അശ്വിനും മേരിയും ആ സോഫയിൽ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കുറേനേരം അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും ശ്വാസം പതുക്കെ സാധാരണ നിലയിലായി വരികയായിരുന്നു. എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുത്ത കാറ്റ് അവരുടെ വിയർത്ത നഗ്നശരീരങ്ങളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക സുഖം രണ്ടുപേരും അനുഭവിച്ചു.
അശ്വിൻ പതുക്കെ മേരിയുടെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
“മമ്മിക്ക്… കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ അല്ലേ?
ഞാൻ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിച്ചോ…?”
മേരി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം അമർത്തിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ ചിരിച്ചു.
“ഇല്ലടാ… എത്ര വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാ ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊരു സുഖം അറിയുന്നത്. ഫിലിപ്പിന്റെ കൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് ഇതൊക്കെ എപ്പോഴോ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയതായിരുന്നു. നീ ഇന്ന് എന്നെ ഒരു യഥാർത്ഥ സ്ത്രീയാക്കി മാറ്റി.”
അവൻ മേരി ആൻ്റിയെ കെട്ടിപിടിച്ച് ഇരു ഉമ്മ കൊടുത്ത ശേഷം ബാത്റൂമിൽ പോയി ശരീരം വൃത്തിയാക്കിയ ശേഷം തന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം എടുത്തു ധരിച്ചു. പോകാനായി അവൻ പൂർണ്ണമായും റെഡിയായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു.
അപ്പോഴേക്കും മേരിയും തന്റെ നൈറ്റി കൃത്യമായി ധരിച്ച് മുടി ഒതുക്കിക്കെട്ടി അവനെ കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അശ്വിൻ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നപ്പോൾ മേരി പതുക്കെ അവന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അവൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി അവന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ഒട്ടും മടിയില്ലാതെ അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നു കയറി, അവനെ ദൃഢമായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
എന്നിട്ട് അശ്വിന്റെ രണ്ടു കവിളുകളിലും മാറി മാറി ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി തീവ്രമായ ഉമ്മകൾ നൽകി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ നനഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അശ്വിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി വളരെ ആർദ്രമായ ശബ്ദത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു:
“താങ്ക്സ് ടാ… ഒരുപാട് നന്ദി… വർഷങ്ങളായി എന്റെ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഉണ്ടായിരുന്ന ആ വലിയ ഭാരമാണ് നീ ഇന്ന് ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ഇറക്കിവെച്ചത്. എന്നെ ഇത്രയും സ്നേഹിച്ചതിന്…”
അവളുടെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെ വലിയ ആശ്വാസവും പൂർണ്ണതയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അശ്വിൻ അവളെ നോക്കി മനോഹരമായി ഒന്നു ചിരിച്ചു.
മേരിയുടെ ആ ആർദ്രമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് അശ്വിൻ അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ ഒന്നുകൂടി തഴുകി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ
വല്ലാത്തൊരു സമാധാനവും സംതൃപ്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ മമ്മി… ഇനി നേരം വൈകിയാൽ യാത്ര മുടങ്ങും… ഫോൺ എപ്പോഴും കയ്യിൽ കരുതണം, ഞാൻ വിളിക്കാം,”
അശ്വിൻ വളരെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
മേരി പതുക്കെ തലയാട്ടി വാതിലോളവും വന്ന് അവനെ യാത്രയാക്കി. ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ് അശ്വിൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടത്. തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഇപ്പോഴും മേരിയുടെ പെർഫ്യൂമിന്റെയും വിയർപ്പിന്റെയും മണം പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു.
അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി നേരെ വൈകുന്നേരത്തെ ട്രെയിൻ പിടിക്കാൻ ടാക്സിയിൽ പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു… അപ്പോഴും എൻ്റെ മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നില്ല.
ഇന്ന് ഞാൻ ജയിച്ചു.
ടീനയും…
മേരിയും…
രണ്ടുപേരും എൻ്റെ കയ്യിൽ ആയി.
പക്ഷേ…
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്താണ് നേടിയതെന്ന് ഞാൻ തന്നെ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ എന്തിനായിരുന്നു ഇതൊക്കെ ചെയ്തത്…?”
അശ്വതിയെ രക്ഷിക്കാൻ.
അത് മാത്രമായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ…
എൻ്റെ കൈയിൽ എന്താണ് ഉള്ളത്?
ടീനയുടെ വീഡിയോ.
മേരിയുടെ വീഡിയോ.
അത് കണ്ടാൽ ടിജോ പേടിക്കുമോ?
“ഇല്ല.”
പെട്ടെന്ന് അശ്വതിയുടെ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.
“അവൻ സ്വന്തം പെങ്ങളെ വരെ…”
ആ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ പോലും മനസ്സ് വന്നില്ല.
ഒരു മനുഷ്യൻ…
സ്വന്തം പെങ്ങളെ പോലും വേട്ടയാടാൻ നോക്കിയവൻ…
അവൻ അമ്മയുടെ വീഡിയോ കണ്ടിട്ട് നാണിക്കുമോ?
പെങ്ങളുടെ വീഡിയോ കണ്ടിട്ട് കുറ്റബോധം തോന്നുമോ?
ഒരിക്കലുമില്ല.
ചിലപ്പോൾ…
അവൻ അത് കണ്ടു ചിരിക്കുകയേ ചെയ്യൂ.
സീറ്റിൽ ഞാൻ ദേഷ്യത്തിൽ ഇടിച്ചു.