“ആയിഷാ, വാ നമുക്ക് ഇതിനകത്ത് ഒന്ന് കയറാം,” അവൻ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ അകത്ത് കയറി. നിറയെ മോഡേൺ വസ്ത്രങ്ങൾ. പെട്ടെന്ന് പ്രവീണും ഗോവിന്ദും കൂടി ലേഡീസ് സെക്ഷനിലേക്ക് പോയി. അവർ എന്തൊക്കെയോ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“നിങ്ങൾ ഇതെന്താ നോക്കുന്നത്?” ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. “നിനക്ക് പറ്റിയ ഒരു ഡ്രസ്സ്,” ദീപക് എന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു. അവർ ഒടുവിൽ രണ്ട് ഡ്രസ്സുകളുമായി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അത് കണ്ടതും എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി.
അതൊരു വസ്ത്രമാണെന്ന് പറയാൻ പോലും പറ്റില്ലായിരുന്നു. കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള, വളരെ ഇറക്കം കുറഞ്ഞ ഒരു മിനി സ്കർട്ട്. അതിന്റെ കൂടെ ഇടാൻ കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള, കഴുത്ത് അഗാധമായി വെട്ടിയ, സ്ലീവ്ലെസ് ആയ ഒരു ചെറിയ ക്രോപ്പ് ടോപ്പ്.
“ഇതോ? എനിക്കോ? ഇത് കുട്ടികൾ ഇടുന്നതല്ലേ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു. “അല്ല, ഇത് നിനക്ക് പാകമാകും. നീ ഒന്ന് ഇട്ടുനോക്ക്,” പ്രവീൺ നിർബന്ധിച്ചു. “അയ്യേ… ഇതൊക്കെ ഇട്ടാൽ എന്റെ ചന്തി വരെ പുറത്ത് കാണും,” ഞാൻ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു. “അതല്ലേ ഞങ്ങൾക്ക് കാണേണ്ടത്,” ഗോവിന്ദ് കണ്ണിറുക്കി. “പ്ലീസ് ആയിഷാ… നീ ഒന്ന് ട്രയൽ റൂമിൽ പോയി ഇട്ടുനോക്ക്. ഞങ്ങൾക്ക് കാണാൻ വലിയ ആഗ്രഹമാണ്.”
അവരുടെ നിർബന്ധം കൂടിയപ്പോൾ, ഉള്ളിൽ എനിക്കും ഒരു ആഗ്രഹം തോന്നി. ഞാൻ ആ ഡ്രസ്സും വാങ്ങി ട്രയൽ റൂമിലേക്ക് പോയി. അകത്ത് കയറി വാതിലടച്ചപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ എന്റെ ജീൻസും ടോപ്പും ഊരി. ഉള്ളിൽ ഞാൻ അന്ന് ഇട്ടിരുന്നത് കറുത്ത ബ്രായും, അതേ നിറത്തിലുള്ള എന്റെ ഫേവറിറ്റ് ലേസ് പാന്റിയുമായിരുന്നു.
ഞാൻ ആ ക്രോപ്പ് ടോപ്പ് ഇട്ടു. അത് എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. അതിന്റെ കഴുത്ത് വിസ്താരമുള്ളതായിരുന്നതുകൊണ്ട് എന്റെ വെളുത്ത മുലകളുടെ മുകൾഭാഗം നല്ലതുപോലെ പുറത്തുകാണാമായിരുന്നു. കുനിയുമ്പോൾ അത് മുഴുവൻ പുറത്തുചാടുമോ എന്ന് പോലും തോന്നി. അടുത്തത് സ്കർട്ട് ആയിരുന്നു. അത് ഇട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടി. അത് എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ഇറുകിപ്പിടിച്ചു, പക്ഷേ ഇറക്കം… എന്റെ ദൈവമേ! അത് എന്റെ ചന്തിയുടെ തൊട്ടുതാഴെ വെച്ച് അവസാനിച്ചു. ഒന്ന് അനങ്ങിയാൽ എന്റെ അടിവസ്ത്രം വരെ കാണാം. എന്റെ വെളുത്ത, തടിച്ച തുടകൾ മുഴുവനായും അനാവൃതമായി കിടന്നു.
ഞാൻ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി. ആ വേഷത്തിൽ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. ഒരു നാടൻ പെൺകുട്ടിയിൽ നിന്ന് ഒരു മോഡേൺ ‘ചരക്ക്’ ആയി ഞാൻ മാറിയിരിക്കുന്നു. കണ്ണാടിയിലെ എന്റെ രൂപം കണ്ട് എനിക്ക് തന്നെ എന്നോട് കാമം തോന്നി.
ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി അവരെ കാണിച്ചു. “വൗ…!” മൂന്നുപേരും ഒരേസമയം ശ്വാസം വിട്ടു. “ആയിഷാ… നീ… ഒരു ആറ്റം ചരക്ക് തന്നെ !” ദീപക് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, എന്നെ തൊടാൻ കൈ നീട്ടി, പക്ഷേ മാളിലെ തിരക്കോർത്ത് പിൻവലിച്ചു. “ഇത് സൂപ്പറാണ്. ഇത് നമ്മൾ എടുക്കുന്നു,” പ്രവീൺ പറഞ്ഞു.
അവൻ ആ ഡ്രസ്സ് ബിൽ ചെയ്തു. ഞാൻ കരുതി അത് പാക്ക് ചെയ്ത് വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോകാനാണെന്ന്. പക്ഷേ ബിൽ കഴിഞ്ഞ് കവർ കയ്യിൽ കിട്ടിയതും പ്രവീൺ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “ആയിഷാ, നീ നേരെ വാഷ്റൂമിൽ പോവുക. എന്നിട്ട് ഈ ഡ്രസ്സ് അവിടെ വെച്ച് മാറ്റിയിട്ട് വാ. നിന്റെ പഴയ ഡ്രസ്സ് ബാഗിൽ വെക്കാം.”
ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. “എന്ത്? ഈ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടുകൊണ്ട് മാളിലൂടെ നടക്കാനോ? നിനക്ക് വട്ടാണോ?” “പ്ലീസ് ഡി… നീ ഈ ഡ്രസ്സിൽ നടക്കുന്നത് കാണാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കൊതിയാകുന്നു. ഇവിടെ ആരും നിന്നെ ശ്രദ്ധിക്കില്ല, എല്ലാവരും മോഡേൺ ആണ്. പ്ലീസ്…” ഗോവിന്ദ് കെഞ്ചി. “അയ്യോ… എനിക്ക് നാണമാകുന്നു. ആളുകൾ എന്നെ മോശമായി വിചാരിക്കും,” ഞാൻ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ സത്യത്തിൽ, ആ ആശയം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ പൊട്ടിത്തെറി ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ഇത്രയും ആളുകളുടെ ഇടയിലൂടെ, എന്റെ ചന്തിയും തുടകളും കാണിച്ച്, മുലകളുടെ പാതി പുറത്തിട്ട് നടക്കുക… ഒരു എക്സിബിഷനിസ്റ്റിന്റെ മാനസികാവസ്ഥ എന്നിൽ ഉണർന്നു.