അവൻ അരുണിമയെ നോക്കി.
“അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഇത്രയും വർഷം നീ അവളോട് സത്യം പറയാതിരുന്നതെന്തിന്, ടോണി?”
അരുണിമയുടെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയതുപോലെ തോന്നി.
“എന്ത് സത്യം…?”
അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
ടോണി തല താഴ്ത്തി.
സലീം ഒരു പടി മുന്നോട്ട് വന്നു.
“അത് ഞാൻ പറയേണ്ട സമയമല്ല, അരുണിമ…”
അവൻ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി.
“കാരണം ഈ കഥയിൽ നിഖിലിനും ഒരു പങ്കുണ്ട്.”
അത് കേട്ടതും അരുണിമയുടെ മുഖം വിളറി.
അതേ സമയം പുറത്തുനിന്ന് ഒരു കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.
മുറ്റത്ത് കാർ നിർത്തുന്ന ശബ്ദം.
അരുണിമയുടെ കണ്ണുകൾ വാതിലിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
നിഖിൽ എത്തിയിരുന്നു.
മുറ്റത്ത് കാർ നിർത്തിയ ശബ്ദം കേട്ടതും അരുണിമയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു തണുപ്പ് പാഞ്ഞുപോയി.
“നിഖിൽ…”
അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് ആ പേര് അറിയാതെ പുറത്തുവന്നു.
ടോണി പെട്ടെന്ന് സലീമിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“നീ ഇപ്പോൾ പോകണം.”
“എന്തിന്?”
സലീം ശാന്തമായി ചോദിച്ചു.
“നിഖിൽ വരുന്നത് കൊണ്ട് പേടിയാണോ?”
“സലീം, പ്ലീസ്…”
ടോണിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ അപേക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു.
അരുണിമ ഇരുവരെയും മാറിമാറി നോക്കി.
“എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല.”
അവൾ സലീമിന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു.
“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എന്താണ് എന്നിൽ നിന്ന് ഒളിപ്പിക്കുന്നത്?”
സലീം അവളെ
കുറച്ചുനേരം നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു
“നിന്നോട് പറയേണ്ട ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളുണ്ട്, അരുണിമ. പക്ഷേ ഇവിടെ വച്ച് പറയാൻ കഴിയില്ല.”
“എന്തുകൊണ്ട്?”
“കാരണം… നിന്റെ ഭർത്താവ് ഈ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് വരാൻ പോകുകയാണ്.”
അടുത്ത നിമിഷം വാതിലിന്റെ ലോക്ക് തിരിയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
അരുണിമ പെട്ടെന്ന് വാതിലിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
വാതിൽ തുറന്ന് നിഖിൽ അകത്തേക്ക് കയറി.
കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ പേപ്പർ ബാഗും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“അരുണിമ, ഇന്ന് കോഫി ഷോപ്പിൽ….”
അവന്റെ വാക്കുകൾ പാതിയിൽ നിന്നു.
സലീമിനെ കണ്ടതും നിഖിൽ അനങ്ങാതെ നിന്നു.
കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ബാഗ് പതുക്കെ താഴേക്ക് വീണു.
അരുണിമ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.
“നിഖിൽ…?”
അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
അവന്റെ കണ്ണുകൾ സലീമിൽ തന്നെ ഉറച്ചുനിന്നു.
സലീമിന്റെ മുഖത്തും നേരത്തെയുണ്ടായിരുന്ന പുഞ്ചിരി അപ്രത്യക്ഷമായി.
ആ നിമിഷം അരുണിമയ്ക്ക് ഒരു കാര്യം വ്യക്തമായി.
ഇവർ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം അറിയുന്നു.
അത് വെറും പരിചയമല്ല.
വർഷങ്ങളായി തനിക്കറിയാത്ത എന്തോ ഒരു ബന്ധം അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“നിങ്ങൾക്ക് സലീമിനെ അറിയാമോ?”
അരുണിമ നിഖിലിനോട് ചോദിച്ചു.
നിഖിൽ പതുക്കെ അവളെ നോക്കി.
“ഇവൻ ആരാണെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ?”
“എന്റെ കോളേജിലെ സുഹൃത്താണ്.”
“സുഹൃത്ത്…?”
നിഖിൽ ആ വാക്ക് ആവർത്തിച്ചു.
അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ എന്തോ വിചിത്രമായിരുന്നു.
സലീം ഇടയിൽ കയറി.
“അരുണിമയോട് സംസാരിക്കാനാണ് ഞാൻ വന്നത്, നിഖിൽ.”
“എന്തിനെക്കുറിച്ച്?”
“അത് നീ അറിയേണ്ട കാര്യമില്ല.”
നിഖിൽ ഒരു പടി മുന്നോട്ട് വന്നു.
“ഇത് എന്റെ വീടാണ്, സലീം. ഇവിടെ വന്ന് എന്താണ് സംസാരിക്കേണ്ടതെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിക്കും.”
ടോണി പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു
“മതി!”
മൂവരും അവനെ നോക്കി.
ടോണി കുറച്ചു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
പിന്നെ അരുണിമയെ നോക്കി.
“അരുണിമ… നീ ഇന്ന് ഒരു കാര്യം അറിയണം.”
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു.
“എന്ത്?”
ടോണി വാക്കുകൾ കണ്ടെത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടി.
“നിഖിലിനെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്… സലീം നിന്നെ കാണാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു.”
അരുണിമ ഞെട്ടി.
“എന്ത്?”
അവൾ സലീമിനെ നോക്കി.
സലീം ഒന്നും നിഷേധിച്ചില്ല.
“അതെ.”
“പക്ഷേ… എനിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു.”
“അറിയാതിരുന്നതാണ് പ്രശ്നം.”
സലീം പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“കാരണം അന്ന് ഞാൻ നിന്നെ കാണാൻ വന്നപ്പോൾ…”
അവൻ നിഖിലിനെ നോക്കി.
“നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ അകറ്റിയത് ഞാൻ കരുതിയിരുന്ന ആൾ അല്ലായിരുന്നു.”
നിഖിലിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് കടുപ്പമായി.
“സലീം, പഴയ കാര്യങ്ങൾ കുത്തിപ്പൊക്കേണ്ട.”
“പഴയ കാര്യങ്ങളോ?”
സലീം ചിരിച്ചു.