അവൾക്ക് ധൈര്യം കിട്ടി. അവൾ ഫോണെടുത്തു. അവളുടെ ഹൃദയം ഒരു ഡ്രം പോലെ അടിച്ചു.
“മ്മ്… എങ്കിൽ നീ ഇങ്ങോട്ട് വാ.”
“ശരിക്കും?” അപ്പുറത്ത് മനുവിന്റെ വിശ്വസിക്കാനാവാത്ത ശബ്ദം.
“ആഹ്… വാ മോനേ…” അവൾ പറഞ്ഞു. “അടുക്കള വാതിലിലൂടെ വന്നാൽ മതി. വഴി അറിയാലോ?” അവൾ കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ചു.
ആ നിമിഷം മനു മറ്റൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല. അവൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് മുടിയൊതുക്കി, Axe പെർഫ്യൂം ഒന്നുകൂടി ദേഹത്തേക്ക് സ്പ്രേ ചെയ്തു. അവന്റെ ഹൃദയം ഒരു യുദ്ധത്തിനു പോകുന്നവന്റേതുപോലെ പെരുമ്പറ കൊട്ടി.
അവൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ തന്റെ വീടിന്റെ പിൻവാതിൽ തുറന്ന് പുറകുവശത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ഓരോ ചുവടും അവൻ ശ്രദ്ധയോടെയാണ് വെച്ചത്. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, ചീവീടുകളുടെ ശബ്ദം മാത്രം. അവളുടെ അടുക്കള വാതിൽക്കലെത്തിയപ്പോൾ അവൻ ഒരു നിമിഷം നിന്നു. ശ്വാസം ആഞ്ഞുവലിച്ച്, അവൻ ആ വാതിലിന്റെ (handle) മെല്ലെ തിരിച്ചു.
വാതിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ തുറന്നു.
അകത്ത്, അടുക്കളയിലെ മഞ്ഞ ബൾബിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പിങ്ക് മാക്സി ധരിച്ച്, മുടിയിഴകൾ അലസമായി മുഖത്തേക്ക് വീണുകിടന്ന ആ നിൽപ്പിൽ ഭയവും അതിയായ ആഗ്രഹവും ഒരുപോലെ പ്രതിഫലിച്ചു. ചന്ദനത്തിന്റെ മാദകഗന്ധം അവനെ വന്നുപൊതിഞ്ഞു.
അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി, വന്നതുപോലെ തന്നെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ വാതിലടച്ചു.
അവർ ഒരു വാക്കുപോലും മിണ്ടാതെ പരസ്പരം നോക്കിനിന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ കൈകൾ ഉയർന്ന് അവളുടെ കവിളിൽ മെല്ലെ തലോടി. ആ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ കണ്ണുകളടച്ചു, പൂർണ്ണമായും അവനിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
“ചേച്ചീ…” അതൊരു വാക്കല്ലായിരുന്നു, അവന്റെ ശ്വാസമായിരുന്നു.
അവൻ അവളെ ചുംബിച്ചു. വേലിക്ക് അരികിൽ വെച്ചു നടന്ന ചുംബനം പോലെയല്ല, അതൊരുപാട് ശാന്തവും ആഴമുള്ളതുമായിരുന്നു. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലെ വിറയൽ അവൻ അറിഞ്ഞു. ആ ചുംബനത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നുകൊണ്ട് അവൾ അവന്റെ തോളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
ചുംബനത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട ശേഷം, അവൻ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ, അവളെയും കൊണ്ട് അവൻ ഹാളിലൂടെ അവളുടെ കിടപ്പുമുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അടുത്ത മുറിയിൽ നിന്ന് ജോയിച്ചേട്ടന്റെ കൂർക്കംവലിയുടെ നേർത്ത ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു. ആ ശബ്ദം, ആ അപകടകരമായ സാഹചര്യം, അവരുടെ സിരകളിലെ രക്തയോട്ടം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
അവളുടെ കിടപ്പുമുറിയിൽ, മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, അവൻ അവളെ തനിക്ക് അഭിമുഖമായി നിർത്തി. അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി.
അവൻ നേരെ കട്ടിലിന്റെ ഒരറ്റത്ത് ഇരുന്നു. പിന്നെ, അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച്, സൗമ്യമായി അവളെ തനിക്ക് നേരെ വലിച്ച് തന്റെ മടിയിലേക്ക് ഇരുത്തി. അവൾ ഒരു നിമിഷം പതറിയെങ്കിലും, അവന്റെ കൈകൾ അവളെ സുരക്ഷിതമായി ചുറ്റിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ അവൾ എതിർപ്പില്ലാതെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഭാരവും ചൂടും അവൻ അറിഞ്ഞു.
അവൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ മുഖമടുപ്പിച്ചു. അവന്റെ ചൂടുള്ള നിശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവളൊന്ന് കുളിരണിഞ്ഞു.
അവൻ്റെ മടിയിലിരുന്ന് ലീലയൊന്ന് കുറുകി. അടുത്ത മുറിയിൽ നിന്ന് ജോയിച്ചേട്ടൻ്റെ കൂർക്കംവലി നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ കേൾക്കാം. ആ ശബ്ദം ഒരു അപകടസൂചനയായിരുന്നെങ്കിലും, പിടിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയം അവളുടെ പൂറ്റിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരിപ്പുണ്ടാക്കി.
മനു അവൻ്റെ മുഖം അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് പൂഴ്ത്തി. ചന്ദനത്തിൻ്റെയും വിയർപ്പിൻ്റെയും ഗന്ധം അവൻ ആർത്തിയോടെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു.
“എന്തൊരു മണമാടീ നിനക്ക്… നിന്നെ ഇങ്ങനെ എൻ്റെ മടിയിലിരുത്തി ഒന്ന് പിടിക്കാൻ എത്ര നാളായി ഞാൻ കൊതിക്കുന്നു,” അവൻ്റെ പരുക്കൻ ശബ്ദം അവളുടെ കാതിൽ പതിച്ചു. അവൻ്റെ നാവ് പുറത്തേക്ക് നീണ്ട് അവളുടെ കഴുത്തിലെ മൃദുവായ തൊലിയിൽ നക്കിത്തുടച്ചു.