ഇനി അശ്വതി തന്നോട് മിണ്ടില്ലെയെന്നും തന്റെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കില്ലെയെന്നും ഓർത്ത് ചിന്താകുലനായി.
റൂമിലേക്ക് പോകാതെ ഹാളിലെ സോഫയിലിരിക്കുമ്പോൾ ചുറ്റിലുമുള്ള ഏകാന്തമായ നിമിഷം അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി.
അര മണിക്കൂർ അങ്ങനെയിരിന്നു.
ചിന്തകളുടെ പെരുമഴ തന്നെ പെയ്തിറങ്ങി മനസ്സിൽ വെള്ളപ്പൊക്കം ഉണ്ടായ അവസ്ഥ..!
മാധവന്റെ കാറ് വന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ട്. ഡോർ തുറന്നു കൊടുക്കാൻ ഇത്തവണ പ്രസാദിനാണ് യോഗം.
അവനെ കണ്ടിട്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ മാധവൻ റൂമിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങുകയാണ്.
“മാധവേട്ടാ…!”
അവന്റെ വിളിക്ക് അയാൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതേ ഉള്ളൂ. പ്രസാദിന് എന്തു ചോദിക്കണമെന്നോ പറയണമെന്നോ കിട്ടാതെ പരുങ്ങി.
“പ്രസാദേ.. ഞാൻ അവളോട് ചെയ്തു കൂട്ടിയ പ്രവർത്തികളിൽ നിന്നെയൊർത്ത് എനിക്കല്പം കുറ്റബോധം തോന്നിയിരുന്നു. പക്ഷെ ഇനിയതില്ല..!”
കള്ളമാണെങ്കിലും, വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അയാളവനെ ഇല്ലാതാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. അവളെയിനി മറന്നേക്ക് എന്ന ധ്വനിയോടെ..!
പ്രസാദ് വളരെ സങ്കോചത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
“കെട്ടിയ പെണ്ണിനെ കണ്ണീരു കുടിപ്പിക്കുന്നതും പോരാതെ പണയം വെക്കാനും മാത്രം ബുദ്ധിയില്ലാത്ത ആണാണോ നീ…?”
ആ ചോദ്യം അവന്റെ ഹൃദയത്തെ രണ്ടായി കീറിയത് പോലെ വന്നു തറച്ചു.
“മാധവേട്ടാ.. ഞാൻ…”
അവൻ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ നിക്കാതെ മാധവൻ മുറിയലേക്ക് നടന്നു. പ്രസാദ് അവിടെ നിശ്ചലനായ സമയം കണ്ണുകളിൽ വെള്ളം വന്നു നിറഞ്ഞു.
തന്റെ മുറിയിൽ അശ്വതി കിടക്കുന്നത് കണ്ട് മാധവന് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസവും സന്തോഷവും തോന്നി.
അങ്ങനെയൊരു രംഗം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.
താൻ കുറച്ച് വൈകിപോയിരുന്നെങ്കിൽ ഇവൾക്ക് എന്തു പറ്റിയെന്നറിയാതെ ചങ്ക് പൊട്ടിയേനെ.
മാധവൻ മെല്ലെ അവളുടെ അടുത്തായി വന്നിരുന്നു.
മുടിയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് തലോടി.
ഉറങ്ങുകയാണ്. പാവം.
അവൻ നല്ലോണം ഉപദ്രവിച്ചു കാണും.!
കവിളത്തെ പാടും ചുണ്ടിലെ മുറിവുമായി ഉറങ്ങുന്ന അശ്വതിയെ കണ്ട് മാധവന്റെ മനസ്സ് പിടഞ്ഞു.
വെറും കാമമായിരുന്നു ആദ്യം തോന്നിയത്, പക്ഷെ അതൊരിഷ്ടമായി. ഇന്നിപ്പോ ആ ഇഷ്ടത്തിന് തന്റെ ജീവനേക്കാൾ വിലയുണ്ട്.
മരണം വരെ അശ്വതിയെ സ്നേഹിക്കാനും കൂടെ നിർത്താനും അയാളവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖം നോക്കി ശപഥമെടുത്തു.
സമയം നീങ്ങവേ മാധവനും കുളി കഴിഞ്ഞ് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. അടുത്തൊരു ഭാര്യയെ അവളുറങ്ങുന്നതിൽ മാധവന്റെ സന്തോഷം അതിരു കവിഞ്ഞിരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ആറു മണി. മാധവന്റെ ഉറക്കമായിരുന്നു ആദ്യം ഉണർന്നത്. കാരണം മനസ്സിൽ മുഴുവനും ഉള്ളത് അശ്വതി കൂടെയുറങ്ങുന്നുവെന്ന ചിന്തയായിരുന്നു.