അവളുടെ ചിന്തകൾക്കിടയിൽ പെട്ടെന്ന് മറ്റൊരു ഓർമ്മ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.
കുറച്ചു മുൻപ് താനും ടോണിയും അടുക്കളയിൽ വെച്ച് കാണിച്ചു കൂട്ടിയത് എന്തൊക്കെ ആണ്…?
അവരുടെ ഇടയിലെ ആ പരിചിതമായ അകലം അന്ന് ഇല്ലാതായിരുന്നു.
ടോണി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവൾ പിന്നോട്ട് മാറിയില്ല.
അവന്റെ
കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ തന്റെ ഉള്ളിൽ ഉയർന്ന വികാരം അവൾക്ക് തന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവൻ ഉമ്മ വെച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവളും അതിന്റെ കൂടെ പോയതും,
അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചപ്പോൾ അവൾ അത് പിൻവലിക്കാൻ ശ്രമിക്കാതിരുന്നതും എല്ലാം അവനോടുള്ള അടുപ്പം കൊണ്ടായിരുന്നു.
ആ നിമിഷം വാക്കുകൾക്കു പകരം അവരുടെ വികാരങ്ങളായിരുന്നു സംസാരിച്ചത്.
ഒരു നിമിഷത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനാകാത്ത അടുപ്പത്തിൽ അവർ പരസ്പരം ചേർന്നുനിന്നു.
നാളുകളായി ഉള്ളിൽ കെട്ടി കിടക്കുന്ന കാമവും കഴപ്പും എല്ലാം അതോടെ തീരും എന്ന് കരുതിയ നിമിഷത്തിൽ നിന്ന് ഇപ്പോൾ…
സലീമിന്റെ വരവിന് ശേഷം ആ ഓർമ്മയ്ക്ക് മറ്റൊരു അർത്ഥം ലഭിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ടോണിയെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യം…
അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
“എന്താണ് നീ എന്നിൽ നിന്ന് മറച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നത്, ടോണി…?”
അവൾ പതുക്കെ സ്വയം ചോദിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് വാതിലിൽ മൃദുവായൊരു മുട്ട് കേട്ടത്.
അരുണിമ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.
“ആരാ?”
“ഞാനാണ്.”
ടോണി.
അവൾ വാതിൽ തുറന്നു.
ടോണി പുറത്തുനിന്നു.
അവന്റെ മുഖത്തും ഉറക്കമില്ലായിരുന്നു.
“നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ?”
അവൻ ചോദിച്ചു.
അരുണിമ തലകുലുക്കി.
“ഇല്ല.”
അവൾ കുറച്ചു നേരം അവനെ നോക്കി നിന്നു.
“നാളെ ഞാൻ പോകും.”
ടോണി പതുക്കെ തലകുനിച്ചു.
“എനിക്കറിയാം.”
“നീ വരുമോ?”
അവൻ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
പിന്നെ പറഞ്ഞു
“നീ വിളിച്ചാൽ ഞാൻ വരും.”
അരുണിമയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് നിന്നെ വേണം, ടോണി.”
അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒരു പടി വന്നു.
പക്ഷേ ഇത്തവണ അവൻ അവളെ സ്പർശിച്ചില്ല.
“നാളെ നീ എന്ത് കേട്ടാലും… ആദ്യം മുഴുവൻ സത്യം കേൾക്കണം.”
“നിനക്ക്
പേടിയാണോ?”
ടോണി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“അതെ.”
“എന്തിനെ?”
അവന്റെ ശബ്ദം വളരെ പതുക്കെയായി.
“നാളെ സലീം പറയാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കല്ല.”
അവൻ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി.
“അത് കേട്ട ശേഷം… നീ എന്നെ എങ്ങനെ നോക്കും എന്നതിനാണ്.”
അരുണിമ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
വാതിൽ പതുക്കെ അടച്ചു.
അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു തീരുമാനം ഇതിനകം ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.
നാളെ അവൾ പോകും.
സലീം പറയുന്ന സത്യം എന്തായാലും കേൾക്കും.
കാരണം നിഖിലിന്റെ ഭയം…
ടോണിയുടെ നിശ്ശബ്ദത…
കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അടുക്കളയിൽ സംഭവിച്ച ആ അടുപ്പം…
ഇവയെല്ലാം തമ്മിൽ എന്തോ ഒരു ബന്ധമുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം വൈകുന്നേരം അഞ്ചുമണി…
അവൾക്ക് അതിന്റെ ഉത്തരം കിട്ടുമോ?
അല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ ജീവിതം തന്നെ മാറിപ്പോകുമോ?
അവൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു
അവൾ സലീമിനെ കാണാൻ പോകും.
അടുത്ത ദിവസം വൈകുന്നേരം അഞ്ചുമണി.
പഴയ കോളേജിന്റെ പിന്നിലെ ലൈബ്രറിയുടെ മുന്നിൽ അരുണിമ എത്തിയപ്പോൾ സലീം അവിടെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു.
ടോണിയെ കൂടെ കൊണ്ടുവന്നില്ല.
നിഖിൽ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അവളുടെ തീരുമാനം മാറ്റാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
അവൾ സലീമിന്റെ മുന്നിൽ ചെന്നുനിന്നു.
“പറയൂ.”
സലീം അവളെ കുറച്ചുനേരം നോക്കി.
“നീ തയ്യാറാണോ?”
“എനിക്ക് സത്യം മാത്രം മതി.”
സലീം കൈയിലെ പഴയ ഫയൽ തുറന്നു.
“അപ്പോൾ ആദ്യം ഒരാളെ കൂടി കാണണം.”
അരുണിമ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
“ആരെ?”
അപ്പോഴാണ് ലൈബ്രറിയുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു സ്ത്രീ പുറത്തേക്ക് വന്നത്.
അരുണിമ അവളെ കണ്ടതും ഞെട്ടി.
“മീര…?”
കോളേജ്
കാലത്ത് തന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളിൽ ഒരാളായിരുന്ന മീര.
വർഷങ്ങളായി ബന്ധമില്ലായിരുന്നു.
മീരയുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
“അരുണിമ…”
അവൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു.