“അതെന്താ?” അവരുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.
മനു ഒരു നിമിഷം എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ നിന്നു. ‘ചേച്ചിയെ ജനലിലൂടെ കാണാമല്ലോ’ എന്ന് പറയാൻ അവന്റെ നാവ് തരിച്ചു. പക്ഷെ അവൻ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.
“ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടമാ…” അവൻ ഒഴുക്കൻ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു.
ലീലച്ചേച്ചി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവർ ചായ ഊതിക്കുടിക്കുകയായിരുന്നു. മെഴുകുതിരിയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ കഴുത്തിലെ നേർത്ത സ്വർണ്ണമാല തിളങ്ങി. കഴുത്തിലെ മറുകിൽ അവന്റെ കണ്ണുകളുടക്കി. മാക്സിയുടെ വി-നെക്ക് കട്ട് അല്പം താഴ്ന്നതായിരുന്നു. അവർ ചെറുതായി മുന്നോട്ടാഞ്ഞപ്പോൾ, മാറിടത്തിന്റെ ആരംഭം അവന് കാണാമായിരുന്നു. ഇളം ചൂടുള്ള ചായ കുടിച്ചിട്ടും അവന്റെ തൊണ്ട വരളുന്നതുപോലെ തോന്നി.
“ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിക്കുമ്പോ ഭക്ഷണത്തിന്റെയൊക്കെ കാര്യമാകും ബുദ്ധിമുട്ട്. ഹോട്ടലിൽ നിന്നാണോ എപ്പോഴും?” അവർ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“കൂടുതലും. ചിലപ്പോൾ സ്വയം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കും.”
“മ്മ്… ചെറുപ്പത്തിലേ ഇതൊക്കെ ശീലിക്കുന്നത് നല്ലതാ.” അവർ പറഞ്ഞു നിർത്തി, എന്നിട്ട് അവനെ ഒന്നു നോക്കി. “എന്നാലും വല്ലപ്പോഴും ഒരു നാടൻ ഭക്ഷണത്തിന്റെ കൊതി വരില്ലേ?”
ആ ചോദ്യത്തിന്റെ അർത്ഥം അവന് മനസ്സിലായി. അതൊരു ക്ഷണമായിരുന്നോ?
“വരും ചേച്ചീ. അമ്മ ഉണ്ടാക്കുന്ന മീൻകറിയൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ കൊതിയാകും,” അവൻ നിഷ്കളങ്കമായി പറഞ്ഞു.
ലീലച്ചേച്ചി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കി. “ഇവിടെ ഇടക്കൊക്കെ മീൻകറി വെക്കാറുണ്ട്. ജോയിച്ചേട്ടന് വലിയ ഇഷ്ടമൊന്നുമില്ല. എന്നാലും എനിക്കുവേണ്ടി ഞാൻ വെക്കും. ഇനി വെക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മോന് കുറച്ചു തരാം.”
അവന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി. ഇതൊരു തുടക്കമാണ്. ഇനി ഈ വീട്ടിലേക്ക് വരാനും പോകാനുമുള്ള ഒരു കാരണം.
“അയ്യോ, ചേച്ചി ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട…” അവൻ വെറുതെ പറഞ്ഞു.
“എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്… അയൽക്കാരല്ലേ നമ്മൾ? പരസ്പരം സഹായിക്കണം.” അവർ പറഞ്ഞു, എന്നിട്ട് ഒന്നു നിർത്തി. “ഇനിയിപ്പോ മെഴുകുതിരി തീർന്നാലും ഇങ്ങോട്ട് പോന്നാൽ മതി. ഇവിടെ എവിടെയെങ്കിലും കാണും വേറെ.”
അവസാനത്തെ ആ വാചകം ഒരു ഇരട്ട അർത്ഥം ഉള്ളതുപോലെ അവനു തോന്നി. മെഴുകുതിരിയാണോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമാണോ അവർ ഉദ്ദേശിച്ചത്?
അവൻ ചായ കുടിച്ചു തീർത്തു. ഗ്ലാസ് താഴെ വെക്കുമ്പോൾ അവൻ മനഃപൂർവം അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവരുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും വരുന്ന ഗന്ധം അവനെ കൂടുതൽ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു. ഇപ്പോൾ അവർക്കിടയിൽ കുറഞ്ഞ ദൂരമേയുള്ളൂ.
“ചായ നന്നായിരുന്നു ചേച്ചീ,” അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“മ്മ്,” അവർ ഒന്നു മൂളി. അവരുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ മുഖത്തായിരുന്നു. എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ.
പെട്ടെന്ന് പുറത്തൊരു ഇടിവെട്ടി. ലീലച്ചേച്ചി ചെറുതായി ഞെട്ടി, അറിയാതെ അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു.
ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് മാത്രം. പക്ഷെ ആ നിമിഷം മനുവിന് യുഗങ്ങൾ പോലെ തോന്നി. അവരുടെ മാർദ്ദവമുള്ള കൈപ്പത്തി അവന്റെ രോമമുള്ള കൈത്തണ്ടയിൽ അമർന്നു.
കഥയുടെ ഇത്രെയും ഭാഗം നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമായോ? ഇനി എന്ത് സംഭവിക്കണം എന്നാണ് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കൂ …..