“നിന്നോട് ഇത്രയും വർഷം സത്യം പറയാതിരുന്നതിന് എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.”
അരുണിമയുടെ നെഞ്ചിൽ എന്തോ തകർന്നതുപോലെ തോന്നി.
“എന്ത് സത്യം?”
മീര സലീമിനെ നോക്കി.
സലീം തലകുനിച്ചു.
“നീ ആദ്യം അറിയേണ്ടത് ടോണിയെക്കുറിച്ചാണ്.”
അരുണിമയുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു.
“എന്താണ് ടോണി?”
മീര പതുക്കെ പറഞ്ഞു—
“ടോണി നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു, അരുണിമ.”
അവൾ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“അത് എനിക്ക് അറിയാം.”
“ഇല്ല.”
മീര തലകുലുക്കി.
“നിനക്ക് അറിയാവുന്നത് അവൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നത് മാത്രമാണ്.”
അവൾ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി.
“പക്ഷേ അവൻ നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.”
അരുണിമ നിശ്ചലമായി.
“എന്ത്?”
സലീം ഫയലിൽ നിന്ന് ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ എടുത്തു.
കോളേജ് കാലത്തെ ടോണി.
അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ കവർ.
“അത് എന്താണ്?”
“നിനക്കുള്ള ഒരു കത്ത്.”
മീര പറഞ്ഞു.
“അന്ന് ടോണി നിന്നോട് തന്റെ മനസ്സ് തുറന്ന് പറയാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. നിന്റെ അച്ഛനോട് സംസാരിക്കാനും, നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാനും അവൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.”
അരുണിമയുടെ വിരലുകൾ വിറച്ചു.
“പിന്നെ?”
സലീം പതുക്കെ പറഞ്ഞു—
“അവന്റെ മുമ്പേ നിഖിൽ എത്തി.”
അവൾ പെട്ടെന്ന് സലീമിനെ നോക്കി.
“നിഖിൽ?”
“അതെ.”
മീരയുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു.
“നിഖിലിന് ടോണി നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന കാര്യം അറിയാമായിരുന്നു.”
“അത് എങ്ങനെ?”
“ടോണി തന്നെയാണ് ഒരിക്കൽ നിഖിലിനോട് പറഞ്ഞത്.”
അരുണിമയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“പിന്നെ നിഖിൽ എന്ത് ചെയ്തു?”
സലീം മറുപടി പറയാതെ മറ്റൊരു പേപ്പർ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി.
“ഇത് നോക്ക്.”
അവൾ അത് എടുത്തു.
ഒരു പഴയ ഫോൺ മെസേജിന്റെ പ്രിന്റ്.
അത് ടോണി അയച്ചതായിരുന്നു.
“അരുണിമയെക്കുറിച്ച് വീട്ടിൽ സംസാരിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൾക്കും സമ്മതമാണെങ്കിൽ ഞാൻ അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
അരുണിമയുടെ ശ്വാസം മുട്ടി.
“ഇത്… ടോണി അയച്ചതാണോ?”
“അതെ.”
“ആർക്കാണ്?”
“നിഖിലിന്.”
അവൾ പേപ്പറിൽ നിന്ന് കണ്ണുകളുയർത്തി.
സലീം പറഞ്ഞു
“പക്ഷേ ആ സന്ദേശത്തിന് ശേഷം നിഖിൽ ചെയ്തത് ടോണി ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.”
മീര പതുക്കെ പറഞ്ഞു
“അവൻ ടോണിയെ നിന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റി.”
“എങ്ങനെ?”
“ടോണിയോട് നീ മറ്റൊരാളെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞു.”
അരുണിമയുടെ കണ്ണുകൾ വലുതായി.
“എന്ത്?”
“അതെ.”
മീരയുടെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.
“നീ നിഖിലിനെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ സമ്മതിച്ചുവെന്ന് ടോണിയോട് നിഖിൽ പറഞ്ഞു.”
അരുണിമയ്ക്ക് തല ചുറ്റുന്നതുപോലെ തോന്നി.
“പക്ഷേ… ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.”
“അത് തന്നെയാണ്.”
സലീം പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“നിനക്കും ടോണിക്കും ഇടയിൽ തെറ്റിദ്ധാരണ ഉണ്ടാക്കിയത് നിഖിലാണ്.”
അരുണിമ പിന്നിലേക്ക് ഒരു പടി മാറി.
“ഇല്ല…”
അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു.
“ഇത് ശരിയാകാൻ വഴിയില്ല.”
“ഉണ്ട്.”
സലീം മറ്റൊരു ഫോട്ടോ പുറത്തെടുത്തു.
അതിൽ നിഖിലും ടോണിയും.
കോളേജ് കാലത്ത്.
അവർ തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്ന ചിത്രം.
അരുണിമ അതിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
“അന്ന് എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?”
മീര പതുക്കെ പറഞ്ഞു—
“ടോണി നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു.”
“പക്ഷേ?”
“നിഖിൽ അവനെ തടഞ്ഞു.”
അരുണിമയുടെ കണ്ണുകളിൽ കോപം നിറഞ്ഞു.
“എന്തിന്?”
സലീം മറുപടി പറഞ്ഞു.
“കാരണം
അവന് നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടാൻ താൽപര്യമില്ലായിരുന്നു.”
അവളുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
“അപ്പോൾ… എന്റെ വിവാഹം?”
“നിഖിൽ നിന്നോട് തന്റെ യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശം പറഞ്ഞില്ല.”
“എന്നോട്?”
“ഇല്ല.”
മീര പറഞ്ഞു.
“അവൻ നിനക്ക് ടോണിയെക്കുറിച്ച് തെറ്റായ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. ടോണിയോട് നിന്നെക്കുറിച്ചും തെറ്റായ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു.”
അരുണിമയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.
ഇത്രയും വർഷം താൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ജീവിതം…
ഒരു കള്ളത്തിന്റെ മുകളിൽ പണിതതാണോ?
അത് കൊണ്ട് ആണല്ലേ ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ ടോണി മെല്ലെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന് അകന്ന് പോയത്, എന്ത് കൊണ്ട് എനിക്കിതിൽ അസ്വാഭാവകിത ഒന്നും തോന്നിയില്ല.