“വേഗം ജീൻസ് ഇട് ആയിഷാ… അല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ നിയന്ത്രണം വിടും,” പ്രവീൺ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ജീൻസ് എടുത്തു. കാലുകൾ ഓരോന്നായി അതിൽ കടത്തി. ജീൻസ് മുകളിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റുമ്പോൾ, എന്റെ ചന്തി സീറ്റിൽ നിന്ന് ഉയർത്താൻ ദീപക് എന്നെ വീണ്ടും സഹായിച്ചു. ഇത്തവണ അവൻ എന്റെ പാന്റിയോട് ചേർന്ന്, എന്റെ ചന്തിയുടെ വിടവിൽ വിരൽ ഓടിച്ചു. “ദീപക്…!” ഞാൻ അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. “സോറി… ജീൻസ് കയറാൻ പാടാണെന്ന് തോന്നി,” അവൻ നിഷ്കളങ്കമായി പറഞ്ഞു.
ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ ജീൻസ് ഇട്ടു. ബട്ടൺ ഇട്ട് സിബ്ബ് ഇട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ശ്വാസം നേരെ വീണു. ഞാൻ ഇപ്പോൾ പഴയ നാടൻ പെൺകുട്ടിയാണ്. പക്ഷേ എന്റെ ഉള്ളിൽ, ആ സ്കർട്ട് ഇട്ടപ്പോഴുള്ള കാമവും, കാറിനുള്ളിൽ അവർ എന്നെ തൊട്ടപ്പോഴുള്ള ചൂടും തിളയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ഇനി എപ്പോഴാ ആ സ്കർട്ട് ഇടുന്നത്?” ഗോവിന്ദ് ചോദിച്ചു. “ഇനി ഇല്ല. അത് ഞാൻ കത്തിച്ചു കളയും,” ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞു. “അത് കളയണ്ട. അത് ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് തന്നേക്ക്. ഞങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചോളാം,” പ്രവീൺ പറഞ്ഞു. “അതൊന്നും വേണ്ട. ഇത് ഞാൻ വെച്ചോളാം. എന്റെ റൂമിൽ ഇട്ട് നടക്കും,” ഞാൻ പറഞ്ഞു. “അപ്പൊ ഞങ്ങൾക്ക് വീഡിയോ കോൾ ചെയ്യണം,” ദീപക് പറഞ്ഞു. “നോക്കാം,” ഞാൻ ചിരിച്ചു.
കാർ വീടിന്റെ ഗേറ്റിൽ എത്തി. “താങ്ക്സ് ഗയ്സ്… ഇന്നത്തെ ദിവസം പൊളിച്ചു,” ഞാൻ പറഞ്ഞു. “ഗുഡ് നൈറ്റ് ആയിഷാ. ആ ബ്ലാക്ക് പാന്റി ഊരുമ്പോൾ ഞങ്ങളെ ഓർക്കണം,” ദീപക് എന്റെ കയ്യിൽ ഒന്ന് അമർത്തി. ഞാൻ നാണത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി. വണ്ടി പോയപ്പോൾ ഞാൻ ആ ബാഗ് നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. അതിൽ എന്റെ മണം മാത്രമല്ല, അവരുടെ കാമത്തിന്റെ മണം കൂടിയുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
കാറിന്റെ ടയറുകൾ എന്റെ വീടിന്റെ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ ഉരസി നിന്നപ്പോൾ, എന്റെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദീപകും ഗോവിന്ദും പ്രവീണും എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൈ വീശി. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ കാമത്തിന്റെ തിളക്കം എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.
“ബൈ ആയിഷാ… നാളെ കാണാം,” ദീപക് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ തിരിച്ച് കൈ വീശി. കാർ അകന്നുപോകുന്നത് നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത തോന്നി. ഇത്രയും നേരം എന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന, എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ സ്വന്തമാക്കിയിരുന്ന ആ മൂന്നുപേർ പോയപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ.
ഞാൻ ഗേറ്റ് തുറന്ന് വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും എന്റെ യോഗാ പാന്റ്സിനുള്ളിൽ കാറ്റ് കടക്കുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. പാന്റി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട്, തുടകൾക്കിടയിലെ ആ നനവ് എന്റെ പാന്റ്സിൽ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഉരസൽ ഓരോ നിമിഷവും എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു – എന്റെ പിങ്ക് പാന്റി ഇപ്പോൾ പ്രവീണിന്റെ പോക്കറ്റിലാണെന്നും, എന്റെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ ഭാഗം ഇപ്പോൾ ഒരു തുറന്ന പുസ്തകം പോലെയാണെന്നും.
വാതിൽ തുറന്ന് ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് കയറി. വീട് ശാന്തമായിരുന്നു. ഉമ്മയ കിച്ചണിൽ പണിയിലാണ് വാപ്പ റൂമിലും. പക്ഷേ, ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഫൈസി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ടിവിയിൽ ഏതോ ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.. – പ്ലസ് ടുവിന് പഠിക്കുന്ന എന്റെ അനിയൻ ആണവൻ. അവൻ ഇപ്പോൾ പഴയ കൊച്ചു കുട്ടിയല്ല, മീശ മുളച്ചുതുടങ്ങിയ, അത്യാവശ്യം നല്ല ഉയരവും തടിയുമുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
എന്നെ കണ്ടതും അവൻ ടിവിയിൽ നിന്ന് കണ്ണ് മാറ്റി.
“ആഹാ… ഇത്താത്ത വന്നോ? എവിടെയാരുന്നു ഇത്ര നേരം? ഉമ്മ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു,” അവൻ റിമോട്ട് സോഫയിലേക്ക് ഇട്ടുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ഒന്ന് പരുങ്ങി. എന്റെ മുഖത്ത് ക്ഷീണം ഉണ്ടെങ്കിലും, ഉള്ളിലെ ആവേശം കൊണ്ട് കവിളുകൾ ചുവന്നിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്കറിയാം.
“അത്… ഞങ്ങൾ ഫ്രണ്ട്സ് കുറച്ച് ദൂരം വരെ ഒന്ന് പോയി. വരാൻ ലേറ്റ് ആയി,” ഞാൻ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.