അയൽപ്പക്കത്തെ ലീല ആന്റി 4
Ayalpakkathe Leela Aunty Part 4 | Author : Mighty Raju
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
അധ്യായം 7: ഒരു സർപ്രൈസ്
അടുത്ത കുറച്ചു ദിവസങ്ങളിൽ മനുവിന് കോളേജിൽ തിരക്ക് കൂടിവന്നു. അസൈൻമെന്റുകളും, റെക്കോർഡ് വർക്കുകളും, വരാനിരിക്കുന്ന പരീക്ഷകളും അവന്റെ ദിവസങ്ങളെ കൂടുതൽ ദൈർഘ്യമുള്ളതാക്കി. രാവിലെ കോളേജിലേക്ക് പോയാൽ, വൈകുന്നേരം ഏറെ വൈകിയാണ് അവൻ മുറിയിൽ തിരിച്ചെത്തിയിരുന്നത്.
എങ്കിലും, ഈ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും അവൻ ലീലയെ മറന്നില്ല. അവരുടെ ബന്ധം ഇപ്പോൾ ഒരു ശീലമായി മാറിയിരുന്നു. രാവിലെ ജനലിലൂടെയുള്ള നോട്ടവും പുഞ്ചിരിയും, രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിന് മുൻപുള്ള ഒരു ചെറിയ ഫോൺ വിളിയോ സന്ദേശമോ അവരുടെ ദിവസത്തിന്റെ ഭാഗമായി. ആ സംഭാഷണങ്ങളിൽ ഇപ്പോൾ പഴയതുപോലെ പിരിമുറുക്കമോ ഒളിച്ചുകളിയോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, ഒരു ദിവസത്തെ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുന്ന രണ്ടു സുഹൃത്തുക്കളെപ്പോലെയായിരുന്നു അവർ.
അങ്ങനെ തിരക്കേറിയ ഒരാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം, ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം, ക്ഷീണിച്ച് അവശനായാണ് മനു മുറിയിലേക്ക് കയറിവന്നത്. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ബാഗ് ഒരു വശത്തേക്കെറിഞ്ഞ്, ഷൂസ് ഊരിമാറ്റി അവൻ നേരെ തന്റെ ചാരുകസേരയിലേക്ക് വീണു. ശരീരം മുഴുവൻ വേദനിക്കുന്നതുപോലെ അവനു തോന്നി. അവൻ കണ്ണുകളടച്ച് കസേരയുടെ പിന്നിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.
ക്ഷീണം കൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ച് കസേരയിൽ ചാരിയിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു ആശ്വാസത്തിനായി മനുവിന്റെ കൈകൾ യാന്ത്രികമായി ഫോണിലേക്ക് നീണ്ടു. രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കാതെ, അവൻ ലീലയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. അതവന് ഇപ്പോൾ ഒരു ശീലമായിരുന്നു, ദിവസത്തിന്റെ അവസാനം ആ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത് ഒരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.
“ഹലോ മനു, എത്തിയോ?” അപ്പുറത്ത് അവളുടെ ഊഷ്മളമായ ശബ്ദം.
“ആഹ് ചേച്ചീ, എത്തിയതേയുള്ളൂ. ആകെ ക്ഷീണിച്ചു,” അവൻ പറഞ്ഞു. “ചേച്ചി ഫുഡ് കഴിച്ചോ?”
“മ്മ്… കഴിച്ചു മോനേ. നീ കഴിച്ചോ?”
“ഇല്ല, ഇനി കുളിച്ചിട്ട് വേണം.”
ജോയിച്ചേട്ടൻ എന്തു പറയുന്നു? ആരോഗ്യം കുറച്ചുകൂടി മെച്ചപ്പെട്ടോ?”
അപ്പുറത്ത് ഒരു ചെറിയ നിശബ്ദത. പിന്നെ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ പറഞ്ഞു, “മ്മ്… കുഴപ്പമില്ല. ഇനിയിപ്പോ മിക്കവാറും ദിവസം വീട്ടിൽത്തന്നെ കാണും.” അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ സന്തോഷമില്ലായ്മ മനു ശ്രദ്ധിച്ചു.
അതൊരു കളിയാക്കാനുള്ള അവസരമായി കണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു, “അതിനെന്താ നല്ലതല്ലേ? ചേച്ചിക്ക് എപ്പോഴും കണ്ടോണ്ടിരിക്കാലോ.”
“എന്ത് കാണാൻ മനു…” അവളുടെ ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് ഗൗരവമുള്ളതായി. “ഇവിടെയിരുന്നാൽ പഴയതുപോലെ കുടി തുടങ്ങും. പിന്നെ നിർത്താതെയുള്ള സിഗരറ്റ് വലിയും. ആ പുകമണം എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് നിനക്കറിയാലോ. സത്യം പറഞ്ഞാൽ, വയ്യാതെ കിടന്നപ്പോൾ ഈ ശല്യമെങ്കിലും ഇല്ലായിരുന്നു.”
ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് മനു ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ ആദ്യമായിട്ടാണ് ജോയിച്ചേട്ടനെക്കുറിച്ച് ഇത്രയും ദേഷ്യത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നത്.
അവന്റെ നിശബ്ദത അവൾക്ക് കൂടുതൽ സംസാരിക്കാനുള്ള ധൈര്യം നൽകി. അവൾ പതിയെ ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.
“ഇതൊന്നുമല്ലായിരുന്നു പണ്ട്… കല്യാണം കഴിഞ്ഞ സമയത്തൊക്കെ സ്നേഹമൊക്കെയുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ പതിയെ കൂട്ടുകൂടി… കുടിയും വലിയും തുടങ്ങി. അതോടെ സ്വഭാവം ആകെ മാറി. അതൊന്നും പോരാഞ്ഞിട്ട് കുറച്ച് ചൂതുകളിയുമുണ്ടായിരുന്നു. കയ്യിലുള്ള കാശ് മുഴുവൻ അതിന് പോകും…”
അവൾ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി. ആ ഓർമ്മ അവളെ എത്രമാത്രം വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ആ നിശബ്ദതയിൽ നിന്ന് മനുവിന് മനസ്സിലായി. അവൾ തുടർന്നു ….
“…ചൂതുകളി തലയ്ക്ക് പിടിച്ചാൽ പിന്നെ മുന്നിൽ കാണുന്നതൊന്നും സ്വന്തമെന്ന് തോന്നില്ലല്ലോ. എന്റെ അച്ഛൻ മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് സ്നേഹത്തോടെ വാങ്ങിത്തന്ന ഒരു പാദസരമുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്കേറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്. ഒരു ദിവസം എന്തോ ബിസിനസ്സ് ആവശ്യത്തിനെന്നും പറഞ്ഞ് അത് കൊണ്ടുപോയതാ … പിന്നെ ഞാൻ അത് കണ്ടിട്ടില്ല. ആ പാദസരം ഇപ്പോഴും പണയത്തിലാ മോനേ… അതിന്റെ പലിശയെത്രയായെന്ന് എനിക്കൊരു പിടിയുമില്ല.”