പക്ഷേ ഫവാസ് അനങ്ങാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. “ഇല്ല, നമുക്ക് ഇത് വാങ്ങണം. പ്ലീസ്…” അവൻ വീണ്ടും നിർബന്ധിച്ചു.
ഒടുവിൽ, ഫവാസ് പഴയതുപോലെ അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. “പ്ലീസ് ചിത്രേ… നിന്നെ ഈ വസ്ത്രത്തിൽ ഒന്ന് കാണാൻ എനിക്ക് വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ട്. നീ ഇത് വാങ്ങണം.
പ്ലീസ് പ്ലീസ്… “ അവൾ നിസ്സഹായാവസ്ഥയിലായി. അവന്റെ ആ കുട്ടിക്കളിയും നിർബന്ധവും അവളെ ചിരിപ്പിക്കുകയും ഒപ്പം കീഴടക്കുകയും ചെയ്തു.
ആളുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുമെന്നായപ്പോൾ “ശരി ശരി… വാങ്ങാം. പക്ഷേ വാങ്ങിയിട്ട് എന്തിനാ? എനിക്ക് ഇത് ധരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. വൈകുന്നേരം നമുക്ക് തിരിച്ചു പോകേണ്ടതല്ലേ?” അവൾ കളിയാക്കി ചോദിച്ചു.
ആ ചോദ്യത്തിന് കാത്തിരുന്നത് പോലെ ഫവാസ് മറുപടി നൽകി. “അപ്പോൾ പിന്നെ ഞാൻ ഒരു സത്യം പറയാം. ഞാൻ ഇവിടെ നേരത്തെ തന്നെ ഒരു റൂം ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്…”
ആ വാക്ക് കേട്ടതും ചിത്ര ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി. അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു. “എന്ത്? റൂമോ? ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതല്ലേ ഇന്ന് തന്നെ തിരിച്ചു പോകണമെന്ന്? നീ എന്തിനാ എന്നോട് ചോദിക്കാതെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തത്?”
“വോ വോ… ചിത്രേ, നീ കൂളാകൂ… ദേഷ്യപ്പെടാതെ,” ഫവാസ് അവളെ അനുനയിപ്പിച്ചു. “നീ വരാമെന്ന് പറയുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ഞാൻ പ്ലാൻ ചെയ്തതാ ഇത്. വെറുതെ സീൻ ഉണ്ടാക്കണ്ട. പിന്നെ നീ ഈ ഡ്രസ്സിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ… നിനക്ക് റൂമിൽ പോയി ഇത് ചേഞ്ച് ചെയ്യാം. ഞാൻ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് വരില്ല, സത്യം. നീ ജസ്റ്റ് ഒന്ന് ധരിച്ച് കാണിച്ചാൽ മതി. നിനക്ക് കംഫർട്ടബിൾ അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിർബന്ധിക്കില്ല .”
അവന്റെ ഓരോ അപേക്ഷയ്ക്കും മുന്നിൽ അവളുടെ പ്രതിരോധങ്ങൾ തകർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. ഫവാസിന്റെ കൂടെ ആ മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കാകുന്നത് വലിയൊരു റിസ്ക് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും, മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുന്ന അവന്റെ നിർബന്ധത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ വഴങ്ങി.
“ശരി… വരാം. പക്ഷേ നീ പറഞ്ഞതുപോലെ, വാക്ക് മാറരുത്,” അവൾ പറഞ്ഞു.. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഗൂഢമായ ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിത്രയാകട്ടെ, തന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയത്തെക്കാൾ വലിയൊരു ആവേശത്തിലേക്ക് പതുക്കെ വീഴുകയായിരുന്നു. ചിത്രയ്ക്ക് തന്റെ ഉള്ളിൽ ചിരി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഫവാസ് ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെയാണ്—വാശി പിടിച്ചും ഇണങ്ങിയും തനിക്ക് വേണ്ട കാര്യങ്ങൾ അവൻ സാധിച്ചെടുക്കുന്നു. അവന്റെ ആ കുസൃതിയും ആത്മവിശ്വാസവും അവളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.
“നീ ഒരു കംപ്ലീറ്റ് ഐറ്റമാണല്ലോ ഫവാസ്,” അവൾ അവനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു. അവന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന വാശികൾക്ക് മുന്നിൽ തോൽക്കാൻ അവൾക്കും എവിടെയോ ഒരു ഇഷ്ടം തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
.
അവർ ആ പച്ച കലർന്ന നീല വസ്ത്രം പാക്ക് ചെയ്ത് വാങ്ങി. കടയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ ഫവാസിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു യുദ്ധം ജയിച്ച ഭാവമായിരുന്നു. അവന്റെ ഒരു കൈ ചിത്രയുടെ തോളിലൂടെ ചേർന്നു കിടന്നു.
നമുക്ക് പോകാം?” ഫവാസ് ചോദിച്ചു.
അവൾ ഒന്ന് മൂളി.
അവർ റിസോർട്ട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. രാത്രിയുടെ വന്യത വർക്കല ക്ലിഫിലേക്ക് പടർന്നിരുന്നു. കടൽക്കാറ്റിന് ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ വേഗതയുള്ളതുപോലെ. ദൂരെ തിരമാലകൾ പാറക്കൂട്ടങ്ങളിൽ അടിച്ചു തകരുന്ന ശബ്ദം വ്യക്തമായി കേൾക്കാം. വഴിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ നിഴലുകൾ ഒന്നായി ചേർന്ന് നീളുന്നത് ചിത്ര നോക്കി. വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ബാഗിലിരിക്കുന്ന ആ ബോൾഡ് വസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് അവൾ വെറുതെ ഓർത്തു. അത് ധരിച്ച് ഫവാസിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന നിമിഷം ഭാവനയിൽ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. തന്റെ ജീവിതം മറ്റൊരു ദിശയിലേക്ക് തിരിയുകയാണെന്നും, ഗോകുൽ എന്ന പഴയ ലോകം തനിക്ക് പിന്നിൽ എവിടെയോ മാഞ്ഞുപോവുകയാണെന്നും അവൾക്ക് തോന്നി.
വർക്കല ക്ലിഫിലെ തിരക്കിനിടയിലൂടെ, വിധി മറ്റൊരാളെ അവിടെ എത്തിച്ചിരുന്നു—ഗോകുൽ . അവൾക്ക് പിന്നാലെ എത്തിയ അവൻ , ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ അവളെ തന്നെ തിരയുകയായിരുന്നു.