അവന്റെ ശബ്ദം ശാന്തമായിരുന്നു.
“വേദനിക്കും. അസൂയയും തോന്നും. ചിലപ്പോൾ നിന്നെ തിരികെ വേണമെന്ന് തോന്നും.”
അവൻ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി.
“പക്ഷേ അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ജീവിതം ഞാൻ തീരുമാനിക്കില്ല.”
അരുണിമ അവനെ നോക്കി നിന്നു.
അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇതുവരെ പേരിടാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ചിന്ത പതുക്കെ രൂപം കൊണ്ടു.
“അപ്പോൾ…”
അവൾ മടിച്ചു.
“എന്താ?”
“ഞാൻ… എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ നിന്നോട് പറഞ്ഞാൽ?”
“പറയൂ.”
അവൾ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
“നിനക്ക് കേൾക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ലേ?”
“ബുദ്ധിമുട്ടായാലും കേൾക്കും.”
അവൾ പതുക്കെ ചിരിച്ചു.
“നിഖിൽ, ചിലപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്… നമ്മുടെ ബന്ധം നമ്മൾ കരുതിയതുപോലെ ആയിരിക്കണമെന്നില്ലെന്ന്.”
അവൻ അവളെ നോക്കി.
“അതെന്താ അർത്ഥം?”
“നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹം ഇല്ലാതാകണമെന്നില്ല. പക്ഷേ… ഒരാൾ മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ എത്രമാത്രം
അവകാശം വയ്ക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് നമ്മൾ വീണ്ടും ചിന്തിക്കേണ്ടി വരും.”
നിഖിൽ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു.
“നിനക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം വേണമെന്നാണോ പറയുന്നത്?”
അവൾ തലകുനിച്ചു.
“അതും.”
പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു
“എന്നെ നീ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അറിയുമ്പോഴും… ഞാൻ എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിന്നോട് തുറന്ന് സംസാരിക്കാൻ കഴിയണം.”
നിഖിൽ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
“അത് നിനക്ക് ഇപ്പോഴും എപ്പോഴും പറയാം.”
അരുണിമ അവനെ നോക്കി.
“ശരിക്കും?”
“ശരിക്കും.”
അവളുടെ മുഖത്ത് ആദ്യമായി ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസം തെളിഞ്ഞു.
“എങ്കിൽ… ഒരിക്കൽ ഞാൻ എല്ലാം പറയാം.”
നിഖിൽ ചിരിച്ചു.
“നിനക്ക് പറയാൻ തോന്നുന്ന ദിവസം പറഞ്ഞാൽ മതി.”
കാർ സ്കൂളിന്റെ മുന്നിലെത്തി.
അരുണിമ ഇറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് അവനെ നോക്കി.
“നിഖിൽ…”
“മ്മ്?”
“നീ ഇന്നലെ പറഞ്ഞത്…”
അവൾ ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദയായി.
“നിന്റെ സന്തോഷം എന്റെ സന്തോഷമാണെന്ന്?”
“അതെ.”
“അത് വെറും എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ലല്ലോ?”
നിഖിൽ അവളെ നേരെ നോക്കി.
“അല്ല.”
അവൾ പതുക്കെ തലകുനിച്ചു.
ഡോർ തുറന്ന് ഇറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ തിരിഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി.
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പുതിയ ചിന്ത ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ കാറിന്റെ ഡോർ അടച്ചു സ്കൂളിലേക്ക് നടന്നു.
നിഖിൽ അവൾ അകത്തേക്ക് പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു.
അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു ചിന്ത മാത്രം, അവളുടെ ഒരു ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ഇത്രയും മാറ്റം ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ വന്നു,. ഇനി അടുത്തത് എന്താവും. .?
സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന സമയത്ത് പോലും അരുണിമയുടെ മനസ്സിൽ പല ചിന്തകളും കടന്നു പോയി. അടക്കി വെച്ചു ജീവിച്ച ആഗ്രഹങ്ങളും
സന്തോഷങ്ങളും ആസ്വദിക്കാൻ ഉള്ള സമയം വന്നെത്തിയ പോലെ ഒരു തോന്നൽ.
ടോണിയുടെ മുഖം അവളുടെ മനസ്സിൽ വന്നു പോയി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. അന്ന് അടുക്കളയിൽ ഇരുന്നു കാണിച്ചു കൂട്ടിയതും അത് മുഴുവൻ ആക്കാൻ പറ്റാത്ത നിരാശയും അവളുടെ മനസ്സിനെ വേറെ ഒരു ലോകത്തേക്ക് ആനയിച്ചു. എങ്ങനെ എങ്കിലും
വീട്ടിൽ എത്താൻ അവളുടെ മനസ്സ് കൊതിച്ചു.
സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞു വീട്ടിൽ എത്തിയ ഉടനെ അവൾ കോഫി ഉണ്ടാക്കാൻ അടുക്കളയിൽ കയറി. ജോലിയുടെ ക്ഷീണവും ചൂടും അവളെ നല്ല പോലെ തളർത്തിയിരുന്നു.
അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവൾക്ക് വേണ്ടവനെ തേടിയെങ്കിലും ടോണിയെ അവിടെ ഒന്നും കണ്ടില്ല.
കോഫി കഴിഞ്ഞു അവൾ നേരെ കുളിക്കാൻ കയറി. അവളുടെ സാരീ ഊരിയിട്ട ശേഷം അവൾ ഇട്ട പിങ്ക് കളർ പാന്റീസ് ഊരി.
നനഞ്ഞു കുതിർന്ന തന്റെ പാന്റീസ് എടുത്ത് രാവിലെ മുതൽ കേറിയ കഴപ്പിന്റെ ഫലം ആണല്ലോ ഇതെന്ന സ്വയം പിറു പിറുത്തു കൊണ്ട് അവൾ അവിടെ ഇട്ട് കുളി തുടങ്ങി.
ചൂടുള്ള വെള്ളം അവളുടെ ശരീരത്തിൽ വീഴുന്നതിനൊപ്പം അവളുടെ ശരീരവും മനസ്സും ചൂടാവാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. കുളി കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയ അവൾ ഒരു പിങ്ക് കളർ ഷോർട്സും ഒരു കൈ ഇല്ലാത്ത റെഡ് ക്രോപ് ടോപ്പും തിരഞ്ഞെടുത്തു.
കൂട്ടത്തിൽ ഒരു ബ്ലാക്ക് കളർ പാന്റീസും. ബ്രാ വേണ്ടെന്ന് വെച്ച അവൾ, ബാക്കി വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു നേരെ ഹാളിലേക്ക് പോയി. അവിടെയും ടോണിയെ കണ്ടില്ല.